Ο Γιώργος Αδαλής έβαλε στο επίκεντρο της παρέμβασής του την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ένα έργο που θα έπρεπε να έχει ήδη υλοποιηθεί από Αθήνα και Λευκωσία.
Όπως τόνισε, το έργο αφορά ουσιαστικά τη σύνδεση της Κύπρου με την Ευρωπαϊκή Ένωση και εξέφρασε την απορία του για το γεγονός ότι χρειάστηκε να αποκτήσει τόσο μεγάλες διεθνείς διαστάσεις.
«Κανένας μας δεν έχει καταλάβει γιατί δεν το εκτελέσαμε εμείς με την Κύπρο και χρειαζόμαστε τώρα τη συμμαχία της Γαλλίας», σημείωσε.
Κίνα, Γαλλία και αμερικανικά κεφάλαια
Ο οικονομολόγος ανέδειξε μια παράμετρο που, κατά την εκτίμησή του, μεγαλώνει σημαντικά το γεωπολιτικό παιχνίδι γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση: την κινεζική παρουσία στον ΑΔΜΗΕ.
Υπενθύμισε ότι ποσοστό 24% του ΑΔΜΗΕ ανήκει σε κινεζικά συμφέροντα που συνδέονται με το κινεζικό Δημόσιο, με παρουσία μάλιστα στο Διοικητικό Συμβούλιο.
Κατά τον Γιώργο Αδαλή, επομένως, γύρω από ένα έργο στρατηγικής σημασίας στην Ανατολική Μεσόγειο δημιουργείται πλέον ένα πολύ πιο σύνθετο πλέγμα συμφερόντων.
Από τη μία πλευρά βρίσκεται η Κίνα και από την άλλη η ενισχυμένη γαλλική παρουσία, ενώ ο ίδιος υπογράμμισε ότι στη γαλλική εταιρεία υπάρχουν επίσης σημαντικά αμερικανικά κεφάλαια μέσω συνταξιοδοτικών ταμείων.
«Στο ίδιο έργο να είναι και οι Κινέζοι και οι Γάλλοι», παρατήρησε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι η υπόθεση έχει ξεφύγει πλέον από τα στενά όρια ενός ενεργειακού project.
Παράλληλα, συνέδεσε το γαλλικό ενδιαφέρον με προηγούμενες εξελίξεις και τον ανταγωνισμό με κινεζικές εταιρείες σε μεγάλα διεθνή έργα, θέτοντας προς αξιολόγηση ακόμη και την παράμετρο ενός ευρύτερου γαλλοκινεζικού ανταγωνισμού.
«Οι Τούρκοι φωνάζουν, αλλά μπροστά σε τετελεσμένα δεν μπορούν να αντιδράσουν»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η τοποθέτηση του Γιώργου Αδαλή για την Τουρκία και το κατά πόσο η παρουσία ισχυρών ξένων συμφερόντων μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά απέναντι στις τουρκικές αντιδράσεις.
Ο ίδιος επέμεινε ότι Ελλάδα και Κύπρος θα μπορούσαν να είχαν προχωρήσει μόνες τους το έργο.
«Πολλές φορές φωνάζουν οι Τούρκοι, αλλά όταν έρχονται σε τετελεσμένα γεγονότα δεν μπορούν να αντιδράσουν», ανέφερε.
Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την περίπτωση της Noble και των ενεργειακών δραστηριοτήτων στην περιοχή πριν από περίπου 15 χρόνια, επισημαίνοντας ότι, παρά τις τότε τουρκικές αντιδράσεις, οι σχεδιασμοί προχώρησαν.
Ο Αδαλής εξέφρασε ταυτόχρονα τον προβληματισμό του για το γεγονός ότι ένα έργο Ελλάδας και Κύπρου έχει μετατραπεί σε πεδίο ενός τόσο σύνθετου γεωπολιτικού παιχνιδιού. Προειδοποίησε μάλιστα ότι στο μέλλον δεν μπορεί να αποκλειστεί κάποια διεθνής «καραμπόλα», όπως τη χαρακτήρισε, μέσα από ανταλλαγές και συμβιβασμούς συμφερόντων που σήμερα δεν είναι ακόμη ορατοί.
Η μεγάλη προειδοποίηση για το 1 δισ. ευρώ
Στο δεύτερο μέρος της παρέμβασής του, ο Γιώργος Αδαλής στάθηκε στην επέκταση της εθνικής ρήτρας διαφυγής και στην ενεργειακή πολιτική.
Ξεκαθάρισε ότι υπάρχει μια κρίσιμη παρανόηση: η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρόκειται απλώς να δώσει στην Ελλάδα ένα δισ. ευρώ.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, τα κεφάλαια θα πρέπει να προέλθουν είτε από κρατικούς πόρους είτε από νέο δανεισμό. Η ευρωπαϊκή ρύθμιση επιτρέπει ουσιαστικά τη διαφορετική δημοσιονομική αντιμετώπιση αυτών των δαπανών.
«Πάλι ο Έλληνας φορολογούμενος θα κληθεί να πληρώσει αυτό το ένα δισεκατομμύριο για αρχή», υπογράμμισε.
Και εδώ ακριβώς εντόπισε τη μεγάλη παγίδα.
Το κρίσιμο ερώτημα, σύμφωνα με τον οικονομολόγο, είναι πού θα κατευθυνθούν τα χρήματα.
Θα χρηματοδοτήσουν πραγματικές επενδύσεις που θα ενισχύσουν μακροπρόθεσμα την ενεργειακή ασφάλεια και ισχύ της χώρας ή θα καταλήξουν σε κατανάλωση;
Η θέση του ήταν κατηγορηματική:
«Αν δαπανηθούν στην κατανάλωση, θα είναι αέρας κοπανιστός».
Ο Αδαλής ζήτησε συγκεκριμένη στρατηγική για την κατανομή των κεφαλαίων, θέτοντας το ερώτημα εάν θα διοχετευθούν αποκλειστικά στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ή εάν θα κατανεμηθούν βάσει ενός συνολικότερου σχεδιασμού στις ενεργειακές ανάγκες της Ελλάδας.
«Είναι το παγκάρι των Ελλήνων»
Λίγο πριν ολοκληρωθεί η παρέμβασή του, ο οικονομολόγος ζήτησε επιπλέον χρόνο για να στείλει ένα ιδιαίτερα ηχηρό μήνυμα.
«Αυτά τα χρήματα είναι το παγκάρι των Ελλήνων και θα πρέπει να υπάρξει ιδιαίτερος σεβασμός για το πού θα πάνε», τόνισε.
Κατά τον ίδιο, το ενεργειακό τοπίο θα έχει σε μεγάλο βαθμό διαμορφωθεί στις αρχές της δεκαετίας του 2030. Αυτό σημαίνει ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα δεν αφορούν απλώς την τρέχουσα οικονομική ή ενεργειακή συγκυρία, αλλά τη θέση που θα έχει η Ελλάδα για τις επόμενες δεκαετίες.
Γι’ αυτό και έκλεισε με μία σαφή προειδοποίηση προς ολόκληρο το πολιτικό σύστημα:
«Είναι η τελευταία μας ευκαιρία και πρέπει οι κυβερνώντες και οι αντιπολιτευόμενοι να το δουν πάρα πολύ στρατηγικά».