Τρεις διαφορετικές ειδήσεις, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, όπως μας λέει το (Greece in Azerbaijan, σελίδα της Ελληνικής Πρεσβείας) https://www.facebook.com/profile.php?id=100066451165932 , συνθέτουν μια εικόνα που αξίζει να προβληματίσει και να συζητηθεί.
🔻Η Πρέσβης της Ελλάδας στο Αζερμπαϊτζάν, κα Μαρία Παπακωνσταντίνου, είχε συναντήσεις με τον επικεφαλής του Κρατικού Οργανισμού Τουρισμού του Αζερμπαϊτζάν, Fuad Naghiyev, με αντικείμενο, μεταξύ άλλων, τη συνέχιση της απευθείας πτήσης Μπακού–Ηρακλείου και την προοπτική εγκαθίδρυσης μόνιμης αεροπορικής σύνδεσης.
🔻Στη συνέχεια, πραγματοποίησε διαδοχικές συναντήσεις στο Κοινοβούλιο του Αζερμπαϊτζάν, με τον επικεφαλής της Διακοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και με τον επικεφαλής της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων και Διακοινοβουλευτικής Συνεργασίας, με αντικείμενο την ενίσχυση των διακοινοβουλευτικών σχέσεων και του πολιτικού διαλόγου.
🔻Και μετά, η συνάντηση με τον Εκτελεστικό Διευθυντή της AZPROMO, Yusif Abdullayev, για την ανάπτυξη της οικονομικής, εμπορικής και επενδυτικής συνεργασίας, αλλά και για την προετοιμασία του Επιχειρηματικού Φόρουμ Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα την 1η Οκτωβρίου 2026, με επίκεντρο τον τουρισμό, τις ψηφιακές τεχνολογίες, την πράσινη ενέργεια και την αγροδιατροφή.
Τρεις ειδήσεις. Ένα κοινό μήνυμα.
Η Ελλάδα και το Αζερμπαϊτζάν φαίνεται να επιχειρούν να διευρύνουν τις σχέσεις τους σε πολλαπλά επίπεδα: τουρισμό, αεροπορικές συνδέσεις, κοινοβουλευτική διπλωματία, εμπόριο, επενδύσεις και επιχειρηματική συνεργασία.
Αυτό, από μόνο του, δεν είναι κάτι αρνητικό. Η Ελλάδα οφείλει να προωθεί τα οικονομικά και εθνικά της συμφέροντα και να διατηρεί ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με όλες τις χώρες.
Όμως, κάθε διπλωματική προσέγγιση έχει και μια άλλη πλευρά.
Όταν η Ελλάδα ενισχύει τις σχέσεις της με το Μπακού σε τόσο πολλά και διαφορετικά επίπεδα, είναι εύλογο να αναρωτηθούμε:
Θα αξιοποιήσει αυτούς τους διαύλους και για να θέσει με την ίδια καθαρότητα τα ζητήματα που αφορούν την Αρμενία και τους Αρμενίους;
Θα μιλήσει για τους Αρμενίους κρατουμένους που παραμένουν στο Αζερμπαϊτζάν;
Θα υπερασπιστεί το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Θα ενδιαφερθεί για την προστασία της αρμενικής πολιτιστικής κληρονομιάς;
Θα συνεχίσει να στηρίζει έμπρακτα την ειρηνική και ασφαλή προοπτική της Αρμενίας;
Και, κυρίως, θα υπερασπιστεί τη μνήμη και τα δικαιώματα των Αρμενίων του Αρτσάχ;
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να επιλέξει ανάμεσα στις σχέσεις της με το Αζερμπαϊτζάν και την παραδοσιακά στενή σχέση της με την Αρμενία.
Μπορεί, και πρέπει, να έχει σχέσεις και με τους δύο.
Αλλά μια πραγματικά ανεξάρτητη και ισορροπημένη εξωτερική πολιτική δεν μετριέται μόνο από τον αριθμό των εμπορικών συμφωνιών, των επενδύσεων, των πτήσεων ή των διπλωματικών συναντήσεων.
Μετριέται και από την ικανότητα μιας χώρας να μην ανταλλάσσει τη σιωπή της με οικονομικές ή πολιτικές ευκαιρίες.
Η Αθήνα έχει κάθε δικαίωμα να συνομιλεί με το Μπακού.
Έχει όμως και την ευθύνη, μέσα από αυτούς τους διαύλους, να υπερασπίζεται τις αρχές της.
Η σιωπή απέναντι στην αδικία δεν είναι ουδετερότητα. Είναι επιλογή.
Γιατί η διπλωματία δεν είναι μόνο οι σχέσεις που χτίζεις. Είναι και οι αξίες που δεν εγκαταλείπεις.
ΠΗΓΗ: Armenian Chronicle