Του Νίκου Μωραΐτη
Τι θέλουν να πετύχουν με την αυριανή χουντολάγνα τροπολογία για τον χώρο μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη;
Γιατί εξωθούν τα πράγματα στα άκρα;
Δεν καταλαβαίνουν ότι προκαλούν τους δημοκρατικούς πολίτες να κατέβουν να σπάσουν το άβατο στο κεντρικότερο σημείο της χώρας;
Για μερικές εκατοντάδες ψήφους τέτοιο ρίσκο;
Δεν το πιστεύω. Πιστεύω ότι το κακόψυχο αφεντικό δεν αντέχει να βλέπει αυτή την κόκκινη τρύπα 57 ονομάτων να ρουφά την εκφυλισμένη Δημοκρατία του μπροστά από την υποταγμένη Βουλή του. Και από τη στιγμή που του δόθηκε 41% χωρίς αντίπαλο, δύο μήνες μετά τα Τέμπη, δε λογοδοτεί παρά μόνο στον καθρέφτη του.
Σεβασμός στο μνημείο. Βεβαίως, αλλά στην πράξη. Γιατί αν ο Άγνωστος Στρατιώτης φτιάχτηκε γι’ αυτούς που πολέμησαν για την πατρίδα, το αυτοσχέδιο μνημείο των 57 ονομάτων φτιάχτηκε από αυτούς που πολεμούν ώστε να έχει αυτή η πατρίδα ξανά Δικαιοσύνη.
Και αν ο Άγνωστος Στρατιώτης είναι αφιερωμένος στους ήρωες που έχασαν τη ζωή τους σε καιρό πολέμου, αυτό το μνημείο με την κόκκινη μπογιά είναι αφιερωμένο σε παιδιά, αδέρφια, γονείς που δεν ήταν ήρωες, ήταν κανονικοί άνθρωποι που ήθελαν να ζήσουν μια κανονική ζωή σε καιρό ειρήνης. Αλλά έπεσαν στον καιρό του Μητσοτάκη.
karditsastakra