Σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή και αποκαλυπτική κατάθεση προχώρησε την Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2026, ο Μάικλ Ρούμπιν, ανώτερος συνεργάτης του Middle East Forum (MEF), ενώπιον της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων «Τομ Λάντος».
Στην ομιλία του, με τίτλο «Η καταστολή του Ερντογάν δεν είναι πλέον μόνο μια τουρκική κρίση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά απειλή για τα συμφέροντα των ΗΠΑ και την περιφερειακή σταθερότητα», ο Ρούμπιν προειδοποίησε ότι η Τουρκία διολισθαίνει σε ένα πρωτοφανές επίπεδο αυταρχισμού, το οποίο πλέον ξεπερνά τα σύνορά της και απειλεί άμεσα τη διεθνή ασφάλεια.
Μια Χώρα σε «Θάνατο» των Δημοκρατικών Ελευθεριών
Ο Ρούμπιν ξεκίνησε την κατάθεσή του χρησιμοποιώντας ένα παλιό σοβιετικό ανέκδοτο για να περιγράψει την κατάσταση: «Ο απαισιόδοξος παραπονιέται για το πόσο χάλια είναι τα πράγματα, ενώ ο αισιόδοξος λέει: “Μην παραπονιέσαι, θα μπορούσαν να γίνουν και χειρότερα!”. Δυστυχώς, η Τουρκία με μετέτρεψε σε αισιόδοξο σοβιετικού τύπου».
Σύμφωνα με τον αναλυτή, η Τουρκία είναι σήμερα πιο καταπιεστική από ποτέ στην ιστορία της, ξεπερνώντας ακόμη και τις περιόδους των στρατιωτικών πραξικοπημάτων του 1960 και του 1980. Ο Ρούμπιν απέδωσε αυτή τη ραγδαία επιδείνωση σε δύο παράγοντες:
-
Την προσωπική απληστία του Ερντογάν: Ο Τούρκος Πρόεδρος και η σύζυγός του, Εμινέ, έχουν μετατραπεί σε πολυδισεκατομμυριούχους μέσω της εκτεταμένης διαφθοράς και της κατάχρησης δημοσίου χρήματος.
-
Το αίσθημα ασυλίας από την Ουάσιγκτον: Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ και ο Αμερικανός Πρεσβευτής στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ, έχουν υιοθετήσει μια πολιτική που «κλείνει τα μάτια» στις παραβιάσεις, δίνοντας στον Ερντογάν το πράσινο φως να δρα ανεξέλεγκτα.
Το «Εγχειρίδιο» Εξόντωσης της Πολιτικής Αντιπολίτευσης
Ο Ρούμπιν ανέλυσε τον τρόπο με τον οποίο ο Ερντογάν εξουδετερώνει συστηματικά κάθε πολιτικό του αντίπαλο, περιγράφοντας τρεις μεγάλες «πολιτικές αποκεφαλίσεις»:
-
Σελαχατίν Ντεμιρτάς: Η σύλληψη του ηγέτη του φιλοκουρδικού HDP το 2016 έγινε με γελοίες κατηγορίες περί τρομοκρατίας, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση Ερντογάν και ο τότε αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών (νυν Υπουργός Εξωτερικών) Χακάν Φιντάν παρείχαν εφοδιαστική υποστήριξη στο Ισλαμικό Κράτος.
-
Εκρέμ Ιμάμογλου: Η δικαστική δίωξη του χαρισματικού Δημάρχου της Κωνσταντινούπολης έγινε επειδή ο Ιμάμογλου κατάφερε να νικήσει την εκλογική μηχανή του ΑΚΡ, στερώντας παράλληλα από το κυβερνών κόμμα δισεκατομμύρια δολάρια από τον δημοτικό προϋπολογισμό.
-
Οζγκιούρ Οζέλ: Η πρόσφατη δικαστική παρέμβαση για την απομάκρυνση του εκλεγμένου αρχηγού του CHP (του κύριου κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης) αποτελεί ένα «δικαστικό πραξικόπημα». Ο Ρούμπιν επέκρινε δριμύτατα τον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος σε πρόσφατη συνομιλία του με τον Φιντάν απέφυγε να θίξει το ζήτημα.
Η προειδοποίηση του Ρούμπιν: «Αυτό το εγχειρίδιο εξόντωσης αντιπάλων αντιγράφεται ήδη από άλλους επίδοξους δικτάτορες στην περιοχή, όπως ο Έντι Ράμα στην Αλβανία».
Η Αναζωπύρωση του Αντισημιτισμού και η Άρνηση Γενοκτονιών
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην εργαλειοποίηση του θρησκευτικού μίσους από την Άγκυρα. Ο Ρούμπιν τόνισε ότι η Τουρκία βαδίζει στα χνάρια του Πακιστάν, μετατρεπόμενη σε ένα σκληρό ισλαμιστικό κράτος.
Το μέλλον των Εβραίων στην Τουρκία
Ο αναλυτής υποστήριξε ότι ο Ερντογάν χρησιμοποιεί τον αντισημιτισμό για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τις εσωτερικές του αποτυχίες, στηρίζοντας ανοιχτά τη Χαμάς.
«Το λέω αυτό με πλήρη επίγνωση: έχει έρθει η ώρα για τους Εβραίους να εγκαταλείψουν την Τουρκία για την ίδια τους την ασφάλεια. Οι Εβραίοι στην Τουρκία είναι όμηροι, είτε το συνειδητοποιούν είτε όχι».
Γενοκτονία και Ελληνορθόδοξη Κληρονομιά
Ο Ρούμπιν επέκρινε τη στάση της κυβέρνησης Τραμπ να ανατρέψει τη θέση της κυβέρνησης Μπάιντεν για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Κάλεσε τις ΗΠΑ να απαντήσουν με κυρώσεις στην καταπίεση των μειονοτήτων και να απαιτήσουν την επιστροφή των θρησκευτικών περιουσιών.
Πρότεινε μάλιστα τη δημιουργία ενός διεθνούς μηχανισμού διαχείρισης για εμβληματικά μνημεία, όπως η Αγία Σοφία, η Μονή της Ζωοδόχου Πηγής και η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, ώστε το Οικουμενικό Πατριαρχείο να μπορεί να διορίζει τον κλήρο του χωρίς την αυθαίρετη παρέμβαση της Άγκυρας.
Το Πραξικόπημα του 2016 ως «Πυρκαγιά του Ράιχσταγκ»
Πλησιάζοντας στη 10η επέτειο από το απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, ο Ρούμπιν αμφισβήτησε ευθέως το επίσημο αφήγημα της Άγκυρας, παρομοιάζοντάς το με την Πυρκαγιά του Ράιχσταγκ που χρησιμοποίησε ο Χίτλερ για να εδραιώσει τη δικτατορία του.
-
Προκατασκευασμένες λίστες: Οι λίστες των υποτιθέμενων «πραξικοπηματιών» ήταν τόσο εκτενείς που ήταν αδύνατο να συνταχθούν σε λίγες ώρες. Μάλιστα, περιελάμβαναν άτομα που είχαν πεθάνει μήνες πριν στο Αφγανιστάν.
-
Ο ρόλος της SADAT: Αυτόπτες μάρτυρες κατηγορούν την ιδιωτική παραστρατιωτική εταιρεία SADΑΤ (η οποία συνδέεται με τον Ερντογάν και λαθραία στέλνει όπλα στη Χαμάς) για τη δολοφονία πολιτών εκείνη τη νύχτα. Ο Ρούμπιν ζήτησε την επίσημη κατάταξη της SADAT ως Ξένης Τρομοκρατικής Οργάνωσης από τις ΗΠΑ.
Ο ίδιος ο Ρούμπιν, στον οποίο η Τουρκία έχει ασκήσει διώξεις για τρομοκρατία, προκάλεσε την Άγκυρα: «Αν η Τουρκία είναι η ανεκτική δημοκρατία που ισχυρίζεται, είμαι έτοιμος να πάω εκεί και να συζητήσω ζωντανά αυτά τα ζητήματα στην κατοικία του Αμερικανού Πρεσβευτή. Ο Ερντογάν θα αρνηθεί, γιατί ξέρει ότι το αφήγημά του καταρρέει μπροστά στα γεγονότα».
Η Μόνη Οδός για την Ειρήνη: Αποχαρακτηρισμός του PKK
Σε μια πρόταση που αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις, ο Ρούμπιν υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να αφαιρέσουν το PKK από τη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων. Σημείωσε ότι στις 12 Μαΐου 2025, το PKK ανακοίνωσε ότι καταθέτει οριστικά τα όπλα και αυτοδιαλύεται, επιδιώκοντας να ακολουθήσει το επιτυχημένο, προοδευτικό πολιτικό μοντέλο της Ροζάβα (Βορειοανατολική Συρία).
Ωστόσο, ο Ερντογάν αρνείται να προχωρήσει σε μια διαδικασία αλήθειας και συμφιλίωσης. Ο Ρούμπιν τόνισε ότι δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη χωρίς την απελευθέρωση του ιδρυτή του PKK, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, από το νησί-φυλακή του Ιμραλί, παρομοιάζοντάς τον με μια φιγούρα τύπου «Νέλσον Μαντέλα» για τους Κούρδους.
Η Αμερικανική Αποτυχία και τα «Αγορασμένα» Think Tanks
Κλείνοντας, ο Ρούμπιν άσκησε δριμεία κριτική στο κατεστημένο της Ουάσιγκτον, κατηγορώντας αμερικανικά πανεπιστήμια και δεξαμενές σκέψης (think tanks) για «ξέπλυμα χρήματος» και αυτολογοκρισία προκειμένου να διατηρήσουν τη χρηματοδότησή τους από τουρκικές εταιρείες ή την πρόσβασή τους στο παλάτι του Ερντογάν.
Η πολιτική της κολακείας και του κατευνασμού απέναντι σε έναν ιδεολογικό εχθρό του δυτικού φιλελευθερισμού έχει οδηγήσει στο να καταγραφεί η Τουρκία (από το Pew Research Center το 2025) ως μια από τις πιο αντιαμερικανικές χώρες στον κόσμο.
«Δεν θα υπάρξει ποτέ ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο ή στον Νότιο Καύκασο μέχρι η Τουρκία να ειρηνεύσει με όλους τους πολίτες της και οι ηγέτες της να μάθουν ότι μια ισχυρή Τουρκία βασίζεται στο κράτος δικαίου και τη διαφάνεια, και όχι στον αποπροσανατολισμό και τις θεωρίες συνωμοσίας».