Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.).
Η πρόσφατη δήλωση του αρχηγού του στρατού της Ουγκάντα, στρατηγού Μουχούζι Καϊνερουγκάμπα, ότι ύστερα από γενετική εξέταση διαπίστωσε πως είναι «14% Έλληνας» και μάλιστα «συγγενής του Μεγάλου Αλεξάνδρου», προκάλεσε το διεθνές ενδιαφέρον, αλλά και τα εύλογα διπλωματικά ερωτήματα σχετικά με τα όρια μεταξύ ιστορικής πραγματικότητας, γενετικής επιστήμης και προσωπικού συμβολισμού.
Η αναφορά στον μαθητή του φιλοσόφου Αριστοτέλη τον Μέγα Αλέξανδρο, δεν αποτελεί τυχαία επιλογή. Εδώ και περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια, το όνομα του Έλληνα Μακεδόνα στρατηλάτη παραμένει παγκόσμιο σύμβολο γεωστρατιωτικής ιδιοφυΐας, γεωπολιτισμικής εξάπλωσης και διαπολιτισμικής διπλωματικής σύνθεσης. Η προσωπικότητά του εξακολουθεί να εμπνέει λαούς, ηγέτες και κοινωνίες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.
Από επιστημονικής και βιοηθικής πλευράς, η γενετική καταγωγή και η ιστορική συγγένεια συναποτελούν δύο διαφορετικές δικαιϊκές έννοιες. Η ύπαρξη κάποιων γενετικών δεικτών που ενδέχεται να παραπέμπουν σε πληθυσμούς της νοτιο-ανατολικής Ευρώπης δεν αρκεί επιστημονικά για να τεκμηριώσει την άμεση καταγωγή από τo συγκεκριμένο ιστορικό πρόσωπο.
H γενεαλογική σύνδεση με προσωπικότητες που έζησαν πριν από είκοσι τρεις αιώνες είναι δύσκολο να αποδειχθεί με τα σημερινά επιστημονικά μέσα. Μάλιστα σε βιβλίο που ετοιμάζω για τη Δαλματία όπου ο ελληνισμός εμφανίζεται από τον 7ο αιώνα π.Χ., κι εδώ έχουμε έντονη συνείδηση για την ελληνική καταγωγή.
Ωστόσο, το ενδιαφέρον βρίσκεται στο διακρατικό γεγονός ότι ένας κορυφαίος αξιωματούχος αφρικανικού κράτους επιλέγει να συνδέσει δημόσια την ταυτότητά του με την ελληνική ιστορική κληρονομιά. Η Ελλάδα, εξακολουθεί να λειτουργεί ως παγκόσμιο σημείο αναφοράς στον χώρο του πολιτισμού, της φιλοσοφίας, της πολιτικής και διπλωματικής θεωρίας και της πολιτειακής ιστορικής μνήμης.
Ο Ελληνισμός δεν αποτελεί μόνο μία εθνική, κρατική ή γεωγραφική έννοια. Αποτελεί πρωτίστως πολιτισμικό και διακρατικό μέγεθος με παγκόσμια εμβέλεια. Από την Αφρική έως την Ασία και από την Ευρώπη έως την Αμερική, η ελληνική κλασική παράδοση εξακολουθεί να αναγνωρίζεται ως το θεμέλιο του σύγχρονου πολιτισμού.
Αξιοσημείωτο τυγχάνει ότι ακόμη και σήμερα προσωπικότητες εκτός του ελληνικού χώρου αναζητούν συμβολικούς δεσμούς με την αρχαία Ελλάδα. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει τη διαχρονικότητα του ελληνικού πολιτισμού και την παγκόσμια ακτινοβολία των γενναίων ιστορικών μορφών όπως ο Μέγας Αλέξανδρος.
Ανεξαρτήτως της επιστημονικής και βιοηθικής βασιμότητας των ισχυρισμών του στρατηγού της Ουγκάντας, το περιστατικό αναδεικνύει μία ευρύτερη αλήθεια, η ελληνική πολιτιστική κληρονομιά όσο και να πολεμείται, όσο και να θέλουν να την μειώνουν οι σκοτεινές Ελίτ, θα εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Κι αυτό, ίσως, είναι το σημαντικότερο διεθνές μήνυμα που αναδύεται από τη συγκεκριμένη είδηση.