Μια ευρεία ανασκόπηση των πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων παρουσίασε η εκπομπή «Πνεύμα Ελεύθερο», που προβάλλεται μέσα από το διαδικτυακό κανάλι του Παντελή Σαββίδη, με τους συντελεστές της να επιχειρούν μια συζήτηση πέρα από την τρέχουσα κομματική αντιπαράθεση.
Στην εκπομπή συμμετείχαν ο Θρασύβουλος, ο Γεώργιος Ανεψιού, αντιπτέραρχος ε.α. και διδάκτορας Διεθνούς Δικαίου του Παντείου Πανεπιστημίου, και ο Νικόλαος Γιαννόπουλος, αντιστράτηγος ε.α. και διδάκτορας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Από την αρχή της συζήτησης τονίστηκε ότι στόχος δεν ήταν μια επιφανειακή πολιτική κουβέντα, αλλά μια προσέγγιση της πολιτικής με την «αριστοτελική έννοια» του όρου, δηλαδή ως υπόθεση κοινού συμφέροντος, ευθύνης, παιδείας και δημόσιας αρετής.
Η συζήτηση ξεκίνησε από τις πρόσφατες αντιδράσεις γύρω από την προβολή αφισών για το Pride σε δημόσιο χώρο και τη στάση δημόσιων φορέων. Οι ομιλητές σημείωσαν ότι όταν μια πρακτική εφαρμόζεται επί χρόνια και ξαφνικά διακόπτεται, ο δημόσιος φορέας οφείλει να εξηγήσει καθαρά το γιατί. Το ζήτημα, όπως υπογραμμίστηκε, δεν αφορά μόνο μια αφίσα ή μια κοινωνική καμπάνια, αλλά τον τρόπο με τον οποίο η πολιτεία διαχειρίζεται ευαίσθητα κοινωνικά θέματα, χωρίς υπεκφυγές και χωρίς μικροκομματικούς υπολογισμούς.
Στη συνέχεια η εκπομπή άνοιξε τη συζήτηση για τα θέματα φύλου, δικαιωμάτων, γάμου ομόφυλων ζευγαριών και τεκνοθεσίας. Ο Γεώργιος Ανεψιού υποστήριξε ότι τέτοια ζητήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα, νομική τεκμηρίωση και κοινωνική ευθύνη, όχι με λογικές αποσπασματικής διαχείρισης ή άγρας ψήφων. Όπως τόνισε, το ζητούμενο δεν είναι να προστατεύονται ορισμένες ομάδες εις βάρος άλλων, αλλά να εξετάζεται η συνοχή και η λειτουργία της κοινωνίας στο σύνολό της.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στις δημοσκοπήσεις. Οι συμμετέχοντες στάθηκαν στον ρόλο τους όχι μόνο ως εργαλείων αποτύπωσης της κοινής γνώμης, αλλά και ως μηχανισμών που μπορούν να επηρεάζουν την κοινή γνώμη. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στο κατά πόσο οι δημοσκοπήσεις λειτουργούν ως «θερμόμετρο» της κοινωνίας ή ως μέσο διαχείρισης και κατεύθυνσης του εκλογικού σώματος. Στο ίδιο πλαίσιο επισημάνθηκε ότι το φαινόμενο δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό, αλλά εμφανίζεται έντονα και διεθνώς, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε στην ακρίβεια και στην καθημερινότητα των πολιτών. Με αφορμή σχόλιο τηλεθεατή που ανέφερε ότι, παρότι έχει καλό μισθό, «δεν βγαίνει» και ότι τα χρήματα τελειώνουν στα μέσα του μήνα, οι ομιλητές άσκησαν κριτική στο κυβερνητικό αφήγημα περί ανάπτυξης. Όπως ειπώθηκε, όταν ο πολίτης δυσκολεύεται να καλύψει βασικές ανάγκες, η συζήτηση περί ανάπτυξης χάνει κάθε επαφή με την πραγματικότητα της κοινωνίας.
Σκληρή ήταν και η κριτική προς το συνολικό πολιτικό σύστημα. Οι ομιλητές υποστήριξαν ότι η πολιτική έχει υποχωρήσει μπροστά στην παραπολιτική, την εικόνα, τα πρόσωπα και την επικοινωνία. Αντί να συζητούνται οι θέσεις των κομμάτων για την Ευρώπη, την άμυνα, την ασφάλεια, την οικονομία και την κοινωνία, η δημόσια συζήτηση συχνά περιορίζεται σε πρόσωπα, εντυπώσεις και επικοινωνιακά επεισόδια.
Στο πλαίσιο αυτό τονίστηκε ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα κόμματα, αλλά και οι πολίτες που επικυρώνουν αυτό το μοντέλο με την ψήφο τους. Η εκπομπή έθεσε ως κεντρικό ζήτημα την ανάγκη για αξιοκρατία, κράτος δικαίου, ανιδιοτέλεια, συλλογικότητα αποφάσεων, υψηλή πατριωτική συνείδηση και ισχυρή παιδεία.
Το πιο αιχμηρό τμήμα της εκπομπής αφορούσε την Τουρκία. Οι ομιλητές υποστήριξαν ότι η Άγκυρα δεν ασκεί απλώς πολιτική έντασης, αλλά εξάγει τεχνολογία, επιρροή και αμυντικά οικοσυστήματα. Το ερώτημα, όπως τέθηκε, δεν είναι μόνο τι κάνει η Τουρκία, αλλά αν η Αθήνα διαθέτει αντίστοιχη στρατηγική βιομηχανικής και τεχνολογικής ισχύος.
Η εκπομπή ανέδειξε την ανάγκη η Ελλάδα να παράγει δικά της κρίσιμα συστήματα, να καλύπτει εθνικές αμυντικές ανάγκες και να μπορεί να εξάγει τεχνολογία, αντί να περιορίζεται σε εισαγωγές. Η Τουρκία παρουσιάστηκε ως παράδειγμα χώρας που δεν επενδύει μόνο στη στρατιωτική ισχύ, αλλά και στη βιομηχανία, στην τεχνολογία, στην οικονομία και στην πολιτισμική επιρροή.
Χαρακτηριστική ήταν η φράση ότι «τα πολύ ήσυχα νερά οδηγούν τον άνθρωπο στον πνιγμό», με σαφή αιχμή στη λογική των «ήρεμων νερών» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Κατά την ανάλυση της εκπομπής, ο πόλεμος με την Τουρκία δεν είναι απαραίτητο να ξεκινήσει με στρατιωτική σύγκρουση. Μπορεί να έχει ήδη αρχίσει μέσα από οικονομικές διεισδύσεις, αγορά κρίσιμων υποδομών, πολιτισμική επιρροή και τεχνολογική υπεροχή.
Στο ίδιο πλαίσιο αναφέρθηκαν παραδείγματα που θεωρήθηκαν πλήγματα στο εθνικό κύρος, όπως η μετατροπή της Αγίας Σοφίας και της Μονής της Χώρας σε τζαμί. Οι ομιλητές άσκησαν κριτική στη λογική ότι η Ελλάδα απαντά μόνο με επίκληση του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς αντίστοιχες κινήσεις ισχύος, στρατηγικής και αποτροπής.
Κλείνοντας, η εκπομπή έθεσε ως βασικό συμπέρασμα ότι η χώρα χρειάζεται πολιτική με ουσία, πολίτες με κρίση, ηγεσίες με παιδεία και στρατηγική σκέψη απέναντι σε ένα περιβάλλον που γίνεται όλο και πιο απαιτητικό. Η συζήτηση κατέληξε στην ανάγκη να τεθούν ξανά στο κέντρο της δημόσιας ζωής το κοινό συμφέρον, η αλήθεια, η αξιοκρατία και η εθνική ευθύνη.