Αντί προλόγου
Η ελέω Ιστορίας και Γεωγραφίας ναυτεμπορικότερη, κεντρικότερη και οικολογικότερη χώρα του πλανήτη, έχει Πολιτική Πρωτεύουσα, την Αγονότερη γραμμή!
ΚΕΙΜΕΝΟ
Η Ελληνική ΑΟΖ για την Πολιτική Πρωτεύουσα είναι “persona non grata”, μια και κουμάντο κάνει η εξαμίλια Αθήνα. Η οποία, με τη συνέργεια της κουτοπόνηρης Ε.Ε., προχώρησε στη λεξοκτονία του ακρωνυμίου ΑΟΖ, αντικαθιστώντας τo «Αποκλειστική» Οικονομική Ζώνη, με το «Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό» (Θ.Χ.Σ.). Κατά τη λαϊκή σοφία: “πάρ’ το αυγό και κούρευτο”.
Επειδή δε η φράση: “Αναφαίρετο δικαίωμα η επέκταση στα 12 μίλια”, με τη χρήση της φασιστικής λέξης “επέκταση”, όπως η αντί της ΑΟΖ, ουδέτερη λέξη “υφαλοκρηπίδα”, έφαγαν προ πολλού τα ψωμιά τους, πολλοί ειδήμονες ανακάλυψαν νέες φράσεις: “Δυνητική ΑΟΖ, “Εν δυνάμει ΑΟΖ”, κοκ.
Κατά τα άλλα τα ιδρυθέντα θαλάσσια πάρκα σε Ιόνιο και Νότιες Κυκλάδες, χωρίς την υπόλοιπη Ελληνική Τάφρο, είναι δώρον άδωρο, όπως αποδεικνύει ο ύπερθεν χάρτης της ΙΜΜΑ (Important Marine Mammal Areas).
Όταν λοιπόν η Ε.Ε. δεν θέτει κανένα ανώτατο όριο στο μέγεθος των πάρκων, αλλά η εξαμίλια Αθήνα, αυτοπεριορίζεται εντός των 6 μιλίων για να μην αγγίξει τα 12 μίλια και την ΑΟΖ,
Όταν λευκές διαγραμμίσεις σε άλλη έκδοση του χάρτη της IMMA -όχι την ύπερθεν- αποτυπώνουν τις ζώνες ύψιστου κινδύνου, όπου οι φάλαινες αποδεκατίζονται από θαλάσσια τροχαία,
Όταν οι ίδιες οι πέντε φάλαινες, με τη φετινή τους εκδρομή στη Λευκάδα, διόρθωσαν τους επιστήμονες επιβάλλοντας το ενιαίο τόξο «ΛΕΥ-ΚΑΣ» {Λευκάδα Καστελόριζο} και αποδεικνύοντας ότι η αθηναϊκή ολιγωρία ως προς τα 12 μίλια, αποτελεί ένα «αόρατο φαλαινοθηρικό».
Όταν το κεμαλισλαμιστικό εργαστήριο, εκμεταλλευόμενο την ατολμία αυτή, ανακήρυξε αυθαίρετα το πρώτο πάρκο στο Βόρειο Αιγαίο (σε απόσταση 55 μιλίων από τις ακτές), μια ανάσα από τον 25ο Μεσημβρινό, το οποίο ακυρώνεται με τον κοκκινισμένο και αναψοκοκκινισμένο χάρτη του ΟΗΕ,
Όταν προχώρησε στο δεύτερο πάρκο στην Ανατολική Μεσόγειο, απαγάγοντας γεωπολιτικά το σύμπλεγμα του Καστελόριζου χωρίς συντεταγμένες, ώστε να κλείσει το μάτι στην Αίγυπτο,
Γι’ αυτό, και προκειμένου να τα προλάβουμε, μήνες φώναζα να γίνει νόμος του κράτους ή νόμος εσωτερικού δικαίου ή Εθνικό Ίδρυμα ο Χάρτης της Σεβίλλης. Μόλις δε έλαβα από τον καθηγητή Vivero τα αρχεία με τους χάρτες του οικολογικού τομέα του ΟΗΕ (που είναι copy-paste της Σεβίλλης), προέβλεψα αμέσως ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί επειγόντως αυτό το χάρτη. Δεν πέρασε ένας μήνας και να σου τα δυο πάρκα εισβολείς.
Πέρα από αυτά, έστω και τώρα, δύο είναι τα ελάχιστα προαπαιτούμενα για να γίνει κάτι: Το ένα είναι η συμπληρωματική αίτηση στο διεθνές “Ειρηνοδικείο” για ασφαλιστικά μέτρα και ακύρωση της τουρκικής απαγωγής του Καστελόριζου μέσω του χάρτη της ΙΜΜΑ, που αποδεικνύει τον ενιαίο βιότοπο. Το άλλο είναι η ανακήρυξη της 12μίλιας προστατευόμενης περιοχής “ΛΕΥ-ΚΑΣ” {Λευκάδα Καστελόριζο} ή “Φαλαινάριο του Θεού”, όπως ονόμασα την Ελληνική τάφρο. Μια αμφίπλευρη επιμήκυνση του επίσης 12μίλιου Ταιναρόδιου {Ταίναρο Ρόδος} τόξου, με τους έξι Νομικούς Ελλήσποντους!
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ.
Ας επιτραπεί να πω στους εν Αθήναις άνωθεν, για τον υπότιτλο του βιβλίου μου από το μακρινό 2002 («Αγώνας για τη Γεωοικονομική Δημοκρατία»): “Από την πρωτεύουσα που την έκαναν χώρα, στη χώρα που θα την κάνουμε πρωτεύουσα”. Μάλλον, με αυτά που βλέπω να επιβεβαιώνονται σήμερα, από την Ελληνική Ναυτιλία, που βέβαια πάντα ήταν μπροστά, και τους νέους ευρασιατικούς διαδρόμους BRI και IMEC, μέχρι τους συγκλονιστικούς οικολογικούς χάρτες του ΟΗΕ, η γεωπολιτική μου παιδεία ζει στα 2050. Ας μη θεωρηθεί λοιπόν παρακατιανή. Ούτε στην ποιότητα ούτε στο χρόνο.
____________________
Διδυμότειχο Αύγουστος 2026,