Σε μια άκρως αποκαλυπτική και βαθιά πολιτική συζήτηση προχώρησαν στον ραδιοφωνικό σταθμό «Έκφραση 97» της Κω και τον δημοσιογράφο Παναγιώτη Ζουζούνη, ο γεωπολιτικός αναλυτής και απόστρατος αξιωματικός Σάββας Καλεντερίδης, ο δημοσιογράφος του geopolytico.gr Χρήστος Κωνσταντινίδης και ο πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Κω «Ο Ξενιτέας» Μπάμπης Ναβροζίδης, με αφορμή την επικείμενη μεγάλη εκδήλωση μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων με τίτλο «Πατρίδα στην Καρδιά».
Το νέο γεωπολιτικό σκηνικό και τα λάθη της Αθήνας
Ο Σάββας Καλεντερίδης προχώρησε σε μια σφαιρική ανάλυση της διεθνούς συγκυρίας, ξεκινώντας από τον πόλεμο στον Περσικό Κόλπο και τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ από την Τεχεράνη, φτάνοντας μέχρι το παγκόσμιο δίπολο ΗΠΑ-Κίνας. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο κενό ισχύος που αφήνει η απόσυρση των ΗΠΑ από τη Μέση Ανατολή, η οποία αναδεικνύει την Τουρκία και το Ισραήλ σε τοποτηρητές της περιοχής, οδηγώντας τους ωστόσο σε μια αναπόφευκτη συγκρουσιακή πορεία.
Ασκόντας δριμεία κριτική στην ελληνική εξωτερική πολιτική, ο κ. Καλεντερίδης τόνισε ότι η Αθήνα «έχασε το μέτρο» στη διαχείριση της ουκρανικής κρίσης. Όπως εξήγησε, η Ελλάδα έπρεπε μεν να καταδικάσει την εισβολή, αλλά όφειλε να διασυνδέσει αμέσως το ζήτημα με την παράνομη κατοχή της Κύπρου, ενώ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αγνόησε πλήρως τα συμφέροντα του μισού εκατομμυρίου Ελλήνων που ζουν στη Ρωσία και την Ουκρανία. Παράλληλα, εξέφρασε την άποψη ότι η ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών στερείται της απαραίτητης ιστορικής επάρκειας και γεωπολιτικής εμπειρίας.
Η Γενοκτονία ως ζωντανή απειλή και η «Λευκή Γενοκτονία»
Από την πλευρά του, ο Χρήστος Κωνσταντινίδης υπογράμμισε ότι ο αγώνας για τη διεθνοποίηση της Γενοκτονίας δεν αφορά μόνο το παρελθόν αλλά και το σήμερα, καθώς ο θύτης (η Τουρκία) συνεχίζει το έγκλημά του εις βάρος των Κούρδων και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Σημείωσε ότι αν το ζήτημα έμπαινε δυναμικά στην ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής, θα αποτελούσε ισχυρό όπλο απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό, ενώ χαρακτήρισε τα μνημεία γενοκτονίας στα νησιά ως την «πρώτη γραμμή άμυνας της Ελλάδας».
Ο Μπάμπης Ναβροζίδης αναφέρθηκε στον διαρκή κίνδυνο της «λευκής γενοκτονίας» —δηλαδή της λήθης— τονίζοντας ότι οι δράσεις των συλλόγων και η ενεργός συμμετοχή της νεολαίας κρατούν τη μνήμη ολοζώντανη. Άσκησε κριτική σε Έλληνες πολιτικούς που υποκλίνονται στον Κεμάλ Ατατούρκ, επισημαίνοντας ότι «όταν φωτογραφίζεσαι με έναν εγκληματία πολέμου, προσβάλλεις τη δική σου ταυτότητα».
Η διέξοδος για το μέλλον
Κλείνοντας, ο Σάββας Καλεντερίδης εξήγησε ότι η διεκδίκηση της αναγνώρισης της Γενοκτονίας είναι η πιο προοδευτική και δημοκρατική πράξη. Υποστήριξε ότι πραγματική φιλία και ειρήνη με την Τουρκία θα υπάρξει μόνο όταν ένας Τούρκος ηγέτης γονατίσει μπροστά στο μνημείο των θυμάτων των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολίας, συμπληρώνοντας ότι όσο η Άγκυρα αμφισβητεί 152 ελληνικά νησιά με το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», όποιος πιστεύει σε ειλικρινή ειρήνη απλώς ξεγελάει τον εαυτό του.