Καθόλου απαρατήρητη δεν πέρασε από την Τουρκία η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη στην Τρίπολη, με τουρκικά μέσα ενημέρωσης να ερμηνεύουν την ελληνική διπλωματική κινητικότητα στη Λιβύη ως κίνηση που έχει ευθέως στο στόχαστρο την Άγκυρα και το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Η επίσκεψη του Έλληνα ΥΠΕΞ στην πρωτεύουσα της Λιβύης και οι επαφές του με την κυβέρνηση της Τρίπολης προκάλεσαν έντονο ενδιαφέρον στον τουρκικό Τύπο, καθώς συνδέονται με το κρίσιμο ζήτημα της οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο. Για την Άγκυρα, κάθε ελληνική προσπάθεια επαναπροσέγγισης της Τρίπολης διαβάζεται μέσα από το πρίσμα του τουρκολιβυκού μνημονίου, το οποίο η Τουρκία θεωρεί βασικό εργαλείο προβολής ισχύος στην περιοχή.
Διάλογος μέσα σε ναρκοπέδιο για Ελλάδα–Λιβύη – Το τουρκολιβυκό μνημόνιο παραμένει το μεγάλο αγκάθι
Προσπάθεια της Αθήνας για νέα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο
Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, όπως αυτά που εμφανίστηκαν σε μέσα όπως η Haber, η Sabah και η Yeni Şafak, η ελληνική κίνηση στη Λιβύη δεν είναι απλή διπλωματική επαφή, αλλά προσπάθεια της Αθήνας να δημιουργήσει νέα δεδομένα και να επιδιώξει συμφωνίες που θα περιορίσουν τον τουρκικό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο.
Τα τουρκικά μέσα κάνουν λόγο για ελληνική κινητοποίηση με στόχο την Τουρκία, σημειώνοντας ότι η επίσκεψη Γεραπετρίτη στην Τρίπολη προκαλεί προβληματισμό γύρω από το μέλλον και τη θέση του τουρκολιβυκού μνημονίου. Η ανάγνωση αυτή δείχνει και τον πραγματικό φόβο της Άγκυρας: ότι η Αθήνα επιχειρεί να ξαναμπεί ενεργά στο λιβυκό πεδίο, να μην αφήσει μονοπώλιο επιρροής στην Τουρκία και να θέσει ξανά στο τραπέζι το ζήτημα της νόμιμης οριοθέτησης ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας με βάση το Διεθνές Δίκαιο.
Η τουρκική ανησυχία δεν είναι τυχαία. Η Λιβύη παραμένει κομβικό σημείο για τον γεωπολιτικό σχεδιασμό της Άγκυρας. Μέσω της Τρίπολης, η Τουρκία επιχείρησε να επιβάλει ένα τεχνητό θαλάσσιο αφήγημα, παρακάμπτοντας την Κρήτη, την Κάσο, την Κάρπαθο και τη Ρόδο. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο αποτελεί για την Άγκυρα εργαλείο αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και μέσο διείσδυσης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Από αυτή την άποψη, η ελληνική παρουσία στην Τρίπολη ενοχλεί. Όσο η Αθήνα συνομιλεί με τη λιβυκή πλευρά, όσο κρατά ανοικτούς διαύλους και όσο επιμένει στην ανάγκη νόμιμης οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ δύο πραγματικά γειτονικών χωρών, τόσο αποδομείται το τουρκικό επιχείρημα ότι η Άγκυρα μπορεί να εμφανίζεται ως φυσικός συνομιλητής της Λιβύης για θαλάσσια ζητήματα.
Την ίδια ώρα, τα τουρκικά μέσα εμφανίζονται ιδιαίτερα ικανοποιημένα από τις αντιδράσεις κομμάτων της ελληνικής αντιπολίτευσης απέναντι στην ανανεωμένη ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία, που βρέθηκε στο επίκεντρο κατά την επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Ελλάδα.
Παρουσιάζουν τις αντιδράσεις των κομμάτων της αριστεράς ως ρήγμα στην Ελλάδα
Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του CNN Türk, το οποίο υπογράμμισε ότι «τα κόμματα της ελληνικής Αριστεράς δεν θέλουν την αμυντική ομπρέλα της Γαλλίας και τη συνεργασία με το Ισραήλ». Το τουρκικό δίκτυο παρουσίασε τις αντιδράσεις της Νέας Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ ως ένδειξη εσωτερικού ρήγματος στην Ελλάδα γύρω από τον αμυντικό προσανατολισμό της χώρας.
Σύμφωνα με την τουρκική ανάγνωση, η ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας–Γαλλίας και η σύνδεση της Αθήνας με τη γαλλική αμυντική ομπρέλα προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό της Ελλάδας. Το CNN Türk συνέδεσε μάλιστα αυτή την εικόνα με τις αντιδράσεις που είχαν καταγραφεί και για τη στρατηγική συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ, σημειώνοντας ότι ελληνικά κόμματα είχαν κατηγορήσει την κυβέρνηση πως κινείται σε έναν «επικίνδυνο άξονα».
Yunanistan’da gündem, Macron’un ziyareti! “Fransa’ya güvenilmez” https://t.co/nmHD0f7d4J pic.twitter.com/iaTJ5ggeDM
— CNN TÜRK (@cnnturk) April 27, 2026
Η ικανοποίηση στην Άγκυρα για αυτές τις αντιδράσεις είναι εύγλωττη. Η Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά ότι η ενίσχυση των ελληνικών αμυντικών δεσμών με τη Γαλλία και το Ισραήλ λειτουργεί αποτρεπτικά απέναντι στους δικούς της σχεδιασμούς. Γι’ αυτό και κάθε εσωτερική ελληνική αμφισβήτηση τέτοιων συνεργασιών αξιοποιείται επικοινωνιακά από τα τουρκικά μέσα ως ένδειξη διχασμού και αδυναμίας στρατηγικής συνέχειας.
Το συνολικό συμπέρασμα από την τουρκική κάλυψη είναι σαφές! Η Άγκυρα παρακολουθεί στενά κάθε ελληνική κίνηση στη Λιβύη και στην Ανατολική Μεσόγειο, διότι αντιλαμβάνεται ότι η Αθήνα επιχειρεί να ξαναπιάσει το νήμα σε ένα πεδίο όπου η Τουρκία είχε αποκτήσει σημαντικό προβάδισμα.
Η επίσκεψη Γεραπετρίτη στην Τρίπολη, οι συζητήσεις για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία και η στρατηγική σχέση της Ελλάδας με το Ισραήλ εντάσσονται, στα μάτια της Άγκυρας, σε ένα ευρύτερο πλέγμα ελληνικών κινήσεων που περιορίζουν την τουρκική άνεση στην περιοχή.