Η «Έξοδος της Κρήτης» αποτελεί μια σημειολογική υπέρβαση: την ένδυση της φιλοσοφίας του Κορνήλιου Καστοριάδη με τη στολή της πρώτης γραμμής. Αν ο Καστοριάδης όρισε το κάθετο σχήμα της ιεραρχίας (Άνωθεν – Κάτωθεν), εμείς εισάγουμε τον οριζόντιο άξονα της δράσης: Έμπροσθεν – Μετόπισθεν.
-
Οι «Κάτωθεν» που γίνονται «Έμπροσθεν»: Οι πολίτες παύουν να είναι μια στατική κοινωνική ομάδα και μετατρέπονται στην ενεργητική παρουσία που διεκδικεί το Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Είναι οι «Έμπροσθεν» της Ιστορίας που δεν περιμένουν εντολές, αλλά ορίζουν οι ίδιοι τη μοίρα τους.
-
Οι «Άνωθεν» που οχυρώνονται στα «Μετόπισθεν»: Η εξουσία που επιλέγει την ασφάλεια της απόστασης και της αοριστίας «ξεγυμνώνεται» πολιτικά. Όταν οι «Άνωθεν» υποχωρούν στα Μετόπισθεν, η δημοκρατική τους νομιμοποίηση καταρρέει. Τη θέση της παίρνει μια Νέα Εθνική Συναλληλία των «Έμπροσθεν».
-
Η Θάλασσα ως Νέο Έδαφος: Σήμερα, η Νέα Εθνική Παλιγγενεσία περνά μέσα από τη μετατροπή του Νότιου Κρητικού Πελάγους σε Εθνική Επικράτεια. Τα 12 μίλια δεν είναι απλώς ένας αριθμός, αλλά η Γη των Έμπροσθεν. Το Νότιο Κρητικό Πέλαγος δεν είναι «νερό»· είναι Γη, Πατρίδα και Έδαφος.
Η ιστορία της Κρήτης αποδεικνύει ότι όταν οι «Άνωθεν» υποχωρούν, οι «Κάτωθεν» γίνονται η εθνική ασπίδα. Η επέκταση των χωρικών υδάτων είναι η σύγχρονη Έξοδος από την Αοριστία στην Κυριαρχία. Είναι η επιβολή της Γεωμετρίας της Αλήθειας (μη-λήθης).
_______________
«Υ.Γ. Το παρόν κείμενο αποτελεί οργανικό μέρος του ευρύτερου έργου: “ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ”, του Χρήστου Κηπουρού.»