Με μια ιδιαίτερα αιχμηρή παρέμβαση για τις νέες τουρκικές κινήσεις στο Αιγαίο, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς εξαπέλυσε επίθεση στην κυβερνητική στρατηγική έναντι της Άγκυρας, χαρακτηρίζοντας την ανακήρυξη των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων «μια ακόμη διεθνή πειρατεία».
Ο πρώην πρωθυπουργός συνδέει ευθέως τη νέα κίνηση της Τουρκίας με την πολιτική των «ήρεμων νερών», την οποία έχει επανειλημμένα επικρίνει, υποστηρίζοντας ότι η προσπάθεια εξομάλυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων δεν ανέκοψε τις διεκδικήσεις της Άγκυρας.
Αντιθέτως, κατά τον Αντώνη Σαμαρά, η Τουρκία επιχειρεί σταδιακά να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ενώ ο ίδιος εκτιμά ότι το επόμενο βήμα μπορεί να είναι η θεσμική κατοχύρωση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Από καιρό προειδοποιώ: το διεθνές ξέπλυμα της Τουρκίας, με «Φιλίες»και κατευνασμούς, φέρνει νέα τετελεσμένα σε βάρος της πατρίδας μας.
Ζήτησα αντίδραση της κυβέρνησης ΠΡΙΝ να είναι αργά.
Η νέα τουρκική απόφαση για θαλάσσια πάρκα μέσα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, είναι μια ακόμη…— Σαμαράς Αντώνης (@samaras_antonis) August 17, 2026
«Από καιρό προειδοποιώ»
Ο Αντώνης Σαμαράς ξεκινά την παρέμβασή του υπενθυμίζοντας τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις του για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Κατά τον πρώην πρωθυπουργό, η διεθνής επαναπροσέγγιση με την Τουρκία και η λογική του κατευνασμού όχι μόνο δεν οδήγησαν την Άγκυρα σε εγκατάλειψη των αναθεωρητικών της θέσεων, αλλά της επιτρέπουν να επανέρχεται με νέες κινήσεις.
«Από καιρό προειδοποιώ: το διεθνές ξέπλυμα της Τουρκίας, με “Φιλίες” και κατευνασμούς, φέρνει νέα τετελεσμένα σε βάρος της πατρίδας μας», αναφέρει χαρακτηριστικά, υπενθυμίζοντας ότι είχε ζητήσει κυβερνητική αντίδραση «πριν να είναι αργά».
Πρόκειται ουσιαστικά για ευθεία αμφισβήτηση της βασικής φιλοσοφίας που ακολουθήθηκε τα τελευταία χρόνια στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
«Μια ακόμη διεθνής πειρατεία»
Ο Σαμαράς ανεβάζει ακόμη περισσότερο τους τόνους αναφερόμενος στην ουσία της τουρκικής απόφασης.
Χαρακτηρίζει την εγκαθίδρυση θαλάσσιων πάρκων σε περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας «διεθνή πειρατεία», θεωρώντας ότι η περιβαλλοντική διάσταση χρησιμοποιείται για την προώθηση των ευρύτερων τουρκικών διεκδικήσεων.
Η ελληνική πλευρά έχει επίσης χαρακτηρίσει παράνομη την εγκαθίδρυση των συγκεκριμένων πάρκων στον βαθμό που εκτείνονται σε διεθνή ύδατα και ελληνική υφαλοκρηπίδα, υπογραμμίζοντας ότι η τουρκική ενέργεια δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε δημιουργεί τετελεσμένα.
Η Τουρκία ανακήρυξε δύο θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές, με τη μία να αφορά το βόρειο Αιγαίο, στην ευρύτερη περιοχή μεταξύ Σαμοθράκης και Λήμνου, και τη δεύτερη την περιοχή Φετιγιέ–Κας, με άμεση γεωπολιτική σύνδεση με το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου.
Ο Σαμαράς προειδοποιεί για το επόμενο βήμα: «Γαλάζια Πατρίδα»
Το πλέον σοβαρό σημείο της παρέμβασης του πρώην πρωθυπουργού αφορά αυτό που θεωρεί ότι μπορεί να ακολουθήσει.
Τη νομοθέτηση της «Γαλάζιας Πατρίδας».
«Κι όλα δείχνουν πως θα ακολουθήσει η νομοθέτηση της “Γαλάζιας Πατρίδας”», προειδοποιεί.
Η αναφορά δεν γίνεται σε πολιτικό κενό. Ο τουρκικός Τύπος παρουσιάζει σήμερα την ανακήρυξη των θαλάσσιων πάρκων με ευθείες αναφορές στη «Γαλάζια Πατρίδα», κάνοντας λόγο για νέα κίνηση της Άγκυρας και για μήνυμα προς την Αθήνα.
Έτσι, η συζήτηση δεν περιορίζεται πλέον στην περιβαλλοντική προστασία.
Αφορά το κατά πόσον η Άγκυρα επιχειρεί να προσδώσει σταδιακά διοικητικό και θεσμικό χαρακτήρα σε μια γεωπολιτική αντίληψη που εδώ και χρόνια παρουσιάζεται μέσω χαρτών, στρατιωτικών ασκήσεων και πολιτικών δηλώσεων.
«Κατά φαντασία ήρεμα νερά»
Ο Αντώνης Σαμαράς στρέφει στη συνέχεια τα πυρά του απευθείας στην κυβερνητική πολιτική των τελευταίων ετών.
Για τον πρώην πρωθυπουργό, η τουρκική κίνηση αποδεικνύει τα όρια της πολιτικής αποκλιμάκωσης:
«Αυτά δυστυχώς είναι τα -κατά φαντασία- “ήρεμα νερά”…»
Η αιχμή είναι σαφής.
Ο Σαμαράς υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι η απουσία μεγάλης έντασης στο πεδίο δεν πρέπει να συγχέεται με υποχώρηση των τουρκικών διεκδικήσεων.
Υπό αυτή την οπτική, το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι μόνο εάν υπάρχουν παραβιάσεις ή επεισόδια στο Αιγαίο, αλλά τι συμβαίνει στο επίπεδο των διεκδικήσεων, των χαρτών, των θεσμικών αποφάσεων και της δημιουργίας προηγουμένων.
«Ποια είναι η στρατηγική μας;»
Ο πρώην πρωθυπουργός κλείνει την παρέμβασή του με τρία ερωτήματα που απευθύνονται ουσιαστικά προς το Μέγαρο Μαξίμου:
«Τι ακριβώς κάνουμε; Ποια είναι η στρατηγική μας; Δεν βλέπουμε πως η Τουρκία προσπαθεί να μας αποκόψει από τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο;»
Αυτό είναι και το πολιτικά βαρύτερο σημείο της παρέμβασης.
Ο Σαμαράς δεν ζητά απλώς ισχυρότερη φραστική καταδίκη της τουρκικής ενέργειας. Θέτει ζήτημα συνολικής στρατηγικής απέναντι στην Τουρκία και υποστηρίζει ότι η Αθήνα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια διαρκή προσπάθεια της Άγκυρας να διευρύνει τις διεκδικήσεις της και να τις μεταφέρει σταδιακά από το επίπεδο της ρητορικής στο επίπεδο των κρατικών αποφάσεων.
Η αντιπαράθεση για την Τουρκία επιστρέφει στο εσωτερικό
Η νέα παρέμβαση Σαμαρά αποκτά ιδιαίτερο πολιτικό βάρος ακριβώς επειδή έρχεται τη στιγμή που η Αθήνα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια χειροπιαστή τουρκική ενέργεια στο Αιγαίο.
Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι τουρκικές αποφάσεις είναι παράνομες εκεί όπου υπερβαίνουν την τουρκική δικαιοδοσία και ότι δεν μπορούν να παράγουν έννομα αποτελέσματα.
Ο Σαμαράς, όμως, μεταφέρει τη συζήτηση ένα βήμα παραπέρα.
Το ερώτημα που θέτει είναι εάν αρκεί η νομική απόρριψη κάθε νέας τουρκικής κίνησης αφού αυτή έχει ήδη πραγματοποιηθεί, ή εάν απαιτείται μια διαφορετική στρατηγική που θα αποτρέπει εκ των προτέρων την Άγκυρα από την παραγωγή νέων διεκδικήσεων και τετελεσμένων.
Για τον πρώην πρωθυπουργό, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: η πολιτική κατευνασμού δεν απέδωσε και τα «ήρεμα νερά» δεν σημαίνουν ότι η Τουρκία εγκατέλειψε τον αναθεωρητισμό της.
Αντίθετα, θεωρεί ότι η Άγκυρα συνεχίζει βήμα προς βήμα –και πλέον με αποφάσεις που επιχειρούν να αποκτήσουν θεσμικό χαρακτήρα– να προωθεί τη δική της αντίληψη για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Και γι’ αυτό η τελευταία φράση της παρέμβασής του συμπυκνώνει το πραγματικό ερώτημα που θέτει προς την κυβέρνηση: ποια είναι τελικά η ελληνική στρατηγική απέναντι σε αυτή την πορεία;