«Το να είσαι Εβραίος σημαίνει να διαβάζεις το Ταλμούδ, όχι την Τορά, αλλά το Ταλμούδ, το οποίο είναι το πιο έξυπνο κείμενο που υπάρχει, αυτό είναι όλο».
BHL.
Ο Ιησούς στο Ταλμούδ, του Peter Schäfer.
Ο Peter Schäfer (γεννημένος το 1943 στο Mülheim της Γερμανίας) είναι κορυφαίος Γερμανός μελετητής του αρχαίου Ιουδαϊσμού και του πρώιμου Χριστιανισμού. Καθηγητής στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (1983–2008), στη συνέχεια κάτοχος της Έδρας Εβραϊκών Σπουδών στο Πρίνστον (1998–2013), είναι γνωστός για το έργο του πάνω στον Ραβινικό Ιουδαϊσμό, τον εβραϊκό μυστικισμό, την εβραϊκή μαγεία και την ιστορία του ύστερου Ιουδαϊσμού. Ως παραγωγικός συγγραφέας, έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία, άρθρα και κριτικές εκδόσεις. Διηύθυνε το Εβραϊκό Μουσείο του Βερολίνου από το 2014 έως το 2019, αλλά παραιτήθηκε μετά από αντιπαραθέσεις γύρω από τη στάση του μουσείου απέναντι στο κίνημα BDS. Η παραίτησή του έτυχε ευρείας υποστήριξης από διευθυντές μουσείων και μελετητές εβραϊκών σπουδών. Ο Schäfer είναι μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας. Έχει λάβει πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου Leopold Lucas (2014) και του Pour le Mérite for the Sciences and Arts (2021). Για το “Jesus in the Talmud”, επωφελήθηκε από τις κριτικές και τις προτάσεις αξιόλογων μελετητών, όπως ο Richard Kalmin του Εβραϊκού Θεολογικού Σεμιναρίου της Αμερικής και ο μέντοράς του, Martin Hengel, κατά τη σύνταξη του χειρογράφου του.
Το βιβλίο “Jesus in the Talmud” (2007) διερευνά την απεικόνιση του Ιησού από τη Ναζαρέτ στο Ταλμούδ, το θεμελιώδες κείμενο του Ύστερου Αρχαίου Ραβινικού Ιουδαϊσμού. Ο συγγραφέας απορρίπτει την άποψη ότι το Ταλμούδ είναι μια αναξιόπιστη ιστορική πηγή για τον Ιησού, όπως υποδηλώνει ο Johann Maier, συγγραφέας σημαντικών έργων για τον Ιησού. Αντίθετα, το βιβλίο υποστηρίζει ότι οι ραβινικές αφηγήσεις για τον Ιησού είναι σκόπιμες και εκλεπτυσμένες αντι-αφηγήσεις στις ιστορίες της ζωής και του θανάτου του από τα Ευαγγέλια. Αυτές οι αφηγήσεις προϋποθέτουν λεπτομερή γνώση της Καινής Διαθήκης, ιδιαίτερα του Ευαγγελίου του Ιωάννη.
Το βιβλίο υπογραμμίζει μια σημαντική διάκριση μεταξύ των παλαιστινιακών και των βαβυλωνιακών πηγών. Οι παλαιστινιακές πηγές είναι πιο συγκρατημένες, εστιάζοντας στην προέλευση της Χριστιανικής Εκκλησίας και την απειλή που αποτελούσε για την ραβινική εξουσία. Αντίθετα, το Βαβυλωνιακό Ταλμούδ (Bavli) είναι πολύ πιο άμεσο και τολμηρό στην αντιμετώπιση του Ιησού, της ζωής του και του πεπρωμένου του. Αυτή η διαφορά αποδίδεται σε ξεχωριστά ιστορικά και πολιτικά πλαίσια: οι Εβραίοι της Παλαιστίνης βρίσκονταν υπό ρωμαϊκή και αυξανόμενη χριστιανική κυριαρχία, ενώ οι Εβραίοι της Βαβυλώνας, στην αυτοκρατορία των Σασσανιδών, ζούσαν σε ένα μη χριστιανικό, ακόμη και αντιχριστιανικό, περιβάλλον, επιτρέποντάς τους να εκφράσουν τα αντιχριστιανικά τους αισθήματα πιο ελεύθερα.
Το βιβλίο οργανώνει τις Ταλμουδικές αφηγήσεις για τον Ιησού γύρω από διάφορα κύρια θέματα:
- Η οικογένεια και η σεξουαλικότητα του Ιησού: Το Βαβυλωνιακό Ταλμούδ παρουσιάζει τον Ιησού ως μαμζέρ (νόθο), γιο μιας μοιχαλίδας γυναίκας ονόματι Μίριαμ και ενός άνδρα ονόματι Παντέρα, υποτίθεται Ρωμαίου στρατιώτη. Αυτή η αφήγηση αποτελεί άμεση παρωδία του ισχυρισμού της Καινής Διαθήκης ότι ο Ιησούς γεννήθηκε από Παρθένα και είναι Δαβιδικής καταγωγής. Ο συγγραφέας τονίζει ότι το γεγονός ότι ήταν νόθος περιόρισε την ενσωμάτωση του Ιησού στην εβραϊκή κοινότητα, εμποδίζοντάς τον να ιδρύσει ένα «νέο Ισραήλ».
- Ο Ιησούς ως Κακός Μαθητής: Το Ταλμούδ απεικονίζει τον Ιησού ως γιο ή μαθητή που «χαλάει το πιάτο του» (maqdiah tavshilo) ζει μια ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΖΩΗ, υποδηλώνοντας συζυγική απιστία, πιθανώς συνδεδεμένη με τη Μαρία Μαγδαληνή. Μια άλλη ιστορία τον περιγράφει ως «επιπόλαιο μαθητή» του Γιεχοσούα μπ. Περάγια, ο οποίος, μετά από μια παρεξήγηση και αφορισμό, στρέφεται στην ειδωλολατρία και δημιουργεί τη χριστιανική αίρεση.
- Η Μαγεία του Ιησού: Ο Ιησούς περιγράφεται ως ΜΑΓΟΣ ή μάγος, που απέκτησε δυνάμεις στην Αίγυπτο. Οι αναφορές περιλαμβάνουν θεραπείες που πραγματοποιήθηκαν «στο όνομα του Ιησού, γιου του Παντέρα/Πάντερα» από αιρετικούς, κάτι που, για τους ραβίνους, αποτελούσε απειλή για την εξουσία τους. Το Ταλμούδ δεν επικρίνει την ίδια τη μαγεία, αλλά την ανταγωνιστική εξουσία που υπονοεί.
- Η Εκτέλεση του Ιησού (Ειδωλολατρία και Βλασφημία): Το Βαβυλωνιακό Ταλμούδ περιγράφει την εκτέλεση του Ιησού όχι με ρωμαϊκή σταύρωση, αλλά με λιθοβολισμό ακολουθούμενο από απαγχονισμό, σύμφωνα με τον εβραϊκό νόμο. Ο δηλωμένος λόγος είναι ότι ασκούσε μαγεία και «οδήγησε και αποπλάνησε το Ισραήλ» (προς την ειδωλολατρία). Το Ταλμούδ δίνει έμφαση στην εβραϊκή ευθύνη, υποστηρίζοντας ότι ο Ιησούς ΝΟΜΙΜΑ ΕΚΤΕΛΕΣΘΗΚΕ ως βλάσφημος και ειδωλολάτρης. Η αναφορά δημόσιας ανακοίνωσης από έναν κήρυκα 40 ημέρες πριν από την εκτέλεση ερμηνεύεται ως χλευασμός των προφητειών του Ιησού σχετικά με την ανάστασή του.
- Μαθητές του Ιησού: Το Ταλμούδ παρουσιάζει πέντε μαθητές του Ιησού (Ματτάι, Νακκάι, Νέτζερ, Μπούνι και Τόντα) και τις «μάχες των βιβλικών στίχων» τους με τους κριτές. Αυτοί οι διάλογοι είναι θεολογικές παρωδίες χριστιανικών ισχυρισμών σχετικά με τη μεσσία, την αθωότητα, την ανάσταση, τη θεϊκή υιότητα του Ιησού και τον ρόλο του ως θυσία της Καινής Διαθήκης.
- Η Τιμωρία του Ιησού στην Κόλαση: Μία από τις πιο παράξενες αφηγήσεις στο Βαβυλωνιακό Ταλμούδ απεικονίζει τον Ιησού να υποφέρει αιώνια τιμωρία στην Κόλαση, καθισμένος σε ΒΡΑΣΤΑ ΠΕΡΙΤΩΜΑΤΑ. Αυτή η τιμωρία ερμηνεύεται ως μια κακόβουλη παρωδία της Ευχαριστίας και της υπόσχεσης του Ιησού ότι όσοι τρώνε τη σάρκα του και πίνουν το αίμα του θα έχουν αιώνια ζωή.
- Συμπερασματικά, το βιβλίο υποστηρίζει ότι το Βαβυλωνιακό Ταλμούδ, παρά τον κατακερματισμό του και την επιρροή της χριστιανικής λογοκρισίας που είναι εμφανής σε μεταγενέστερα χειρόγραφα, αποτελεί ένα τολμηρό και ισχυρό αντιευαγγέλιο. Αποκαλύπτει μια σίγουρη εβραϊκή κοινότητα που χρησιμοποιεί παρωδία, αντιστροφή και σκόπιμη διαστρέβλωση για να αμφισβητήσει τα θεμέλια της χριστιανικής πίστης, ιδιαίτερα το Ευαγγέλιο του Ιωάννη, γνωστό για την ισχυρή αντιεβραϊκή προκατάληψή του.
- Να προσέχετε όσους σας λένε ότι ο Ιησούς δεν εμφανίζεται στο Ταλμούδ: είναι ψεύτες.
dimpenews.com