Ένα ιδιαίτερα αποκαλυπτικό άρθρο στο War on the Rocks επιχειρεί να φωτίσει ένα σενάριο που μέχρι πριν λίγα χρόνια θα θεωρούνταν αδιανόητο: το ενδεχόμενο στρατιωτικής σύγκρουσης ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ.
Ο Ryan Gingeras, στο άρθρο με τίτλο «Το Σταυροδρόμο της Άγκυρας: Επανεξοπλισμός, Ρίσκο και η Προοπτική Πολέμου με το Ισραήλ», υποστηρίζει ότι η κλιμακούμενη ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή οδηγεί την Άγκυρα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: θα συνεχίσει να επενδύει σε μια πολιτική ισορροπιών ή θα αρχίσει να προετοιμάζεται σοβαρά για πιθανή αναμέτρηση με το Ισραήλ;
Το δημοσίευμα σημειώνει ότι εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο πληθαίνουν δηλώσεις, αναλύσεις και τηλεοπτικές παρεμβάσεις στην Τουρκία που μιλούν ανοιχτά για πιθανή σύγκρουση με το Ισραήλ. Αφορμή αποτελούν η Συρία, η Γάζα, το Κουρδικό, αλλά και ο γενικότερος ανταγωνισμός για την περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις δηλώσεις του Μπενιαμίν Νετανιάχου τον Δεκέμβριο του 2025, όταν είχε κατηγορήσει εμμέσως την Τουρκία ότι επιδιώκει αναβίωση οθωμανικής επιρροής στη Μέση Ανατολή, προειδοποιώντας την Άγκυρα «να μην το διανοηθεί καν». Την ίδια στιγμή, Τούρκοι τηλεσχολιαστές έφτασαν στο σημείο να δηλώνουν ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα μπορούσαν να καταλάβουν την πρωτεύουσα του Ισραήλ μέσα σε 72 ώρες.
Ο πόλεμος με το Ιράν, σύμφωνα με την ανάλυση, ανέβασε ακόμη περισσότερο τη θερμοκρασία. Οι δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ Ναφτάλι Μπένετ, ο οποίος παρομοίασε την Τουρκία με το Ιράν ως ανερχόμενη απειλή, προκάλεσαν πολιτική θύελλα. Στις ΗΠΑ, φιλοϊσραηλινοί κύκλοι άρχισαν να αντιμετωπίζουν ανοιχτά την Τουρκία ως πιθανό στρατηγικό αντίπαλο.
Παρά τη σκληρή ρητορική, ο Ερντογάν κρατά ακόμη επίσημα πιο προσεκτική στάση. Καταδικάζει τις ισραηλινοαμερικανικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, αλλά αποφεύγει άμεσες απειλές. Ωστόσο, η φράση του ότι «η Τουρκία δεν είναι πλέον η παλιά Τουρκία» και ότι «όλοι πρέπει να κάνουν τους υπολογισμούς τους αναλόγως» δείχνει, κατά τον αρθρογράφο, ότι η Άγκυρα θέλει να εκπέμπει αποτρεπτικό μήνυμα.
Το War on the Rocks εκτιμά ότι η Συρία είναι το πιθανότερο πεδίο μιας μελλοντικής τουρκοϊσραηλινής αναμέτρησης. Οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί σε περιοχές όπου η Τουρκία επιδιώκει στρατιωτική παρουσία, αλλά και οι ισραηλινές επαφές με κουρδικές δυνάμεις, δημιουργούν εύφλεκτο περιβάλλον.
Το πιο σημαντικό σημείο της ανάλυσης αφορά, όμως, την πραγματική κατάσταση της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας. Παρά τη θριαμβευτική εικόνα που παρουσιάζουν τουρκικά ΜΜΕ και κυβερνητικοί κύκλοι, πολλά από τα μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα της Άγκυρας παραμένουν ακόμη σε φάση ανάπτυξης.
Το μαχητικό πέμπτης γενιάς Kaan, το drone Kizilelma, οι βαλλιστικοί πύραυλοι Tayfun και Cenk, ακόμη και το άρμα Altay, παρουσιάζονται ως σύμβολα της νέας τουρκικής ισχύος, αλλά η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Το άρθρο σημειώνει ότι αρκετά από αυτά τα συστήματα δεν έχουν ακόμη ενταχθεί επιχειρησιακά στις ένοπλες δυνάμεις ή βρίσκονται σε εξαιρετικά περιορισμένους αριθμούς.
Ανησυχία προκαλεί επίσης η κατάσταση της τουρκικής αεράμυνας. Παρά τις εξαγγελίες για το αντιαεροπορικό σύστημα «Steel Dome», η Τουρκία εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις δυνατότητες του ΝΑΤΟ. Το γεγονός ότι νατοϊκές δυνάμεις αναχαίτισαν ιρανικούς πυραύλους πάνω από τουρκικό έδαφος τον Μάρτιο χρησιμοποιείται στο άρθρο ως απόδειξη των υφιστάμενων αδυναμιών.
Το War on the Rocks τονίζει ότι ο πόλεμος Ιράν–Ισραήλ λειτουργεί πλέον ως εργαστήριο για την Άγκυρα. Η τουρκική ηγεσία παρακολουθεί προσεκτικά τη σημασία των πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, των drones, της αεράμυνας και της αεροπορικής υπεροχής. Αυτό εξηγεί γιατί η Τουρκία επιταχύνει προγράμματα όπως ο Tayfun και ο νέος διηπειρωτικός πύραυλος Yildirimhan, ο οποίος παρουσιάστηκε πρόσφατα με εμβέλεια 6.000 χιλιομέτρων.
Η ανάλυση επισημαίνει όμως και τον κίνδυνο: όσο περισσότερο η Τουρκία επιταχύνει τον επανεξοπλισμό της με επίκεντρο πιθανή σύγκρουση με το Ισραήλ, τόσο περισσότερο το Τελ Αβίβ θα θεωρεί ότι η Άγκυρα προετοιμάζεται για πόλεμο. Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος εξοπλισμών, καχυποψίας και στρατηγικής αντιπαλότητας.
Το μεγάλο δίλημμα για τον Ερντογάν, σύμφωνα με τον Gingeras, είναι πολιτικό αλλά και προσωπικό. Εάν δείξει αδύναμος απέναντι στο Ισραήλ, κινδυνεύει να υπονομεύσει την εικόνα ισχύος που έχει οικοδομήσει στο εσωτερικό της Τουρκίας. Εάν όμως προχωρήσει σε επιθετική στρατιωτική προετοιμασία, μπορεί ο ίδιος να επιταχύνει μια σύγκρουση που ίσως σήμερα δεν επιθυμεί.
Ο Αρθρογράφος συμπεραίνει, ότι η Ανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή εισέρχονται σε περίοδο όπου το ενδεχόμενο τουρκοϊσραηλινής στρατιωτικής αντιπαράθεσης δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως θεωρητική άσκηση, αλλά ως πραγματικό στρατηγικό σενάριο που επηρεάζει ήδη τις αμυντικές επιλογές, τις συμμαχίες και τους εξοπλισμούς στην περιοχή.