Στις 2 Οκτωβρίου 2025, ο Αντιπρόεδρος του DEB, κ.Κοράϊ Μπαγδατλή, [σσ από τη νέα γενιά πολιτικών της Μειονότητας] δημοσίευσε άρθρο στον τοπικό τουρκόφωνο μειονοτικό τύπο με τίτλο «Δύο Όψεις της Ίδιας Ελπίδας: Δυτική Θράκη και Γάζα», στο οποίο κατασκευάζει ένα αφήγημα που ” συνδέει την αντίσταση της τουρκικής μειονότητας στη Θράκη με την καθημερινή επιμονή των Παλαιστινίων στη Γάζα. Στη Γάζα, παρά την πολιορκία, τα παιδιά, οι γυναίκες και οι νέοι συνεχίζουν να αγωνίζονται για τη ζωή τους, ενώ στη Θράκη η μειονότητα διατηρεί τη γλώσσα, τη θρησκεία και τις παραδόσεις της παρά τις πιέσεις για αφομοίωση. “
Ο κ.Κοράϊ Μπαγδατλή προβάλλει το -κατά την άποψή του- κοινό στοιχείο: “την αντίσταση και την ελπίδα ως μέσο επιβίωσης και διατήρησης ταυτότητας”, χωρίς να αναφέρεται σε γεωπολιτικές ή παρακρατικές επιρροές. Ο Κοράϊ Μπαγδατλή χρησιμοποιεί τον όρο sumud, που στηρίζεται στη Παλαιστινιακή κουλτούρα αντίστασης. [Το sumud εδώ δεν είναι μόνο επιβίωση, αλλά και ηθική και πολιτική πράξη, όπου “η καθημερινή ζωή και η αντοχή απέναντι στη βία αποτελούν μέσο αντίστασης.”]
Ωστόσο, η πραγματικότητα στη Θράκη περιπλέκεται από την εργαλειοποίηση της θρησκευτικής και πολιτισμικής ταυτότητας της μειονότητας.
Παραδείγματα αποτελούν οι εκδηλώσεις όπως η παραθρησκευτική τελετή Χατίμ τον Ιούνιο 2025, όπου υπό την οργάνωση της παράνομης ψευδομουφτείας Ξάνθης και μουσουλμάνων θεολόγων, κυριάρχησαν συνθήματα όπως «54.249 σεχίτ» και φωτογραφίες από τη Γάζα.
Η χρήση του όρου «σεχίτ» μεταφέρει ευθέως τη ρητορική της Χαμάς, αναγορεύοντας τους νεκρούς σε «μάρτυρες» και συνδέοντας τον θάνατο με τον «ιερό αγώνα», ενώ οι αγριότητες της Χαμάς ή οι όμηροι παραλείπονται πλήρως.
Σε αυτές τις εκδηλώσεις συμμετείχαν βουλευτές, δήμαρχοι και εκπρόσωποι μειονοτικών φορέων, όπως η DEB/ΚΙΕΦ, καθώς και παρακρατικές δομές, όπως η ΑΣΕΤΜΔΘ. Η δημόσια παρουσία τους ενισχύει τη νομιμοποίηση της ρητορικής αυτής και τη διασύνδεσή της με διεθνή ζητήματα, όπως η Παλαιστίνη, δημιουργώντας παράλληλα πλαίσιο συμβολικής πολιτικής προβολής. Η δράση αυτή, σε συνδυασμό με ανθρωπιστικές πρωτοβουλίες οργανώσεων όπως η IHH-UK, δείχνει πώς η ανθρωπιστική αλληλεγγύη χρησιμοποιείται ταυτόχρονα για γεωπολιτική επιρροή.
Το αποτέλεσμα είναι ένα ιδεολογικό και πολιτικό αφήγημα όπου η Θράκη μετατρέπεται σε χώρο συμβολικής προώθησης της ισλαμιστικής ρητορικής της Χαμάς. Η σύνδεση της τοπικής μειονότητας με τη Γάζα, ενώ παρουσιάζεται ως ανθρωπιστική ή πολιτισμική αλληλεγγύη, αποκρύπτει κρίσιμες διαστάσεις: την υποδαύλιση θρησκευτικού φανατισμού, τη νομιμοποίηση παρακρατικών δομών και την εργαλειοποίηση της μειονότητας για γεωπολιτικούς σκοπούς της Τουρκίας.
Eνώ το άρθρο του κ.Κοράϊ Μπαγδατλί παρουσιάζει μια θετική ανάγνωση της ανανεούμενης πολιτικής πτέρυγας του μονολιθικού μορφώματος του κόμματος της οικογενείας Αχμέτ Σαδήκ,, η πραγματικότητα αποκαλύπτει ότι το αφήγημα «επιμονής και ελπίδας» μετατρέπεται σε εργαλείο πολιτικής, προπαγάνδας και γεωστρατηγικής επιρροής, με τη δημόσια στήριξη της DEB/ΚΙΕΦ να λειτουργεί ως κρίσιμο στοιχείο αυτής της διαδικασίας.
Συμπερασματικά, ο Κοράϊ Μπαγδατλί, μέσα από το άρθρο του, στέλνει ένα σαφές πολιτικό μήνυμα: η Θράκη δεν αποτελεί μια απομονωμένη υπόθεση τοπικής μειονότητας, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο δίκτυο «διεθνούς αλληλεγγύης», όπου “η αντίσταση της μειονότητας συναντά τον αγώνα της Γάζας και άλλων καταπιεσμένων κοινοτήτων”.
Με αυτόν τον τρόπο, επιχειρεί να παρουσιάσει τη Θράκη ως κομμάτι ενός παγκόσμιου γεωπολιτικού αφηγήματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ταυτότητα, προσδίδοντας στη μειονότητα διεθνή διάσταση και συμβολικό ρόλο σε μια στρατηγική πολιτική και διπλωματική σκηνή.
Απέναντι σε αυτήν την αφήγηση, ο κ. Ιλχάν Αχμέτ, βουλευτής ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Ν. Ροδόπης σχολίασε δημόσια:
«Η “αντίσταση” της Χαμάς στην Παλαιστίνη είναι ένοπλη και βίαιη. Τι σχέση μπορεί να έχει αυτό με τον αγώνα της μειονότητας; Τέτοιοι παραλληλισμοί είναι άκρως επικίνδυνοι, διότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και στρέφονται όχι μόνο κατά των συμφερόντων της μειονότητας, αλλά και συνολικά κατά της Θράκης. Ο παραλογισμός και η διαστρέβλωση της ταυτότητας και του αγώνα της μειονότητας, μέσα από ταυτίσεις με ένοπλες οργανώσεις, υπονομεύουν την ειρηνική συνύπαρξη και την πρόοδο της περιοχής μας. Αυτός ο λαϊκισμός και ο ψεύτικος “ηρωισμός” που προβάλλεται από ορισμένους νεαρούς, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ούτε προοδευτικός ούτε δημοκρατικός. Δεν βρίσκει καμία ουσιαστική ανταπόκριση στη μεγάλη πλειοψηφία της μειονότητας – και ιδίως στους νέους και τις νέες, που ζητούν πραγματικές λύσεις και προοπτικές για το μέλλον τους, όχι επικίνδυνες φαντασιώσεις.»
Σιωπή στη Θράκη, lifestyle στην Αθήνα
Η τοποθέτηση του Ιλχάν Αχμέτ αποκτά ιδιαίτερο βάρος στο πλαίσιο της γενικευμένης σιωπής που επικρατεί γύρω από τις δημόσιες παρεμβάσεις του ακροδεξιού εθνικιστικού τουρκοδίαιτου ισλαμοφασιστικού κόμματος DEB/ΚΙΕΦ.
Η απουσία αντίδρασης τόσο από το τοπικό πολιτικό δυναμικό όσο και από πρόσωπα με θεσμικό ρόλο, ενισχύει τη σημασία μιας φωνής που επιλέγει να τοποθετηθεί καθαρά.
Ενδεικτική είναι η στάση του Ευριπίδη Στυλιανίδη, ο οποίος μοιάζει πλέον να επενδύει περισσότερο σε μια ερευνητική και ακαδημαϊκή πορεία, ακολουθώντας ένα είδος πολιτικού lifestyle, αποστασιοποιημένος από την τοπική πραγματικότητα και με παρεμβατικό ρόλο σαφώς περιορισμένο σε σύγκριση με το ένδοξο παρελθόν του. Σιωπή και από τον φιλοπροξενικό βουλευτή Οζγκιούρ Φερχάτ, ο οποίος προτιμά να μην αγγίζει ζητήματα που αποκαλύπτουν τις πολιτικές δεσμεύσεις του.
Μέσα σε αυτό το κλίμα αφωνίας, η δήλωση του Ιλχάν Αχμέτ, έστω και χωρίς ευρεία διάδοση, αναδεικνύεται σε πράξη πολιτικής υπευθυνότητας, υπερασπίζοντας την ειρηνική συνύπαρξη και την πρόοδο της Θράκης απέναντι σε λόγους που επιχειρούν να καπηλευτούν την ταυτότητα της μειονότητας.
rodopipress.gr