Ο αποκλεισμός των Στενών δεν είναι μια έξυπνη εναλλακτική λύση στα στρατιωτικά χτυπήματα. Στην πραγματικότητα, είναι μια πράξη πολέμου και μάλιστα μια πράξη που ενέχει σοβαρούς κινδύνους – Εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την πείνα ως αποτέλεσμα – Θα χτυπήσουν οι ΗΠΑ κινεζικά πολεμικά πλοία αν αποφασίσει το Πεκίνο να συνοδεύει τα δεξαμενόπλοια κινεζικών συμφερόντων;
CENTCOM: «Κανένα πλοίο από λιμάνια του Ιράν δεν πέρασε τον αποκλεισμό των ΗΠΑ» – Από την άλλη πλευρά τουλάχιστον δύο πλοία προερχόμενα από ιρανικά λιμάνια φαίνεται να διέσχισαν τα Στενά σύμφωνα με τη καταγραφή στοιχείων ναυσιπλοΐας…
Μόλις οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν έληξαν χωρίς συμφωνία, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυσε μια καταιγίδα θυμωμένων tweets εκφράζοντας την απογοήτευσή του. Ως ένα πρώτο βήμα για να επιβληθεί στο Ιράν, ανακοίνωσε τον αποκλεισμό των ιρανικών λιμένων κατά μήκος του Περσικού Κόλπου.https://truthsocial.com/@realDonaldTrump/116392449978703637/embed https://truthsocial.com/@realDonaldTrump/116392448970133700/embed
Η λογική του Τράμπ και του επιτελείου του είναι ότι αν διακοπούν οιεξαγωγές πετρελαίου της Τεχεράνης, το καθεστώς δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να υποκύψει στη θέληση του Τραμπ.
Αυτή η σκέψη επαναλαμβάνεται και ενισχύεται από ισχυρές φωνές της Ουάσινγκτον που θα έπρεπε ωστόσο να γνωρίζουν καλύτερα τα πράγματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Ντένις Ρος, πρώην διαπραγματευτής ειρήνευσης στη Μέση Ανατολή, ο οποίος υποστήριξε ότι «ο αποκλεισμός είχε πάντα περισσότερο νόημα από την κατάληψη του νησιού Χάργκ. Σταματά τις εξαγωγές του Ιράν, τα έσοδά του, αποτελεί αντίστιξη στο κλείσιμο των Στενών». Πιστεύει επίσης ότι το μέτρο θα «ασκήσει πίεση στην Κίνα για να πιέσει με τη σειρά της το Ιράν».
Εν τω μεταξύ, ο Ρίτσαρντ Χάας, πρώην πρόεδρος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, επαίνεσε την ανακοίνωση και πρότεινε ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει «επίσης να προτείνουν μια νέα αρχή διακυβέρνησης για το Στενό στο οποίο συμμετέχει αλλά δεν ελέγχει το Ιράν».
Η πραγματικότητα ωστόσο είναι αρκετά διαφορετική. Ενώ όλα αυτά είναι ουσιαστικά ευχολόγια μεταμφιεσμένα σε στρατηγική. Ο αποκλεισμός των Στενών δεν είναι μια έξυπνη εναλλακτική λύση στα στρατιωτικά χτυπήματα. Στην πραγματικότητα, είναι μια πράξη πολέμου και μάλιστα μια πράξη που ενέχει σοβαρούς κινδύνους.
Η ίδια η ιδέα του αμερικανικού αποκλεισμού, που βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες ημέρες, αγνοεί τη νομική πραγματικότητα. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, το Άρθρο 3(γ) του Ορισμού της Επιθετικότητας της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (1974) θεωρεί τον ναυτικό αποκλεισμό των ακτών ενός κυρίαρχου κράτους ως πράξη ένοπλης επιθετικότητας. Αυτό δίνει το δικαίωμα στο Ιράν να χρησιμοποιήσει όλα τα απαραίτητα μέσα για να αμυνθεί.
Δεν μπορεί να σταθεί ουσιαστικά η πρόταση για μια «αρχή διακυβέρνησης» ενώ τα πολεμικά πλοία των ΗΠΑ μπλοκάρουν την ζωτική γραμμή ενός κράτους. Η πρόταση του Χάας για μια δομή όπου το Ιράν «θα συμμετέχει αλλά δεν θα ελέγχει» είναι επομένως αβάσιμη. Η Τεχεράνη δεν θα παραδώσει ποτέ τον έλεγχο των υδάτων της σε μια ρύθμιση που σχεδιάστηκε από την ίδια δύναμη που μόλις κήρυξε αποκλεισμό.
Στην πράξη, ο Τραμπ έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα επιτρέψει σε κανένα πλοίο που είχε συντονιστεί με την Τεχεράνη να περάσει, ασχέτως αν μέχρι τώρα στην πράξη δεν φαίνεται να έχει συμβεί κάτι τέτοιο, με τις πληροφορίες ωστόσο να είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Αυτό καταρρίπτει το νέο, εύθραυστο status quo όπου κάποια κυκλοφορία συνεχιζόταν υπό την ιρανική συναίνεση.
Από τη μία πλευρά οι ΗΠΑ υποστηρίζουν ότι δεν έχει περάσει κανένα πλοίο από τον αποκλεισμό…
«Περισσότεροι από 10.000 Αμερικανοί ναύτες, πεζοναύτες και αεροπόροι, μαζί με πάνω από δώδεκα πολεμικά πλοία και δεκάδες αεροσκάφη, εκτελούν την αποστολή αποκλεισμού πλοίων που εισέρχονται και αποχωρούν από ιρανικά λιμάνια», ανακοίνωσε η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή.
Όπως αναφέρει επίσης η CENTCOM «κατά τη διάρκεια των πρώτων 24 ωρών, κανένα πλοίο δεν πέρασε τον αποκλεισμό των ΗΠΑ και 6 εμπορικά πλοία συμμορφώθηκαν με τις οδηγίες των αμερικανικών δυνάμεων να γυρίσουν πίσω για να εισέλθουν ξανά σε ιρανικό λιμάνι στον Κόλπο του Ομάν. Ο αποκλεισμός εφαρμόζεται αμερόληπτα κατά πλοίων όλων των εθνών που εισέρχονται ή αποχωρούν από ιρανικά λιμάνια και παράκτιες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων όλων των ιρανικών λιμένων στον Αραβικό Κόλπο και στον Κόλπο του Ομάν. Οι αμερικανικές δυνάμεις υποστηρίζουν την ελευθερία ναυσιπλοΐας για τα πλοία που διέρχονται από το Στενό του Ορμούζ από και προς μη ιρανικά λιμάνια.»
Από την άλλη πλευρά τουλάχιστον δύο πλοία προερχόμενα από ιρανικά λιμάνια φαίνεται να διέσχισαν τα Στενά σύμφωνα με τη καταγραφή στοιχείων ναυσιπλοΐας
Τουλάχιστον δύο πλοία προερχόμενα από ιρανικά λιμάνια διέσχισαν τα Στενά του Ορμούζ σήμερα (14.4.2026), παρά τον αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών από τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις, σύμφωνα με την εταιρεία καταγραφής στοιχείων ναυσιπλοΐας Kpler, στην οποία ανήκει και ο ιστότοπος Marine Traffic.
Το φορτηγό πλοίο μεταφοράς χύδην φορτίου Christianna, με λιβεριανή σημαία, διέσχισε τα Στενά αφού φορτώθηκε με καλαμπόκι στο ιρανικό λιμάνι Μπαντάρ Ιμάμ Χομεϊνί και πέρασε από το ιρανικό νησί Λαράκ, το επονομαζόμενο «διόδια του Ιράν», μετά την έναρξη της επιβολής του αμερικανικού αποκλεισμού.
Το δεύτερο πλοίο που διέσχισε τα Στενά μετά την εφαρμογή του αποκλεισμού είναι το τάνκερ Elpis με σημαία Κομορών.
Εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την πείνα ως αποτέλεσμα…
Ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν, που προηγήθηκε ως απάντηση στον πόλεμο του Τραμπ, έχει ήδη θέσει σε κίνδυνο την παγκόσμια οικονομία. Περίπου το 20% του πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου παγκοσμίως διέρχεται συνήθως από το στενό. Ο νέος αποκλεισμός που ξεκίνησε αυτή τη φορά ο Τραμπ θα ενίσχύσει περαιτέρω αυτόν τον φραγμό, με σοβαρές συνέπειες για τις παγκόσμιες αγορές καυσίμων, λιπασμάτων και βασικών προϊόντων.
Ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την πείνα ως αποτέλεσμα. Ο Ρος μπορεί να ισχυρίζεται ότι ο αποκλεισμός απλώς «ασκεί μεγαλύτερη πίεση στο Ιράν», αλλά στην πραγματικότητα, θα πλήξει κάθε οικονομία που εξαρτάται από την ενέργεια του Κόλπου, από την Ασία μέχρι την Ευρώπη. Και η ευθύνη αυτή τη φορά θα πέσει αποκλειστικά στην Ουάσινγκτον και στις επιλογές του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ.
Βήματα προς τη συνεχιζόμενη κλιμάκωση…
Ωστόσο, το βαθύτερο πρόβλημα είναι το κατά πόσον το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ μπορεί πράγματι να επιβάλει έναν τέτοιο αποκλεισμό, κάτι που μέχρι τώρα φαίνεται πως δεν έχει πράξει. Από την έναρξη του πολέμου, μόνο δύο αμερικανικά πλοία εισήλθαν για λίγο – και έφυγαν – από τον Κόλπο χωρίς συντονισμό με το Ιράν. Ένας αξιόπιστος αποκλεισμός θα απαιτούσε μια μεγάλη, μόνιμη ναυτική παρουσία – που θα βρισκόταν ακριβώς εντός της εμβέλειας των ιρανικών πυραύλων και των σμηνών μη επανδρωμένων αεροσκαφών από την ξηρά. Ο Ρος υπονοεί ότι το Ιράν «μπορεί να επιτεθεί σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Κόλπου», αλλά αυτό, όσο κακό κι αν είναι, υποτιμά την απειλή. Το Ιράν θα μπορούσε και σχεδόν σίγουρα θα επιτεθεί σε αμερικανικά πολεμικά πλοία.
Αυτά βέβαια αποτελούν γρήγορα βήματα προς τη συνεχιζόμενη κλιμάκωση. Και για την κυβέρνηση Τραμπ, η επανέναρξη ενός σφοδρού πολέμου με το Ιράν θα ήταν καταστροφική για τη δημοφιλία του και πολύ πιο δαπανηρή από σε σχέση με τα τωρινά δεδομένα.
Θα χτυπήσουν οι ΗΠΑ κινεζικά πολεμικά πλοία αν αποφασίσει το Πεκίνο να συνοδεύει τα δεξαμενόπλοια κινεζικών συμφερόντων;
Υπάρχει όμως ένα ακόμη πιο επικίνδυνο σενάριο που κανένας υποστηρικτής του αποκλεισμού δεν αντιμετωπίζει. Οι μεγάλοι αγοραστές ιρανικού πετρελαίου – κυρίως η Κίνα – θα μπορούσαν να αποφασίσουν να συνοδεύσουν τα δεξαμενόπλοια με τα δικά τους πολεμικά πλοία. Το Πεκίνο έχει ισχυρό οικονομικό κίνητρο να αντικρούσει την μπλόφα της Ουάσιγκτον. Ο Ρος ισχυρίζεται ότι ένας αποκλεισμός «ασκεί μεγάλη πίεση στην Κίνα να πιέσει το Ιράν», αλλά τι θα γίνει αν η Κίνα πιέσει τις ΗΠΑ αντ’ αυτού; Τι θα κάνει τότε το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ; Θα χτυπήσει κινεζικά πολεμικά πλοία; Θα αφήσει τις νηοπομπές να περάσουν, τερματίζοντας ουσιαστικά τον αποκλεισμό και γελοιοποιώντας πλήρως τον δυναμισμό του Τράμπ; Θα διακινδυνεύσει μια άμεση αντιπαράθεση με μια πυρηνικά οπλισμένη δύναμη για τις πετρελαϊκές οδούς στο Ορμούζ;
Τα διακυβεύματα δεν θα μπορούσαν να είναι υψηλότερα καθώς ο Τραμπ ετοιμάζεται να επισκεφθεί
την Κίνα για μια σύνοδο κορυφής με τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ. Ο Τραμπ έχει ήδη
αναβάλει τη συνάντηση μία φορά λόγω του πολέμου με το Ιράν. Η αναβολή της για δεύτερη φορά ή η μετάβαση στο Πεκίνο με αδύναμα χαρτιά θα ήταν ένα ντροπιαστικό πλήγμα για την αμερικανική φήμη.
ellinikiafipnisis