Στο επίκεντρο της πολιτικής και διπλωματικής επικαιρότητας βρίσκεται η υπόθεση της παγίδευσης του Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του πρωθυπουργού, Θάνου Ντόκου, από το γνωστό ρωσικό δίδυμο φαρσέρ Βλαντίμιρ Κουζνετσόφ και Αλεξέι Στολιάροφ, γνωστούς διεθνώς ως Vovan και Lexus.
Οι δύο Ρώσοι προσποιήθηκαν Ουκρανούς αξιωματούχους και συγκεκριμένα τον υπουργό Άμυνας της Ουκρανίας, Ρουστέμ Ουμέροφ, καταφέρνοντας να συνομιλήσουν με τον κ. Ντόκο μέσω βιντεοκλήσης. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε το ευαίσθητο ζήτημα του drone που είχε εντοπιστεί ανοιχτά της Λευκάδας, με τους φαρσέρ να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο παρόμοιων ενεργειών κοντά σε ελληνικά νησιά.
Ο Θάνος Ντόκος εμφανίστηκε να εκφράζει ανησυχία για τις συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης, ιδιαίτερα μέσα στη θερινή περίοδο, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να μη μεταφερθεί ο πόλεμος στα ελληνικά χωρικά ύδατα και να διατηρηθεί η συνοχή του ΝΑΤΟ. Κυβερνητικές πηγές διευκρίνισαν ότι από τη συνομιλία δεν υπήρξε διαρροή κρατικών απορρήτων ή εμπιστευτικών πληροφοριών.
Μιλώντας στον ΣΚΑΪ, ο κ. Ντόκος χαρακτήρισε την υπόθεση «πολύ δυσάρεστη εμπειρία», εξηγώντας ότι δεν υπήρχε εμφανές στοιχείο που να δημιουργεί υποψίες. Όπως ανέφερε, οι φαρσέρ είχαν στη διάθεσή τους πλήρη φάκελο με ονόματα, διευθύνσεις, επίσημα επιστολόχαρτα και διπλωματικό λεξιλόγιο που παρέπεμπε σε γνήσια ουκρανική επικοινωνία.
Σύμφωνα με τον ίδιο, άρχισε να υποψιάζεται ότι κάτι δεν πήγαινε καλά προς το τέλος της συνομιλίας, όταν ακούστηκαν περίεργες τοποθετήσεις για την υπόθεση του drone στη Λευκάδα. Αμέσως μετά επικοινώνησε με την ΕΥΠ και με τον πραγματικό Ρουστέμ Ουμέροφ, οπότε διαπιστώθηκε η απάτη.
Η δράση των Vovan και Lexus δεν είναι νέα. Στο παρελθόν έχουν παγιδεύσει κορυφαία πολιτικά πρόσωπα, όπως την Τζόρτζια Μελόνι, την Άνγκελα Μέρκελ, τον Αντρέι Ντούντα, την Κριστίν Λαγκάρντ, τον Εμανουέλ Μακρόν, τον Μπορίς Τζόνσον, τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον Τζορτζ Μπους τον νεότερο, την Καμάλα Χάρις, τον Μπέρνι Σάντερς και τον Τζάστιν Τριντό.
Το ερώτημα πλέον είναι αν πρόκειται απλώς για φάρσες ή για εργαλείο υβριδικού πολέμου. Οι στόχοι τους είναι κατά κανόνα δυτικοί ηγέτες, αξιωματούχοι και προσωπικότητες που έχουν τοποθετηθεί κριτικά απέναντι στη Ρωσία και την εισβολή στην Ουκρανία. Αυτός είναι και ο λόγος που ευρωπαϊκές υπηρεσίες ασφαλείας εξετάζουν με αυξημένη προσοχή τη δράση τους, ειδικά υπό το πρίσμα της χρήσης Τεχνητής Νοημοσύνης και deepfake τεχνολογιών.
Η υπόθεση Ντόκου δείχνει ότι η απειλή πλέον δεν περιορίζεται στα πεδία των μαχών ή στις κυβερνοεπιθέσεις. Η παραπλάνηση, η πλαστοπροσωπία και η ψηφιακή χειραγώγηση μπαίνουν πια βαθιά στον πυρήνα της διπλωματίας και της εθνικής ασφάλειας.