Του Τάκη Χατζή, Newpost.gr
Η Τουρκία επαναφέρει μεθοδικά την ένταση και επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Οι Ένοπλες Δυνάμεις βρίσκονται σε ετοιμότητα, αλλά το ερώτημα είναι αν το πολιτικό σύστημα αντιλαμβάνεται το μέγεθος όσων συμβαίνουν.
Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική αντιπαράθεση οφείλει να σταματά εκεί όπου αρχίζει το εθνικό συμφέρον. Και αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες στο Αιγαίο είναι μία από αυτές τις στιγμές.
Η Τουρκία δεν περιορίζεται πλέον στη γνωστή επιθετική ρητορική. Τις τελευταίες εβδομάδες καταγράφεται επαναφορά των παραβιάσεων και των προκλήσεων στον αέρα, με UAV, αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας αλλά και οπλισμένα F-16. Στις 6 Αυγούστου καταγράφηκαν 17 παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και εμπλοκή με ελληνικά μαχητικά, ενώ στις 12 Αυγούστου τουρκικό ATR-72 πραγματοποίησε έξι νέες παραβιάσεις.
Και τώρα ήρθε μία ακόμη σοβαρότερη κίνηση.
Η Άγκυρα προχώρησε στην ανακήρυξη δύο λεγόμενων «εθνικών θαλάσσιων πάρκων», στο βορειοανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Αθήνα να χαρακτηρίζει την ενέργεια παράνομη και να τονίζει ότι δεν παράγει έννομα αποτελέσματα σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Ας μη γελιόμαστε λοιπόν.
Η κατάσταση στο Αιγαίο είναι εξαιρετικά σοβαρή.
Δεν χρειάζονται ούτε κραυγές ούτε πολεμικές ιαχές. Χρειάζεται όμως να διαβάσουμε σωστά αυτό που κάνει η Τουρκία. Η Άγκυρα επιχειρεί σταθερά να μετατρέψει τις μονομερείς διεκδικήσεις της σε μια νέα «κανονικότητα». Σήμερα μια NAVTEX, αύριο ένας χάρτης, μεθαύριο ένα θαλάσσιο πάρκο, παράλληλα παραβιάσεις στον αέρα. Κάθε κίνηση προστίθεται στην προηγούμενη και όλες μαζί υπηρετούν την ίδια στρατηγική: τη σταδιακή αμφισβήτηση του status quo στο Αιγαίο.
Γι’ αυτό και έχει ιδιαίτερη σημασία η στάση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Ο Δένδιας έχει καταστήσει σαφές ότι η χώρα οφείλει να διαθέτει ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις ακριβώς επειδή υπάρχει πραγματική απειλή «από τους απέναντι». Η ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων είναι το αυτονόητο. Όχι για να οδηγηθούμε στην ένταση, αλλά ακριβώς για να την αποτρέψουμε.
Η ειρήνη χωρίς αποτρεπτική ισχύ είναι ευχή. Η ειρήνη με ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις είναι πολιτική.
Και εδώ ανακύπτει ένα μεγάλο πολιτικό ζήτημα.
Πού βρίσκεται η αντιπολίτευση;
Για να είμαστε ακριβείς, τα κόμματα της αντιπολίτευσης αντέδρασαν στη νέα τουρκική κίνηση με τα θαλάσσια πάρκα και άσκησαν κριτική στην κυβέρνηση. (Αυγή) Όμως άλλο πράγμα μια ανακοίνωση και άλλο η ανάδειξη των ελληνοτουρκικών σε κορυφαία εθνική προτεραιότητα.
Η δημόσια πολιτική συζήτηση εξακολουθεί να εξαντλείται σε μεγάλο βαθμό στην καθημερινή κομματική σύγκρουση. Ανακοινώσεις επί ανακοινώσεων για κάθε υπουργική δήλωση, κάθε κυβερνητικό λάθος, κάθε υπόθεση της εσωτερικής επικαιρότητας. Και την ίδια ώρα, λίγα μίλια ανατολικότερα, μια χώρα 85 εκατομμυρίων κατοίκων, με έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς του ΝΑΤΟ, εξακολουθεί να αμφισβητεί στην πράξη ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.
Αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μία ακόμη είδηση στο δελτίο.
Ούτε αρκεί η αντιπολίτευση να εμφανίζεται κάθε φορά μετά από μια τουρκική πρόκληση για να καταγγείλει την κυβέρνηση. Χρειάζεται να ακούσουμε καθαρές θέσεις: Ποια είναι η πολιτική της για την Τουρκία; Ποια είναι η θέση της για την αμυντική θωράκιση της χώρας; Για τους εξοπλισμούς; Για την αποτρεπτική ισχύ; Για τα 12 μίλια; Για τις τουρκικές διεκδικήσεις; Για το πώς πρέπει να αντιδρά η Ελλάδα όταν η Άγκυρα επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα;
Γιατί η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να γίνεται με δελτία Τύπου.
Και η εθνική άμυνα δεν μπορεί να αλλάζει ανάλογα με το ποιος κάθεται στα κυβερνητικά έδρανα.
Η κυβέρνηση ασφαλώς έχει την πρώτη και απόλυτη ευθύνη. Οφείλει να ενημερώνει, να κινητοποιεί τους συμμάχους, να διεθνοποιεί κάθε παράνομη τουρκική ενέργεια και, κυρίως, να μην επιτρέπει να δημιουργούνται τετελεσμένα. Όμως απέναντι στην Τουρκία δεν βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία.
Βρίσκεται η Ελλάδα.
Και αυτό οφείλουν να το αντιληφθούν όλοι.
Το Αιγαίο δεν είναι πεδίο για κομματικούς λογαριασμούς. Δεν είναι ούτε χώρος για πατριωτικές κορώνες ούτε θέμα που θυμόμαστε όταν συμβεί μια εμπλοκή και το ξεχνάμε την επόμενη ημέρα.
Η Τουρκία έχει στρατηγική. Έχει συνέχεια. Έχει υπομονή. Επαναφέρει τις αξιώσεις της ξανά και ξανά μέχρι να τις συνηθίσει η διεθνής κοινότητα — και, ακόμη χειρότερα, μέχρι να τις συνηθίσουμε εμείς.
Το μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να κάνει σήμερα η Ελλάδα είναι να συνηθίσει την πρόκληση.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις κάνουν τη δουλειά τους και βρίσκονται εκεί όπου πρέπει.
Τώρα πρέπει να κάνει τη δουλειά του και το πολιτικό σύστημα.
Κυβέρνηση και αντιπολίτευση.
Γιατί στο Αιγαίο τα λάθη δεν μετριούνται σε δημοσκοπικές μονάδες.
Μετριούνται σε κυριαρχία.