Η Αίγυπτος μόλις εγκαινίασε το νέο της Κρατικό Αρχηγείο Στρατηγικής Διοίκησης —ένα σύμπλεγμα που καλύπτει 22.000 στρέμματα (έικρ)— στη Νέα Διοικητική Πρωτεύουσα
Η Αίγυπτος μόλις εγκαινίασε το νέο της Κρατικό Αρχηγείο Στρατηγικής Διοίκησης —το «Οκτάγωνο» (The Octagon)— στη Νέα Διοικητική Πρωτεύουσα. Το συγκρότημα εκτείνεται σε 22.000 στρέμματα (έικρ) και περιλαμβάνει περισσότερα από 50 εκατομμύρια τετραγωνικά πόδια επιχειρησιακού χώρου σε 13 ενσωματωμένες ζώνες. Αυτή η υποδομή συγκεντρώνει πλέον κάτω από την ίδια στέγη τη διοίκηση, τις πληροφορίες, τον κυβερνοχώρο και τη διαχείριση κρίσεων. Μόνο και μόνο από το αποτύπωμά του στο έδαφος, το συγκρότημα ξεπερνά σε μέγεθος το Πεντάγωνο.
Το διακύβευμα αυξάνεται περαιτέρω με τους στενότερους δεσμούς της Αιγύπτου με την Τουρκία. Τον Φεβρουάριο του 2026, οι δύο χώρες υπέγραψαν ένα πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας και το ακολούθησαν με κοινές στρατιωτικές ασκήσεις.
Αυτή η κίνηση ξεπερνά τα όρια ενός αφηρημένου εκσυγχρονισμού. Η Αίγυπτος διατηρεί περίπου 438.500 ενεργούς στρατιώτες, περισσότερα από 3.600 άρματα μάχης και πάνω από 1.000 αεροσκάφη, όλα υποστηριζόμενα από έναν αμυντικό προϋπολογισμό ύψους περίπου 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Παράλληλα, έχει προωθήσει περίπου 40.000 στρατιώτες στη Χερσόνησο του Σινά, μαζί με τεθωρακισμένες μονάδες, προηγμένα συστήματα αεράμυνας και επεκταμένους διαδρόμους προσγείωσης/απογείωσης κατάλληλους για σύγχρονα μαχητικά. Αυτές οι αναπτύξεις δυνάμεων υπερβαίνουν τα όρια που είχαν τεθεί από τις Συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ του 1979, οι οποίες υπεγράφησαν με το Ισραήλ. Ωστόσο, ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι εξακολουθεί να δηλώνει ότι η κυβέρνησή του θα διατηρήσει σε ισχύ την ειρηνευτική συνθήκη.
Η αιγυπτιο-ισραηλινή συμφωνία επικεντρωνόταν σε μια πραγματική στρατηγική ουδέτερη ζώνη (buffer zone). Οι μόνιμες υποδομές, ο προωθημένος εξοπλισμός και τώρα ένας εθνικός κόμβος διοίκησης που μπορεί να διευθύνει επιχειρήσεις σε πραγματικό χρόνο, συρρικνώνουν αυτή τη ζώνη στην πράξη. Ισραηλινοί αξιωματούχοι το έχουν επισημάνει αυτό εδώ και μήνες, και ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει θέσει το ζήτημα απευθείας στην κυβέρνηση Τραμπ.
Το διακύβευμα αυξάνεται περαιτέρω με τους στενότερους δεσμούς της Αιγύπτου με την Τουρκία. Τον Φεβρουάριο του 2026, οι δύο χώρες υπέγραψαν ένα πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας και το ακολούθησαν με κοινές στρατιωτικές ασκήσεις. Σίγουρα, το Κάιρο πλησιάζει προς το πανσουνιτικό, νεο-οθωμανικό σχέδιο του Ερντογάν —την ίδια προσπάθεια που κάνει την Άγκυρα να επιδεικνύει την ισχύ της στη Λιβύη και στο Λεβάντε.
Το Ισραήλ χρειάζεται σταθερό χέρι εδώ. Η Ιερουσαλήμ θα πρέπει να διατηρήσει οξεία, επίμονη συλλογή πληροφοριών για τις κινήσεις στο Σινά, να χρησιμοποιήσει τους υπάρχοντες στρατιωτικούς διαύλους χωρίς δραματοποιήσεις και να πιέσει την Ουάσιγκτον να αντιμετωπίσει τη συμμόρφωση με τη συνθήκη ως ένα σοβαρό ζήτημα και όχι ως θόρυβο παρασκηνίου. Το εβραϊκό κράτος θα πρέπει επίσης να οικοδομήσει πρακτική συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας με τους εταίρους των Συμφωνιών του Αβραάμ, οι οποίοι βλέπουν τον ίδιο κίνδυνο σε οποιονδήποτε νέο συνδυασμό Καΐρου-Άγκυρας.
Η Αμερική κατέχει τα μέσα πίεσης και πρέπει να τα χρησιμοποιήσει προσεκτικά. Η Ουάσιγκτον έχει ήδη κάνει αυτό το λάθος μία φορά με την Τουρκία. Η Άγκυρα βρίσκεται σχεδόν ξανά μέσα στο πρόγραμμα των F-35 και λαμβάνει κινητήρες τζετ αιχμής, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση του Ερντογάν χρησιμοποιεί γενοκτονική ρητορική κατά του Ισραήλ και εμμένει στην κατοχή της βόρειας Κύπρου.
Το να ενισχύεις έναν εταίρο που στη συνέχεια κινείται προς αυτή την κατεύθυνση είναι ο τρόπος με τον οποίο χάνεις τον έλεγχο της κατάστασης και δημιουργείς μεγαλύτερους πονοκεφάλους στο μέλλον. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να επιτρέψουν να επαναληφθεί το ίδιο μοτίβο με την Αίγυπτο.
Δύο βήματα θα έδιναν στην Ουάσιγκτον μια καλύτερη ευκαιρία να κρατήσει αυτό το νέο σενάριο στη σωστή τροχιά.
Το να ενισχύεις έναν εταίρο που στη συνέχεια κινείται προς αυτή την κατεύθυνση είναι ο τρόπος με τον οποίο χάνεις τον έλεγχο της κατάστασης και δημιουργείς μεγαλύτερους πονοκεφάλους στο μέλλον. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να επιτρέψουν να επαναληφθεί το ίδιο μοτίβο με την Αίγυπτο.
Πρώτον, η Ουάσιγκτον θα πρέπει να συνδέσει τη στρατιωτική βοήθεια ύψους 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων που παρέχει ετησίως στην Αίγυπτο με επαληθεύσιμα επίπεδα δυνάμεων στο Σινά και μεγαλύτερη διαφάνεια όσον αφορά τον ρόλο του Οκταγώνου, προσφέροντας ως αντάλλαγμα εξοπλισμό συλλογής πληροφοριών και εκπαίδευση στην Ερυθρά Θάλασσα.
Δεύτερον, η κυβέρνηση Τραμπ θα πρέπει να προτείνει ένα Πλαίσιο Ασφάλειας για το Σινά και την Ανατολική Μεσόγειο που θα ωθήσει το νέο κέντρο διοίκησης της Αιγύπτου να λειτουργεί ως ένας κοινός κόμβος έγκαιρης προειδοποίησης για την Αίγυπτο, το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μαρόκο. Αυτή η προσέγγιση δίνει στο Κάιρο πραγματικές δυνατότητες και κύρος μέσα σε μια δομή ευθυγραμμισμένη με τη Δύση, αντί να το αφήσει να διολισθήσει προς τα δίκτυα της Άγκυρας ή της Ντόχα. Το πλαίσιο αυτό δημιουργεί επίσης μια πρακτική γραμμή άμυνας ενάντια στην αστάθεια που θα μπορούσε τελικά να φτάσει στο Μαρόκο και σε άλλους εταίρους που οι ΗΠΑ επιδιώκουν να κρατήσουν σταθερούς.
Η στρατιωτική ενίσχυση της Αιγύπτου είναι ένα σοβαρό περιφερειακό γεωστρατηγικό ζήτημα. Ό,τι συμβεί στο Οκτάγωνο και στη Χερσόνησο του Σινά θα καθορίσει εάν το Κάιρο θα αποτελέσει άγκυρα σταθερότητας ή αν θα μετατραπεί σε μια ακόμη απρόβλεπτη δύναμη.
Το νεο-οθωμανικό σχέδιο της Τουρκίας έχει ήδη στείλει την προειδοποίηση· η Αμερική δεν έχει την πολυτέλεια να πληρώσει δύο φορές για την ίδια στρατηγική τύφλωση.
Middle East Forum