Γράφει ο Μανώλης Σκούληκας
Σε μια αιφνίδια επίσκεψη στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ο Νετανιάου κατόρθωσε να ανατρέψει τις τουρκικές μεθοδεύσεις να «ξεφορτωθούν» τους S-400 για να πάρουν σειρά προς απόκτηση αμερικανικών συστημάτων που τους στερεί η κατοχή του ρωσικού συστήματος αεράμυνας. Παράλληλα όμως, και το πλέον σημαντικό, προσεκλήθησαν στην συνάντηση και αντιπρόσωποι από τις ΗΠΑ, τη Λιβύη, την Αίγυπτο, το Κουβέιτ, το Ομάν, το Μπαχρέιν και το Μαρόκο. Είναι σαφές ότι οι χώρες αυτές παίζουν σημαντικό ρόλο στη διασφάλιση των θαλασσίων επικοινωνιών του IMEC αλλά και της εξορύξεως υδρογονανθράκων στην Ανατολική μεσόγειο. Στη συνάντηση αυτή πιθανότατα συζητήθηκαν και αμυντικά ζητήματα ενόψει μιας περαιτέρω ενδεχόμενης ανάφλεξης στην περιοχή. Οι πετρομοναρχίες μάλιστα καλούνται να επιλέξουν πλευρά καθώς οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν φαίνονται να μπορούν να τους εξασφαλίσουν την ασφάλεια τους. Όμως οι συναντήσεις αυτές μάλλον δείχνουν ότι ακόμα κλίνουν προς το δυτικό στρατόπεδο.
Αντιθέτως όμως η απουσία του Κατάρ, του Ιράκ και της Τουρκίας, τους κατατάσσει ξεκάθαρα στην πλευρά των ευρασιατικών δυνάμεων. Αν και δεν είναι ξεκάθαρα ταγμένες με την Κίνα, και κατά συνέπεια δεν εντάσσονται στον άξονα Ιράν-Υεμένη, πιθανότατα να αποτελέσουν στο άμεσο μέλλον έναν εναλλακτικό άξονα εναντίον του IMEC, συμπαρασέρνοντας δορυφορικές δυνάμεις σαν αυτές της Συρίας, της Σομαλίας και του Πακιστάν. Η ηγετική θέση της Τουρκίας σε αυτόν τον εναλλακτικό άξονα την καθιστά πρώτιστο στόχο των Ισραηλινών.
Όσοι συμμετείχαν στη συνάντηση δεν είναι απαραίτητα σίγουροι σύμμαχοι του Ισραήλ που ηγείται της δυτικής στρατηγικής στην περιοχή. Ωστόσο όσοι δεν προσεκλήθησαν είναι ξεκάθαρα στην απέναντι πλευρά και πέραν οποιασδήποτε προσεγγίσεως ή εμπιστοσύνης. Η επαμφοτερίζουσα στάση της Τουρκίας ενδεικνύει την τάση της να αποσκιρτίσει προς το ευρασιατικό στρατόπεδο. Αυτό δεν μπορεί να γίνει ανεκτό ούτε από το Ισραήλ ούτε από τις ΗΠΑ. Αν και ο Τραμπ προσπαθεί να ευνοήσει την Τουρκία, λόγω του υπερφίαλου θαυμασμού του προς το Έρντογαν, το πολιτικό του κεφάλαιο φθίνει εκθετικά και η ανικανότητα της Τουρκίας να ανταπεξέλθει στις μεγάλες υποσχέσεις της τον εκθέτει έτι περαιτέρω.
Σύντομα θα έλθει η ώρα να συνομιλήσει η Τουρκία με την ιστορία. Εκεί θα αναγκαστεί να επιλέξει πλευρά και να επιδείξει από τι υλικό είναι φτιαγμένη.