Η οικονομική ασφυξία που βιώνει η ελληνική κοινωνία το 2026 δεν είναι ένα τυχαίο «φυσικό φαινόμενο», αλλά το αποτέλεσμα μιας παροιμιώδους κυβερνητικής ανικανότητας να θωρακίσει την αγορά από τις διεθνείς αναταράξεις.
Με τον πληθωρισμό να εκτοξεύεται στο 3,9% —επίπεδα που είχαμε να δούμε από τη σκοτεινή περίοδο της ουκρανικής κρίσης— η κυβέρνηση παρακολουθεί ως απλός θεατής το «ράλι» των τιμών να λεηλατεί τα λαϊκά εισοδήματα. Για το μόνο που αποδεικνύεται ικανή αυτή η Κυβέρνηση είναι να πηγαινοέρχεται στον Ευαγγελισμό και να δίνει κουράγιο στον Μυλωνάκη στη μάχη που δίνει.
Είναι προκλητικό να βαφτίζεται ο πληθωρισμός αποκλειστικά «πολεμικός», την ώρα που η αισχροκέρδεια στα βασικά είδη διατροφής καλπάζει χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο. Οι τιμές στο κρέας, τα φρούτα, τα λαχανικά και τα γαλακτοκομικά έχουν πάρει κυριολεκτικά «φωτιά», μετατρέποντας το καθημερινό τραπέζι σε είδος πολυτελείας. Τα στοιχεία είναι αμείλικτα: αν η κυβέρνηση είχε καταφέρει να συγκρατήσει έστω το ενεργειακό κόστος και την κερδοσκοπία στα καύσιμα, ο πληθωρισμός θα ήταν τουλάχιστον 1 μονάδα χαμηλότερος. Αντ’ αυτού, οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν το μάρμαρο της ενεργειακής εξάρτησης και της έλλειψης ρυθμιστικής παρέμβασης.
Η αποτυχία όμως επεκτείνεται και στη «βαριά βιομηχανία» της χώρας, τον τουρισμό. Η εξωφρενική επιβάρυνση στα αεροπορικά εισιτήρια, που απειλεί να τινάξει στον αέρα την καλοκαιρινή κίνηση, αποκαλύπτει την πλήρη απουσία σχεδίου για την προστασία του εθνικού προϊόντος.
Ενώ οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι σε αγοραστική δύναμη περασμένων δεκαετιών, το κύμα των ανατιμήσεων σε βενζίνη και πετρέλαιο κίνησης λειτουργεί ως η χαριστική βολή για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Η κυβέρνηση, εγκλωβισμένη στην επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης, αρνείται πεισματικά να συγκρουστεί με τα μεγάλα καρτέλ, αφήνοντας την ακρίβεια να καλπάζει ανεξέλεγκτα σε βάρος της πλειοψηφίας των Ελλήνων.
karditsastakra