Με μια παρέμβαση υψηλού γεωπολιτικού ενδιαφέροντος στη Ναυτεμπορική, ο Γιώργος Αϋφαντής τοποθετήθηκε για δύο κρίσιμα μέτωπα: τον εντοπισμό ουκρανικής κατασκευής θαλάσσιου drone ανοιχτά της Λευκάδας και τη μεγάλη κρίση γύρω από το Ιράν, τα Στενά του Ορμούζ και τη στρατηγική θέση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο πρώην διπλωμάτης εμφανίστηκε ιδιαίτερα αυστηρός για το ζήτημα του drone, υποστηρίζοντας ότι η παρουσία του στις ελληνικές θάλασσες αποτελεί «απτή απόδειξη» πως η Ουκρανία επεκτείνει το πεδίο της σύγκρουσης με τη Ρωσία σε περιοχές που αφορούν άμεσα την Ελλάδα.
Όπως ανέφερε, ένα τέτοιο περιστατικό δεν απειλεί μόνο τον τουρισμό, αλλά και την ασφάλεια Ελλήνων πολιτών. Ειδική αναφορά έκανε στους ψαράδες που εντόπισαν το drone, σημειώνοντας ότι στάθηκαν τυχεροί, καθώς δεν ενεργοποιήθηκαν τα εκρηκτικά που φέρεται να μετέφερε.
Ο Γιώργος Αϋφαντής υπογράμμισε ότι η Αθήνα οφείλει να κινηθεί αποφασιστικά. Κατά την άποψή του, η Ελλάδα πρέπει να ανακαλέσει τον πρέσβη της από το Κίεβο, να καλέσει τον Ουκρανό πρέσβη στην Αθήνα και να καταστήσει σαφές ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται οι ελληνικές θάλασσες για πολεμικές επιχειρήσεις τρίτων.
Μάλιστα, προειδοποίησε ότι αν η Ελλάδα δεν αντιδράσει τώρα, υπάρχει κίνδυνος να παγιωθεί μια επικίνδυνη πρακτική. Έφερε ως παράδειγμα τις τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, λέγοντας πως όταν ένα κράτος δεν απαντά στην πρώτη πρόκληση, στη συνέχεια μετρά τις παραβιάσεις «με τις εκατοντάδες».
Στο μέτωπο του Ιράν, ο Γιώργος Αϋφαντής εκτίμησε ότι μια τόσο μεγάλη κρίση δύσκολα μπορεί να λυθεί μόνο με στρατιωτικά μέσα. Όπως είπε, απαιτείται διπλωματική επίλυση, διότι η σύγκρουση δεν αφορά μόνο το Ιράν και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία.
Κατά την ανάλυσή του, ο χρόνος αυτή τη στιγμή φαίνεται να κυλά υπέρ του Ιράν και όχι υπέρ των Ηνωμένων Πολιτειών. Το ιρανικό καθεστώς, όπως εξήγησε, δεν λειτουργεί με τους όρους μιας δυτικής φιλελεύθερης δημοκρατίας και δεν έχει άμεση ανάγκη να λογοδοτήσει σε ένα εκλογικό σώμα όπως συμβαίνει στη Δύση.
Παράλληλα, το Ιράν έχει ήδη υποστεί επί χρόνια σοβαρή οικονομική ζημιά από τις κυρώσεις, γεγονός που το έχει προσαρμόσει σε συνθήκες πίεσης. Το μεγάλο του όπλο, σύμφωνα με τον Αϋφαντή, είναι ο άτυπος έλεγχος των Στενών του Ορμούζ.
Εκεί βρίσκεται και το κλειδί της κρίσης. Ο πρώην διπλωμάτης εξήγησε ότι το Ιράν έχει κατοχυρώσει στην πράξη μια εξίσωση: όταν δέχεται επίθεση, απαντά απειλώντας ή περιορίζοντας τη λειτουργία των Στενών του Ορμούζ, προκαλώντας «έμφραγμα» στην παγκόσμια οικονομία.
Αυτό δεν πλήττει μόνο τη Δύση, αλλά και χώρες της Ασίας, όπως η Ιαπωνία, το Βιετνάμ και η Ινδονησία, που εξαρτώνται από τις ενεργειακές ροές της περιοχής. Με άλλα λόγια, η ιρανική απάντηση δεν περιορίζεται στο στρατιωτικό πεδίο, αλλά μεταφέρεται απευθείας στην καρδιά της παγκόσμιας οικονομίας.
Ο Γιώργος Αϋφαντής αναφέρθηκε και στη συμφωνία του 2015 για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, από την οποία αποχώρησε ο Ντόναλντ Τραμπ το 2017. Κατά την άποψή του, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν λειτουργούσε σε μεγάλο βαθμό ως διαπραγματευτικό χαρτί για την άρση των κυρώσεων.
Στο εσωτερικό του Ιράν, ο Αϋφαντής εκτίμησε ότι το καθεστώς δεν βρίσκεται υπό άμεση κατάρρευση. Αντιθέτως, υποστήριξε πως η επίθεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ έχει ενισχύσει την εθνική συσπείρωση, καθώς μεγάλο μέρος της κοινωνίας αντιλαμβάνεται πλέον τη σύγκρουση ως επίθεση όχι μόνο στο καθεστώς, αλλά στο ίδιο το ιρανικό κράτος.
Για την εκεχειρία, σημείωσε πως σε κάθε σύγκρουση μπορεί να υπάρχουν περιορισμένες επανενάρξεις εχθροπραξιών χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα κατάρρευση της συμφωνίας. Το ουσιαστικό, όπως είπε, είναι να μη γενικευθεί η σύγκρουση και να μη χτυπηθούν μαζικά κρίσιμες ενεργειακές υποδομές.
Ο Αϋφαντής στάθηκε και στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών, λέγοντας ότι η κρίση δημιουργεί σοβαρό πολιτικό κόστος για την αμερικανική ηγεσία. Κατά την εκτίμησή του, οι ΗΠΑ βρίσκονται σε στρατηγικό αδιέξοδο, καθώς από τη μία δεν μπορούν να αφήσουν το Ισραήλ εκτεθειμένο και από την άλλη δυσκολεύονται να διαχειριστούν τις συνέπειες μιας παρατεταμένης κρίσης στον Περσικό Κόλπο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η αναφορά του στην Κίνα. Ο Γιώργος Αϋφαντής υποστήριξε ότι αν οι ΗΠΑ επιχειρήσουν να μεταφέρουν τη διαπραγμάτευση στο Πεκίνο, μπορεί να βρεθούν μπροστά σε ακόμη δυσκολότερη κατάσταση. Οι Κινέζοι, όπως είπε, είναι σκληροί διαπραγματευτές και έχουν τεράστιο συμφέρον να αποκατασταθεί η ελεύθερη ροή ενέργειας από τον Περσικό Κόλπο.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, το βασικό αίτημα της Κίνας θα είναι να σταματήσει ο ναυτικός αποκλεισμός, η καταδίωξη ιρανικών πλοίων και τα πλήγματα όχι μόνο στον Περσικό Κόλπο, αλλά και στον Λίβανο. Με απλά λόγια, το Πεκίνο δεν θα λειτουργήσει ως εύκολος μεσολαβητής για την Ουάσιγκτον.
Η παρέμβαση του Γιώργου Αϋφαντή στη Ναυτεμπορική ανέδειξε ένα διπλό μήνυμα: πρώτον, ότι η Ελλάδα πρέπει να προστατεύσει αποφασιστικά τις θάλασσές της από τη μεταφορά ξένων πολέμων στο εσωτερικό της γεωγραφικό περιβάλλον. Και δεύτερον, ότι η κρίση με το Ιράν δεν είναι μια περιφερειακή σύγκρουση, αλλά ένας κόμβος όπου συναντώνται ενέργεια, παγκόσμια οικονομία, ΗΠΑ, Ισραήλ, Κίνα και η νέα γεωπολιτική ισορροπία.