Ρωγμές, αλλά πλέον και σαφή πολιτική μετατόπιση, καταγράφονται στο εσωτερικό του Δημοκρατικού Κόμματος στις Ηνωμένες Πολιτείες απέναντι στη στρατιωτική στήριξη προς το Ισραήλ. Αν και η Γερουσία απέρριψε δύο προτάσεις που στόχευαν στο μπλοκάρισμα πωλήσεων στρατιωτικού εξοπλισμού προς την κυβέρνηση Νετανιάχου, η μαζική στήριξη που αυτές έλαβαν από τους Δημοκρατικούς γερουσιαστές δείχνει ότι το κλίμα στην Ουάσιγκτον αλλάζει αισθητά.
Η πρώτη πρόταση, που κατατέθηκε από τον ανεξάρτητο γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς, αφορούσε την αποτροπή πώλησης μπουλντόζων αξίας 295 εκατομμυρίων δολαρίων προς το Ισραήλ. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο εξοπλισμός αυτός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για κατεδαφίσεις κατοικιών στη Δυτική Όχθη, τη Γάζα και τον Λίβανο. Υπέρ της πρότασης τάχθηκαν 40 από τους 47 Δημοκρατικούς γερουσιαστές, ωστόσο η πρόταση απορρίφθηκε, καθώς 59 γερουσιαστές, κυρίως από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ψήφισαν κατά.
Ανάλογη ήταν η εικόνα και στη δεύτερη ψηφοφορία, που αφορούσε την παρεμπόδιση πώλησης βομβών 1.000 λιβρών, αξίας 152 εκατομμυρίων δολαρίων. Την πρόταση υποστήριξαν 36 Δημοκρατικοί, αλλά και αυτή απορρίφθηκε, με 63 γερουσιαστές να ψηφίζουν αρνητικά.
Παρά την ήττα των δύο πρωτοβουλιών, το πολιτικό μήνυμα που βγήκε από τη Γερουσία είναι ισχυρό. Η στήριξη στις θέσεις του Σάντερς έχει υπερδιπλασιαστεί μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια, σε σύγκριση με αντίστοιχες πρωτοβουλίες που είχαν κατατεθεί το 2024 και το 2025. Το στοιχείο αυτό αποτυπώνει μια βαθύτερη μεταβολή στο εσωτερικό των Δημοκρατικών, που συνδέεται τόσο με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Γάζα, στο Ιράν και στον Λίβανο, όσο και με την πίεση που ασκεί πλέον η εκλογική βάση και οι κομματικοί ακτιβιστές.
Είναι χαρακτηριστικό ότι αναλυτές μιλούν ήδη για ιστορική καμπή. Η ψήφος 40 γερουσιαστών υπέρ του μπλοκαρίσματος της πώλησης των μπουλντόζων Caterpillar D-9 θεωρείται αριθμός-ρεκόρ, τη στιγμή που το αντίστοιχο μέγεθος πέρυσι ήταν 27. Ακόμη κι αν το μέτρο δεν πέρασε, η ανοδική τάση είναι πλέον δύσκολο να αγνοηθεί.
Την ίδια ώρα, η εσωκομματική διαίρεση παραμένει ορατή. Επτά Δημοκρατικοί γερουσιαστές ψήφισαν κατά της πρότασης Σάντερς, ανάμεσά τους και ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Δημοκρατικών στη Γερουσία, Τσακ Σούμερ. Στην ίδια γραμμή κινήθηκαν επίσης οι Ρίτσαρντ Μπλούμενταλ, Κρις Κουνς, Κάθριν Κορτέζ Μάστο, Τζον Φέτερμαν, Κίρστεν Γκίλιμπραντ και Τζάκι Ρόζεν. Η στάση τους δείχνει ότι, παρά τη μετατόπιση, δεν υπάρχει ακόμη πλήρης ενότητα στο κόμμα ως προς το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί το Ισραήλ.
Η αλλαγή, πάντως, δεν περιορίζεται στο Καπιτώλιο. Αντανακλά ευρύτερες διεργασίες μέσα στην κοινωνική και πολιτική βάση των Δημοκρατικών. Δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Quinnipiac, τον Αύγουστο του 2025, έδειξε ότι το 75% των Δημοκρατικών ψηφοφόρων αντιτίθεται στην αποστολή πρόσθετης στρατιωτικής βοήθειας προς το Ισραήλ για τον πόλεμο στη Γάζα. Πρόκειται για ένδειξη ότι η παραδοσιακή, σχεδόν αυτόματη, στήριξη προς το Ισραήλ δεν θεωρείται πλέον δεδομένη μέσα στο κόμμα.
Ο ίδιος ο Μπέρνι Σάντερς επιχείρησε να αναδείξει ακριβώς αυτή τη μεταβολή, υποστηρίζοντας ότι το αποτέλεσμα των ψηφοφοριών συνιστά πρόοδο. Όπως ανέφερε, περισσότερο από το 80% της κοινοβουλευτικής ομάδας των Δημοκρατικών στάθηκε στο πλευρό του αμερικανικού λαού και ψήφισε υπέρ του μπλοκαρίσματος της στρατιωτικής βοήθειας προς τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και, όπως είπε, «τους φρικτούς και παράνομους πολέμους του».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η στάση ορισμένων γερουσιαστών που μέχρι πρότινος δεν ακολουθούσαν τη γραμμή Σάντερς. Ανάμεσά τους και ο γερουσιαστής της Αριζόνα, Μαρκ Κέλι, ο οποίος αυτή τη φορά ψήφισε υπέρ των προτάσεων. Σε ομιλία του πριν από την ψηφοφορία, ανέφερε ότι οι «απερίσκεπτες αποφάσεις» του πρωθυπουργού Νετανιάχου και του προέδρου Τραμπ τον οδήγησαν σε μια απόφαση που, όπως παραδέχθηκε, ήταν δύσκολη.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: μπορεί οι προτάσεις να απορρίφθηκαν, όμως η παλιά εικόνα της σχεδόν αδιαμφισβήτητης διακομματικής στήριξης προς το Ισραήλ στο εσωτερικό των Δημοκρατικών έχει πλέον κλονιστεί. Και αυτό, σε μια περίοδο όπου η Γάζα, ο Λίβανος και το Ιράν φορτίζουν ακόμη περισσότερο το πολιτικό κλίμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα.