Με αιχμηρές επισημάνσεις για την ενεργειακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρενέβη στη «Ναυτεμπορική» ο Γιώργος Αδαλής, υποστηρίζοντας ότι ο μεγάλος ενεργειακός και οικονομικός ανταγωνισμός δεν ξεκίνησε με την τελευταία πολεμική ανάφλεξη, αλλά αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης αναδιάταξης που συνδέει τον πόλεμο στην Ουκρανία, τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, τις εφοδιαστικές αλυσίδες και τη μάχη για τον έλεγχο των υδρογονανθράκων.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζονται καλύτερα προετοιμασμένες να αντέξουν τους κραδασμούς. Όπως ανέφερε, σε έναν πόλεμο αυτού του τύπου νικητής δεν είναι εκείνος που θα μείνει αλώβητος, αλλά αυτός που θα βγει λιγότερο πληγωμένος.
Το ενεργειακό πλεονέκτημα των ΗΠΑ
Ο Γιώργος Αδαλής επέμεινε στην ανάγκη να εξετάζονται τα πραγματικά δεδομένα, μακριά από ιδεολογικές και κομματικές αναγνώσεις. Όπως σημείωσε, το φυσικό αέριο στις Ηνωμένες Πολιτείες παραμένει ιστορικά φθηνό σε σύγκριση με την Ευρώπη, όπου —σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε— κοστίζει έως και εννέα φορές περισσότερο.
Το χάσμα αυτό δεν περιορίζεται στους λογαριασμούς θέρμανσης. Επηρεάζει άμεσα την ηλεκτροπαραγωγή, τη βιομηχανία και τις μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας, οι οποίες χρειάζονται τεράστιες ποσότητες ενέργειας για να λειτουργήσουν. Κατά συνέπεια, η φθηνότερη ενέργεια μετατρέπεται σε καθοριστικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για την αμερικανική οικονομία.
Παράλληλα, επισήμανε ότι οι ΗΠΑ έχουν αναδειχθεί σε κορυφαία δύναμη στην παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου, διευρύνοντας συγχρόνως την εξαγωγική παρουσία τους. Σε αυτό το πλαίσιο ενέταξε και το παράδοξο χώρες που παραδοσιακά αποτελούσαν μεγάλους εξαγωγείς ενέργειας να αναγκάζονται πλέον να εισάγουν αμερικανικό LNG.
«Αυτό δεν είναι στρατηγική»
Στον αντίποδα, ο Γιώργος Αδαλής άσκησε σκληρή κριτική στις ευρωπαϊκές ηγεσίες. Υπογράμμισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση των 450 εκατομμυρίων πολιτών καλύπτει, κατά την εκτίμησή του, περίπου το 97% των πετρελαϊκών αναγκών της μέσω εισαγωγών. Το αποτέλεσμα είναι να μεταφέρει συνεχώς την εξάρτησή της από έναν εξωτερικό προμηθευτή σε κάποιον άλλο.
«Αυτό δεν είναι στρατηγική», ήταν το κεντρικό μήνυμα της τοποθέτησής του. Η Ευρώπη, αφού περιόρισε τις ενεργειακές σχέσεις της με τη Ρωσία, στράφηκε στις ΗΠΑ και στον Περσικό Κόλπο, χωρίς όμως να εξασφαλίσει πραγματική αυτονομία.
Συγκρίνοντας την ευρωπαϊκή στάση με εκείνη των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου, σημείωσε ότι η Κίνα αξιοποιεί ένα πολυσύνθετο ενεργειακό μείγμα, στο οποίο συνυπάρχουν πετρέλαιο, φυσικό αέριο, πυρηνική ενέργεια, άνθρακας και ανανεώσιμες πηγές. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, από την πλευρά τους, αύξησαν θεαματικά την παραγωγή υδρογονανθράκων. Η Ευρώπη, αντιθέτως, περιόρισε τη δική της παραγωγική βάση και αύξησε την εξάρτησή της.
Ο φόβος ενός βαριού χειμώνα
Αναφερόμενος στις άμεσες προοπτικές, ο Γιώργος Αδαλής προειδοποίησε ότι η μόνη βραχυπρόθεσμη ελπίδα των Βρυξελλών είναι ένας ακόμη ήπιος χειμώνας. Σε περίπτωση παρατεταμένου ψύχους, εκτίμησε ότι οι πιέσεις δεν θα περιοριστούν σε μία χώρα, αλλά θα μεταφερθούν μέσω των ευρωπαϊκών ενεργειακών διασυνδέσεων και στα γειτονικά κράτη.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη μείωση της σαουδαραβικής παραγωγής πετρελαίου. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η παραγωγή της Σαουδικής Αραβίας υποχώρησε περίπου στο μισό της μέγιστης δυνατότητάς της. Η εξέλιξη αυτή, κατά την ανάγνωσή του, είχε ήδη εντοπιστεί από τους traders και συνέβαλε στην άνοδο των τιμών πριν ακόμη προστεθούν τα πολεμικά ασφάλιστρα κινδύνου.
«Η λύση είναι η παραγωγή»
Ο αναλυτής έθεσε ως βασική προϋπόθεση για την έξοδο από το αδιέξοδο την ενίσχυση της ευρωπαϊκής παραγωγής. Όπως τόνισε, η αυτάρκεια δεν κατακτάται με νέες συμφωνίες εισαγωγών, αλλά με την παραγωγή φυσικού αερίου και πετρελαίου εντός της Ευρώπης.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην Ελλάδα. Σημείωσε ότι η χώρα άρχισε να εισάγει αμερικανικό αργό, το οποίο διυλίζεται στις ελληνικές εγκαταστάσεις, ενώ μέρος των παραγόμενων προϊόντων εξάγεται εκ νέου στις ΗΠΑ.
Την ίδια στιγμή, άσκησε κριτική στο πλαίσιο των εγχώριων ερευνών, υποστηρίζοντας ότι καμία μεγάλη εταιρεία δεν θα επενδύσει σε ένα κοίτασμα εάν της επιτρέπεται να αξιοποιήσει μόνο το φυσικό αέριο, αλλά όχι και το πετρέλαιο που ενδέχεται να εντοπίσει.
Καταλήγοντας, ο Γιώργος Αδαλής απέδωσε το ευρωπαϊκό πρόβλημα στις πολιτικές ηγεσίες και στους συμβούλους τους, καλώντας την Ευρώπη να εγκαταλείψει τη λογική της διαρκούς μεταφοράς της εξάρτησης και να οικοδομήσει πραγματική ενεργειακή επάρκεια.