Η Έξοδος των μειονοτήτων από τη Συρία: Φραγκισκανές μοναχές εγκαταλείπουν αθόρυβα το Χαλέπι!Έρχεται πογκρόμ;
”Πορευθείτε εν ειρήνη, αλλά να ξέρετε ότι δεν αφήνετε μόνο μια πόλη, αλλά ότι αφήνεετε πίσω ένα σώμα σταυρωμένο στο κατώφλι του πόνου” γράφει ένας Σύρος πολίτης.
Σήμερα είναι οι Φραγκισκανές μοναχές, και πολύ σύντομα οι Παυλίνες μοναχές, και πριν από όλες αυτές οι μοναχές της Μααλούλα, και στο μέλλον θα είναι οι μοναχές της Σαϊντνάγια….
Και όμως, εξακολουθούν να υπάρχουν φωνές διαφωνίας που προσπαθούν να ομορφύνουν τον συριακό σκουπιδότοπο και να αρνηθούν τη ζωή των Χριστιανών ως πολιτών τρίτης κατηγορίας και τον καθημερινό διωγμό που υφίστανται στη Συρία του αλ Τζουλάνι.
Στις 7 Ιουλίου, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν βρέθηκε στη Δαμασκό για να δηλώσει την υποστήριξή του σε μια ενωμένη, ασφαλή και πλουραλιστική Συρία. Μίλησε για την επαναλειτουργία των γαλλόφωνων σχολείων και ένα διαφορετικό μέλλον για τη Συρία μετά από χρόνια πολέμου. Το Παρίσι ήθελε να παρουσιάσει την επίσκεψη ως την αρχή ενός νέου κεφαλαίου, όχι μόνο στις γαλλο-συριακές σχέσεις αλλά και στην επανένταξη της Συρίας στον κόσμο.
Σήμερα, καθώς το Χαλέπι αποχαιρέτησε τις Φραγκισκανές μοναχές μετά από δεκαετίες υπηρεσίας, η πραγματικότητα φάνηκε να απαντά στην ίδια την ομιλία του Μακρόν.
Οι Φραγκισκανές μοναχές επιτελούσαν ποιμαντικό έργο και αποτελούσαν μέρος της ιστορικής καθολικής και γαλλόφωνης παρουσίας στη Συρία, καθώς και του δικτύου εκπαιδευτικών, κοινωνικών και υγειονομικών ιδρυμάτων που ενσάρκωναν τη γαλλική παρουσία στο Λεβάντε. Επομένως, η αναχώρησή τους αντιπροσωπεύει μια απώλεια για την τοπική Εκκλησία και μια παρακμή ενός μέρους της κληρονομιάς που η Γαλλία ισχυριζόταν ότι είχε έρθει να διατηρήσει.
Πριν από λίγες ημέρες, ο Μακρόν μίλησε για την αναβίωση των γαλλικών σχολείων και τη συνεργασία με τα καθολικά ιδρύματα, αλλά αυτές ήταν γενικές δηλώσεις χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις, προγράμματα προστασίας ή εγγυήσεις για τα χριστιανικά ιδρύματα, τα οποία αντιμετωπίζουν σήμερα την πιο δύσκολη περίοδό τους.
Ως αποτέλεσμα, η πρώτη εικόνα μετά την επίσκεψη ήταν ο αποχαιρετισμός ενός από τα παλαιότερα θρησκευτικά τάγματα στο Χαλέπι.
Η Γαλλία έχει χτίσει ένα σημαντικό μέρος της πολιτικής της στο Λεβάντε στην εικόνα της προστάτιδας των Ανατολικών Χριστιανών, από την οθωμανική εποχή έως την περίοδο της Εντολής. Επομένως, γιατί ο Μακρόν δεν επισκέφθηκε κανένα γαλλικό σχολείο, καθολικό ίδρυμα ή μοναστήρι;
Το Χαλέπι πρόσφερε την απάντηση. Αντί να ανοίξει ένα γαλλικό σχολείο ή να ανοίξει ξανά ένα καθολικό ίδρυμα, η πόλη αποχαιρέτησε τις Φραγκισκανές μοναχές μετά από δεκαετίες υπηρεσίας.
Η πιο σημαντική συμβολική επίσκεψη του Μακρόν είναι το Τζαμί των Ομεϋαδών, ενώ οι χριστιανικοί θεσμοί απουσίαζαν από το πρόγραμμα της επίσκεψης. Ακόμη και το μήνυμα του Μακρόν για τους Χριστιανούς ήρθε μετά από ένα κύμα κριτικής.
Η επίσκεψη είχε επίσης σχεδιαστεί για να παρουσιάσει τη Συρία ως σταθερή και ασφαλή, αλλά τα περιστατικά ασφαλείας και οι βομβιστικές επιθέσεις αποτελούν υπενθύμιση της συριακής πραγματικότητας, πολύ μακριά από την εικόνα που προσπάθησαν να παρουσιάσουν η Δαμασκός και το Παρίσι!
”Η αναχώρηση των Φραγκισκανών μοναχών από το Χαλέπι ανοίγει μια νέα, τραγική και επώδυνη πληγή για τη Συρία. Οι εκκλησίες της Συρίας αποτελούν μέρος της ταυτότητας και της εικόνας της, και η χριστιανική παρουσία είναι βαθιά ριζωμένη μέσα σε αυτήν. Όπου κι αν κατοικούν, η ζωή ανθίζει. Πόσες φορές έχουμε πει, «Η Μπαμπ Τούμα είναι η ψυχή της Δαμασκού» και «Η Μάστα αλ-Χελού είναι ο παλμός και η χαρά της καρδιάς της πόλης»; Αυτές οι μεταναστεύσεις είναι τρομακτικές” γράφει μια Σύρια.
dimpenews.com