Γράφει ο Μανώλης Σκούληκας
Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι στο σύμφωνο μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν και η πρώτη πρόκληση ήρθε στο προσκήνιο.
Ήρθε… και παρήλθε.
Ενώ οι Χούθι καταλαμβάνουν τα κρίσιμα νησιά πέριξ του νοτίου περάσματος της Ερυθράς Θάλασσας και βομβαρδίζουν τις εγκαταστάσεις της Aramco στη Σαουδική Αραβία , δεν είδαμε κάποιο εκστρατευτικό σώμα της Τουρκίας να προστρέχει προς ανακατάληψη τους.
Φαίνεται ότι ο δεύτερος μεγαλύτερος στρατός του ΝΑΤΟ φείδεται δυνάμεων…
Δεν είδαμε κάποιο αντιπυραυλικό σύστημα να μεταβαίνει στα Σαουδαραβικά εδάφη για να προστατεύσει τους νέους συμμάχους τους από την οικονομική καταστροφή. Βέβαια οι πρόσφατες κρούσεις του Ιράν απέδειξαν περίτρανα ότι η αντιπυραυλική άμυνα της Τουρκίας είναι παντελώς ανίκανη να αναχαιτίσει ακόμα και ελικοφόρα drones…
Θα περίμενε τουλάχιστον κανείς να ακούσει για τα διαβόητα Bayraktar και Akinji της Τουρκίας να σαρώνουν τους Υεμενικούς ουρανούς σπέρνοντας το θάνατο στους εχθρούς της συμμαχίας. Μάλλον όμως κρίθηκαν πολύ ευάλωτα δεδομένης της συντομότατης επιβιωσιμότητας τους στο μέτωπο της Ουκρανίας από τον πρώτο κιόλας μήνα του πολέμου…
Ίσως, σαν τελική λύση να έπλητταν τους ανυπάκοους Χούθι με τους διαβόητους πυραύλους Ταιφούν, «κάποιο βράδυ ξαφνικά» κατά το δημοφιλές τουρκικό λαϊκό άσμα που τόσο αγαπά ο Ρετζέπ της καρδιάς μας. Μήπως όμως οι μηχανές τους έχουν καθυστερήσει στην παράδοση όπως αυτές των μαχητικών Καν; Ούτε καν…
Τέλος, η πανίσχυρη τουρκική αεροπορία, αυτή του δεύτερου μεγαλύτερου στρατού του ΝΑΤΟ, θα μπορούσε ίσως να μετασταθμεύσει μερικά μαχητικά στη Σαουδική Αραβία για να αναχαιτίζουν τα drones των Χούθι. Όμως αυτό θα συμπεριελάμβανε και μια στροφή προς νότια-νοτιοανατολικά. Αυτή όμως τη μανούβρα δεν φαίνεται να την έχουν μάθει ακόμα οι Τούρκοι πιλότοι. Οι μόνες μανούβρες που γνωρίζουν καλά, προς το παρόν, είναι η επιφυλακτική πτήση προς δυσμάς και η άτακτη φυγή προς ανατολάς…
Σύντομα ο Έρντογαν θα χρειαστεί να επαπειλήσει τις εργασίες της Ελλάδας για το καλώδιο στο νοτιοανατολικό Αιγαίο. Αλλιώς θα καταποντιστεί στις επερχόμενες εκλογές και θα κινδυνεύσει όχι μόνο η πολιτική αλλά και η φυσική του ύπαρξη, αυτού και της ευρύτερης οικογενείας του. Αν η ικανότητα του τουρκικού στρατού ξηράς παραμένει αυτή που ήταν κατά τον «Ατίλλα» το ’74 και στο Κουρδιστάν τα τελευταία χρόνια, μόνο μια εξίσου εθελόδουλη ελληνική στάση θα μπορούσε να τους χαρίσει τη νίκη.
Βέβαια τα Ίμια, το Νότιο Κρητικό και η Κάσος έχουν δώσει λόγους στον Έρντογαν να ελπίζει. Αλλά ακόμα και οι ελληνόφωνοι τούρκοι κοτζαμπάσηδες σταμάτησαν να υπονομεύουν την επανάσταση και τάχθηκαν -έστω και ακουσίως- μαζί της τον Ιανουάριο του 1821, όταν συνειδητοποίησαν ότι δεν υπήρχε γυρισμός και ο τούρκος θα τους έπαιρνε τα κεφάλια όταν η επανάσταση θα λάμβανε χώρα παρά τις προσπάθειές τους προς το αντίθετο. Έτσι και το 2020 επιδείξαμε σθένος. Άραγε θα το ξαναβρούμε;
Άντε βρε, θα πάρετε και αρκετά ψηφαλάκια αν φανείτε Έλληνες και όχι απλά φιλέλληνες.
Κυριάκο και Ρετζέπ: Τα γεγονότα έχουν μπει σε αναπότρεπτη τροχιά και σύντομα θα συνομιλήσετε με την ιστορία. Εδώ θα δείξει ο καθένας το ανάστημά του.
Ιδού η Ρόδος…