Μια φράση του Kirk Hammett στην ιστορική συναυλία των Metallica στην Αθήνα ήταν αρκετή για να μετατρέψει μια μεγάλη ροκ βραδιά σε στιγμή πολιτιστικής αναγνώρισης του ελληνικού πνεύματος.
«Κάθε φορά που πιάνω την κιθάρα μου παίζω κλίμακες που φτιάχτηκαν από τους προγόνους σας. Η μουσική θεωρία δημιουργήθηκε εδώ στην Αθήνα από τον Πυθαγόρα».
Η τοποθέτηση του κιθαρίστα των Metallica δεν ήταν μια τυπική φιλοφρόνηση προς το ελληνικό κοινό. Ήταν μια δημόσια παραδοχή ότι η βάση της δυτικής μουσικής σκέψης, πάνω στην οποία στηρίχθηκε η σύγχρονη μουσική, από την κλασική μέχρι τη rock και τη jazz, έχει ελληνικές ρίζες.
Γι αυτό και η συγκεκριμένη στιγμή άξιζε ίσως περισσότερο από κάθε σόλο της βραδιάς της 9ης Μαΐου. Ήταν μια ιδιότυπη «Ημέρα Νίκης» του ελληνικού μουσικού πολιτισμού, αναγνωρισμένη από ένα συγκρότημα παγκόσμιας ακτινοβολίας.
Τα περισσότερα ΜΜΕ στάθηκαν δικαιολογημένα και στο ιδιαίτερα συμβολικό medley που έπαιξαν οι Metallica, παντρεύοντας τον «Ζορμπά» με τις «Τρύπες» και ενσωματώνοντάς τους μέσα στον δικό τους μουσικό κόσμο. Όμως πίσω από αυτή τη στιγμή υπήρχε κάτι ακόμη βαθύτερο: η αναφορά στον Πυθαγόρα και στην ελληνική θεωρητική βάση της μουσικής.
Ο Πυθαγόρας και οι Πυθαγόρειοι ήταν από τους πρώτους που αντιμετώπισαν τη μουσική όχι απλώς ως τέχνη ή διασκέδαση, αλλά ως μαθηματική και κοσμική τάξη. Πίστευαν ότι η μουσική διέπεται από αριθμητικές σχέσεις και ότι τα μουσικά διαστήματα μπορούν να εκφραστούν μέσα από απλούς αριθμητικούς λόγους.