Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D
Η πρόσφατη επίσκεψη κορυφαίων αξιωματούχων της ΕΕ στην Τουρκία, σηματοδοτεί μια νέα μάχη για την Κύπρο στην ΕΕ, ενώ οι κομματικές διεργασίες στην Κύπρο επικεντρώνονται στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Πρώην υποψήφιοι και πρώην ή νυν ενδιαφερόμενοι για υποψήφιοι, αναλώνονται να αποκτήσουν το πλεονέκτημα χρίσματος από τα δύο κόμματα της αντιπολίτευσης, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ. Ήδη, ο σκληρός περίγυρος τους, από διάφορους εξαρτώμενους, διεξάγει «μάχη» στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης για να αναδείξει με εγκώμια τον … «άξιο ηγέτη»! Η ηγεσία στο κόμμα της πατριδοκαπηλίας (που βιώνω και στο Ευρωκοινοβούλιο) και που διαχωρίζω από τους απλούς ψηφοφόρους, έχει γνωστά … κριτήρια. Γενικά, η πλειοψηφία της κοινωνίας δεν έχει ρόλο, ενώ αυξάνεται η μερίδα των σκεπτόμενων πολιτών, η οποία μπορεί να κάνει την διαφορά.
Χαρακτηριστικά, η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ τόνισε τις προάλλες ενώπιον των κομματικών στελεχών πρώτης γραμμής, ότι υπεράνω κομμάτων είναι η πατρίδα, καθώς χειροκροτούσαν όσοι στις τελευταίες προεδρικές εκλογές εργάστηκαν μανιωδώς υπέρ του υποψήφιου του ΑΚΕΛ, όταν έμειναν δύο υποψήφιοι, με κριτήριο το κομματικό ή ατομικό τους συμφέρον. Ανάμεσά τους κι εκείνοι που στις μέρες πριν τις προεδρικές εκλογές, εκφράζονταν με μένος εναντίον του υποψήφιου που προερχόταν για χρόνια από το κόμμα τους, προδιαγράφοντας την συμπόρευση με το ΑΚΕΛ για να «τιμωρηθεί ο αποστάτης». Εν ολίγοις, υπεράνω όλων ήταν το ιδιοτελές συμφέρον, κομματικό ή ατομικό. Ανάμεσα τους κορυφαία στελέχη του ΔΗΣΥ τα οποία ήταν σε συνεννόηση για να έχουν την στήριξη του ΑΚΕΛ ως υποψήφιοι τότε και τώρα βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή της … συναγερμικής «εθνικοφροσύνης». Από την άλλη, στο ΑΚΕΛ αναζητούν τον υποψήφιο για τις προεδρικές και αμφισβητούν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας «για τις προθέσεις του για λύση». Φυσικά, κι ο Ερντογάν «θέλει λύση» και συνεπώς, δεν αρκεί να λέμε «θέλω λύση», αλλά τι είδους λύση στο υφιστάμενο πολιτικό πλαίσιο. Για όσους θέλουν να ανατρέψουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, επισημαίνουμε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία υπάρχει και αναγνωρίζεται με βάση αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Κατ΄επέκταση, υπάρχει συμφωνημένο πλαίσιο καθώς και ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΟ ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, θέματα ασφάλειας και κατοχικού στρατού κ.ά.
Αντί λοιπόν να στηρίξουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην μάχη για την Κύπρο, κορυφαία κομματικά στελέχη τον υπονομεύουν εξυπηρετώντας το ατομικό ή κομματικό τους συμφέρον. Έτσι, διοχετεύουν παρασκηνιακά στους ξένους και μέσω διαφόρων εξαρτώμενων ΜΚΟ ότι ο Πρόεδρος «δεν έχει προτεραιότητα την λύση στο Κυπριακό», ότι «οι Ελληνοκύπριοι βολεύονται» κι άλλα αισχρά και αδιανόητα, ενώ εσωτερικά εμφανίζονται ότι δήθεν τον στηρίζουν.
Τους επόμενους μήνες θα αρχίσουν οι πιέσεις στο παρασκήνιο προς την Κύπρο. Ένας ενδυναμωμένος Πρόεδρος, είναι πιο κατάλληλος να δώσει την μάχη της Κύπρου, αξιοποιώντας κάθε πολιτικό εργαλείο όπως το βέτο απέναντι σε εκβιασμούς. Επειδή για τα εν λόγω κομματικά στελέχη προέχουν τα συμφέροντά τους, η έγνοια για την πατρίδα μεταβιβάζεται στους σκεπτόμενους πολίτες, -είτε παραδοσιακούς ψηφοφόρους κομμάτων, είτε ανένταχτους-, να δείξουν την αποστροφή τους προς τέτοιες κομματικές τακτικές. Αυτό χρειάζεται η Κύπρος.