Τον κώδωνα του κινδύνου για την ταυτόχρονη κλιμάκωση στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή έκρουσε ο διεθνολόγος Νίκος Παπαδάτος, μιλώντας στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής». Όπως υποστήριξε, τα δύο πολεμικά μέτωπα δεν μπορούν πλέον να εξετάζονται χωριστά, καθώς διαμορφώνονται σταδιακά δύο αντίπαλα γεωπολιτικά μπλοκ.
Ο Νίκος Παπαδάτος εμφανίστηκε ιδιαίτερα απαισιόδοξος για τις πιθανότητες διπλωματικής διευθέτησης του Ρωσοουκρανικού Πολέμου. Αναφερόμενος στις επαφές μεταξύ Αμερικανών και Ρώσων αξιωματούχων, σημείωσε ότι η συνάντηση του Μάρκο Ρούμπιο με τον Σεργκέι Λαβρόφ διήρκεσε μόλις 28 λεπτά και δεν παρήγαγε ουσιαστικό αποτέλεσμα.
«Το πνεύμα της Αλάσκας είναι οριστικά, εάν όχι νεκρό, σε μία κλινική κατάσταση που δεν μας επιτρέπει να είμαστε αισιόδοξοι», ανέφερε χαρακτηριστικά, εκτιμώντας ότι τα περιθώρια για διπλωματική επίλυση έχουν περιοριστεί δραματικά.
«Οι ΗΠΑ δεν μπορούν πλέον να εμφανίζονται ως διαμεσολαβητής»
Κατά τον διεθνολόγο, η Ουάσινγκτον δεν μπορεί πλέον να διαδραματίσει τον ρόλο του ουδέτερου διαμεσολαβητή, καθώς αποτελεί μέρος της σύγκρουσης μέσω της στρατιωτικής και οικονομικής υποστήριξης προς το Κίεβο.
Όπως υποστήριξε, η παρουσία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στις Ηνωμένες Πολιτείες είχε ως βασικό στόχο την εξασφάλιση νέων οπλικών συστημάτων, τα οποία σε μεγάλο βαθμό θα χρηματοδοτηθούν από τις ευρωπαϊκές χώρες. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot και στις πιέσεις του Κιέβου για ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας.
Ο κ. Παπαδάτος υπογράμμισε ότι η Ευρώπη έχει ήδη πληρώσει βαρύ οικονομικό τίμημα από τη σύγκρουση, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη γερμανική οικονομία και το αυξημένο ενεργειακό κόστος. Παράλληλα, σημείωσε ότι τα αποθέματα οπλικών συστημάτων δεν είναι ανεξάντλητα, ενώ παραμένει ασαφές πότε θα αποδεσμευτούν νέα αμερικανικά κονδύλια για την Ουκρανία.
«Πιθανή νέα ρωσική επίθεση το φθινόπωρο»
Ιδιαίτερα ανησυχητική ήταν η εκτίμησή του για τις εξελίξεις στα πεδία των μαχών. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ουκρανικές δυνάμεις βρίσκονται υπό έντονη πίεση στον νότιο και τον κεντρικό τομέα, καθώς και στις περιοχές του Κουπιάνσκ, του Σλαβιάνσκ, του Κραματόρσκ και γενικότερα του Ντονμπάς.
Ο διεθνολόγος έκανε λόγο για το ενδεχόμενο μίας μεγάλης ρωσικής φθινοπωρινής επίθεσης, στην οποία θα μπορούσαν να προστεθούν από 200.000 έως 500.000 νέοι στρατιώτες. Όπως διευκρίνισε, πρόκειται για δική του εκτίμηση βάσει των πληροφοριών για νέες συμβάσεις πολιτών με τις ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Στόχος μιας τέτοιας επιχείρησης, κατά την ανάλυσή του, θα ήταν η ολοκλήρωση των ρωσικών στρατιωτικών επιδιώξεων στο Ντονμπάς και στη Ζαπορίζια.
Το πλέον επικίνδυνο σενάριο, όπως τόνισε, θα προκύψει εάν καταρρεύσει κάποιο τμήμα του ουκρανικού μετώπου και ευρωπαϊκές χώρες αποφασίσουν να αποστείλουν δυνάμεις με τον χαρακτηρισμό των «ειρηνευτικών».
«Αυτό αποτελεί κόκκινη γραμμή για το Κρεμλίνο. Εκεί θα έχουμε ανοικτό πόλεμο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Ρωσία, κάτι το οποίο απεύχομαι», προειδοποίησε.
Η Ουκρανία σε ασφυκτική πίεση
Ο Νίκος Παπαδάτος στάθηκε επίσης στις εσωτερικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ουκρανία, κάνοντας αναφορά στις κοινωνικές αντιδράσεις, στις αλλαγές στη στρατιωτική ηγεσία και στις συνεχείς εκκλήσεις του Κιέβου για περισσότερη δυτική βοήθεια.
«Όταν αλλάζει συνεχώς το Γενικό Επιτελείο και οι πολιτικοί και στρατιωτικοί εκπρόσωποι, δεν σημαίνει ότι τα πράγματα πηγαίνουν καλά», παρατήρησε, προσθέτοντας ότι η πίεση που δέχονται οι ουκρανικές δυνάμεις είναι πλέον αδύνατο να κρυφτεί.
Η Κασπία ενώνει τα δύο πολεμικά μέτωπα
Στο δεύτερο σκέλος της παρέμβασής του, ο διεθνολόγος αναφέρθηκε στη σύνδεση του πολέμου στην Ουκρανία με τη σύγκρουση γύρω από το Ιράν.
Σχολιάζοντας το πλήγμα εναντίον ιρανικού εμπορικού πλοίου στην Κασπία Θάλασσα, χαρακτήρισε την ενέργεια «ατυχή και εξαιρετικά επικίνδυνη», ανεξαρτήτως του εάν επρόκειτο για προσχεδιασμένη επίθεση ή για λανθασμένες πληροφορίες.
Υποστήριξε ότι μία ιρανική απάντηση θα μπορούσε να προκαλέσει αλυσιδωτές εξελίξεις, ιδιαίτερα εάν επιχειρηθεί στρατιωτική ενέργεια κατά ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων ή κλιμακωθεί η αντιπαράθεση στα Στενά του Ορμούζ.
«Διαμορφώνονται δύο αντίπαλα μπλοκ»
Κατά τον κ. Παπαδάτο, η Ρωσία εξετάζει πλέον σοβαρότερα την εμβάθυνση της πολιτικοστρατιωτικής συνεργασίας της με την Κίνα και το Ιράν. Από την άλλη πλευρά βρίσκονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και μία Ευρώπη η οποία, όπως ανέφερε, αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές και στρατηγικές αδυναμίες.
«Δημιουργείται για πρώτη φορά, έστω και σε επίπεδο δηλώσεων, η προοπτική δύο μπλοκ τα οποία αντιμάχονται», προειδοποίησε.
Παράλληλα, έθεσε ερωτήματα για τη συνοχή του ΝΑΤΟ και για την αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας εντός της Συμμαχίας, επισημαίνοντας ότι οι εξελίξεις αυτές επηρεάζουν άμεσα και τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα.
Ο ιστορικός χάρτης της Ουκρανίας
Ο διεθνολόγος παρουσίασε ακόμη έναν ιστορικό χάρτη της Ουκρανίας, αναλύοντας τις εδαφικές μεταβολές που συντελέστηκαν κατά τη σοβιετική περίοδο. Αναφέρθηκε στην Ανατολική Γαλικία, τη Βολυνία, τη Βεσσαραβία, τη Βουκοβίνα, την Υπερκαρπαθία και την Κριμαία, εξηγώντας πώς οι περιοχές αυτές εντάχθηκαν σταδιακά στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, ο Βλαντίμιρ Πούτιν χρησιμοποιεί αυτή την ιστορική διαδρομή ως πολιτικό μήνυμα προς την Πολωνία και άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, αφήνοντας ανοικτή τη συζήτηση για το πώς μπορεί να διαμορφωθεί ο μεταπολεμικός χάρτης.
Κλείνοντας, ο Νίκος Παπαδάτος τόνισε ότι η σημερινή σύγκρουση δεν μπορεί να ερμηνευθεί μέσα από απλουστευτικές διατυπώσεις. Παρέπεμψε στο Μνημόνιο της Βουδαπέστης του 1994 και στις Συμφωνίες του Μινσκ, επιμένοντας στην ανάγκη επιστροφής στη διπλωματία.
«Πρέπει να διαβάσουμε την Ιστορία, να είμαστε ψύχραιμοι και να καταλάβουμε ότι πρέπει να μεσολαβήσουμε διπλωματικά για να λυθεί αυτή η κρίση», κατέληξε.