Σοβαρές καταγγελίες για αδράνεια των αρχών σε υπόθεση απαγωγής ανήλικης χριστιανής στο Πακιστάν φέρνει στο φως δημοσίευμα του Christian Daily International , με την οικογένεια της 15χρονης Σίντρα Μπίμπι να υποστηρίζει ότι το παιδί απήχθη με την απειλή όπλου, εξαναγκάστηκε να ασπαστεί το Ισλάμ και οδηγήθηκε σε γάμο με τον απαγωγέα της.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε ο πατέρας της, Αφζάλ Τζαβέντ Μασίχ, η ανήλικη απήχθη τα ξημερώματα της 27ης Μαρτίου από το σπίτι της στο χωριό Chak No. 648-GB, στην Τζαρανγουάλα της επαρχίας Παντζάμπ. Όπως ανέφερε, ένας μουσουλμάνος άνδρας, ο Άλι Μουρτάζα, μαζί με δύο συνεργούς του, σκαρφάλωσαν στον τοίχο του σπιτιού περίπου στις 3 τα ξημερώματα και άρπαξαν τη Σίντρα υπό την απειλή όπλου.

Ο πατέρας, που εργάζεται συλλέγοντας παλιοσίδερα στην περιφέρεια Σιαλκότ για να συντηρεί την οικογένειά του, είπε ότι ενημερώθηκε από συγγενείς που βρίσκονταν στο σπίτι και επέστρεψε αμέσως στο χωριό, προχωρώντας την ίδια ημέρα στην καταγραφή της υπόθεσης στις αστυνομικές αρχές. Όπως υποστήριξε, παρότι η αστυνομία κατέγραψε άμεσα την υπόθεση, ανέφερε λανθασμένα την ηλικία της κόρης του ως 17 ετών, αντί για 15 ετών και επτά μηνών, όπως προκύπτει, σύμφωνα με τον ίδιο, από το επίσημο πιστοποιητικό γέννησής της.

Ο Μασίχ δήλωσε ότι, λόγω αναλφαβητισμού, αντιλήφθηκε αυτή την απόκλιση αργότερα, όταν του το επισήμανε ακτιβιστής δικαιωμάτων. Πρόσθεσε ακόμη ότι η αστυνομία αρχικά προχώρησε σε προσαγωγές συγγενών του υπόπτου, ωστόσο στη συνέχεια τους άφησε ελεύθερους, όταν παρουσιάστηκαν έγγραφα που φέρονταν να δείχνουν ότι η Σίντρα είχε ασπαστεί οικειοθελώς το Ισλάμ και είχε παντρευτεί τον Μουρτάζα στη συνοικία Ραχίμ Γιαρ Χαν, στο νότιο Παντζάμπ.

Η οικογένεια απορρίπτει πλήρως τη γνησιότητα αυτών των εγγράφων. Ο πατέρας της ανήλικης χαρακτήρισε «παράλογο» τον ισχυρισμό ότι η κόρη του αποφάσισε μόνη της να αλλαξοπιστήσει ύστερα από έκθεση σε θρησκευτικό περιεχόμενο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εξηγώντας ότι το κορίτσι δεν έχει πάει ποτέ σχολείο και ότι η οικογένεια δεν διαθέτει έξυπνο τηλέφωνο λόγω της οικονομικής της κατάστασης.

Παράλληλα, ο Μασίχ υποστήριξε ότι ο βασικός ύποπτος είχε στο παρελθόν παρενοχλήσει την οικογένεια. Όπως κατήγγειλε, την περασμένη χρονιά είχε πυροβολήσει προς το σπίτι τους όταν εκείνος αντέδρασε στην παρουσία του έξω από την κατοικία. Κατά τον ίδιο, τότε είχε γίνει καταγγελία στην αστυνομία, χωρίς όμως να υπάρξει ουσιαστική παρέμβαση, κάτι που, όπως εκτιμά, θα μπορούσε να είχε αποτρέψει τη σημερινή εξέλιξη.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η έρευνα φαίνεται να έχει ουσιαστικά παγώσει, με την οικογένεια να δηλώνει ότι έχει ελάχιστες ελπίδες να ξαναδεί σύντομα τη μεγαλύτερη κόρη της. Ο πατέρας επισήμανε ακόμη ότι πρόκειται για τη μοναδική χριστιανική οικογένεια στο χωριό, κάτι που εντείνει, όπως λέει, την ευαλωτότητά τους ως θρησκευτικής μειονότητας.

Νομικοί που επικαλείται το Christian Daily International  ασκούν έντονη κριτική στον χειρισμό της υπόθεσης. Ο ανώτερος χριστιανός δικηγόρος Λάζαρ Αλλάχ Ράκα, ο οποίος έχει χειριστεί παρόμοιες υποθέσεις, υποστήριξε ότι η αστυνομία όφειλε να κινηθεί με βάση την Punjab Child Marriage Restraint Ordinance 2026, ανεξαρτήτως του λάθους στην ηλικία που καταγράφηκε στην αρχική αναφορά. Όπως σημείωσε, ακόμη και αν η κοπέλα είχε καταγραφεί ως 17 ετών, ο νόμος απαγορεύει τον γάμο κάτω των 18.

Ο ίδιος υπογράμμισε επίσης ότι έπρεπε να είχαν προστεθεί στην υπόθεση και άλλες σοβαρές κατηγορίες, όπως απαγωγή και αποπλάνηση ανηλίκου, ενώ επεσήμανε παρατυπίες και στο φερόμενο ως πιστοποιητικό ισλαμικού γάμου, καθώς, όπως ανέφερε, δεν περιέχει τον αριθμό εθνικής ταυτότητας της Σίντρα, στοιχείο που αποτελεί νομική προϋπόθεση. Κατά τον ίδιο, το ίδιο πρόβλημα εμφανίζεται και στο έγγραφο της φερόμενης μεταστροφής της στο Ισλάμ.

Η αστυνομία, σύμφωνα με το δημοσίευμα, δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστεί για να σχολιάσει την υπόθεση.

Η υπόθεση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία εξελίσσεται συζήτηση στο Παντζάμπ για την αυστηροποίηση του πλαισίου κατά των παιδικών γάμων. Στις 13 Απριλίου, επιτροπή της επαρχιακής συνέλευσης ενέκρινε το Punjab Child Marriage Restraint Bill 2026, ανοίγοντας τον δρόμο για περαιτέρω εξέτασή του. Το νομοσχέδιο ακολουθεί διάταγμα που είχε εκδοθεί στις 11 Φεβρουαρίου από τον κυβερνήτη του Παντζάμπ, Σαρντάρ Σαλίμ Χάιντερ, και το οποίο εκπνέει τον Μάιο, εφόσον δεν μετατραπεί σε νόμο.

Η προτεινόμενη νομοθεσία προβλέπει αύξηση του ελάχιστου ορίου ηλικίας γάμου στα 18 έτη και για τα δύο φύλα, αντικαθιστώντας παλαιότερες διατάξεις του 1929. Παράλληλα, χαρακτηρίζει τον παιδικό γάμο ως αδίκημα που διώκεται αυτεπαγγέλτως, δεν επιδέχεται εγγύηση και δεν μπορεί να διευθετηθεί εξωδικαστικά, με ποινές που μπορεί να φτάσουν έως και τα επτά χρόνια φυλάκισης και χρηματικά πρόστιμα έως 1 εκατ. πακιστανικές ρουπίες.

Ωστόσο, οργανώσεις και νομικοί επισημαίνουν ότι το βασικό πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο στη νομοθέτηση, αλλά κυρίως στην εφαρμογή της, ειδικά στις υποθέσεις που αφορούν θρησκευτικές μειονότητες. Δεν είναι τυχαίο ότι η οργάνωση Open Doors κατέταξε το Πακιστάν στην όγδοη θέση της λίστας World Watch List 2026 με τις χώρες όπου οι χριστιανοί υφίστανται τις πιο έντονες διώξεις, καταγράφοντας συνεχιζόμενες ανησυχίες για εξαναγκαστικές μεταστροφές, απαγωγές και ανεπαρκή νομική προστασία.

Η σύγχρονη δουλεία απειλεί τα κορίτσια χριστιανών στο Πακιστάν

Οι αποτρόπαιες πράξεις κατά Χριστιανών στο Πακιστάν δεν σταμαοτούν εδώ. Μια ζοφερή πραγματικότητα που θυμίζει μεσαίωνα έρχεται ξανά στο φως της δημοσιότητας, καθώς οι απαγωγές, οι αναγκαστικοί προσηλυτισμοί και οι γάμοι ανήλικων χριστιανών κοριτσιών στο Πακιστάν λαμβάνουν διαστάσεις μάστιγας. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία και μαρτυρίες από την οργάνωση FMI (Forgotten Missionaries International), το καθεστώς αυτό περιγράφεται πλέον ως μια μορφή «σύγχρονης σκλαβιάς» που στοχεύει τις πιο ευάλωτες ομάδες των θρησκευτικών μειονοτήτων.

Τα Πρόσωπα πίσω από τους Αριθμούς

Μόνο τον τελευταίο χρόνο, αμέτρητα κορίτσια έχουν εξαφανιστεί από τα σπίτια τους. Ανάμεσά τους, η Maria, η Sidra, η Niha και η Elishba. Η περίπτωση της Maria είναι ενδεικτική του νομικού και κοινωνικού λαβυρίνθου: απήχθη τον περασμένο Ιούλιο και εξαναγκάστηκε σε γάμο με έναν 30χρονο μουσουλμάνο. Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες των γονέων της στα δικαστήρια, το Ανώτατο Δικαστήριο του Πακιστάν επικύρωσε τον γάμο ως έγκυρο, αποδεχόμενο την ένορκη δήλωση του κοριτσιού —η οποία πιθανότατα δόθηκε υπό καθεστώς τρόμου— ότι ασπάστηκε το Ισλάμ οικειοθελώς.

Η Sidra και η Niha απήχθησαν μόλις τον Μάρτιο του 2026 και οι οικογένειές τους φοβούνται ότι θα έχουν την ίδια τύχη. «Όταν μιλάμε για ανήλικα κορίτσια, δεν αναφερόμαστε σε 17χρονα, αλλά σε παιδιά 12, 13 και 14 ετών», τονίζει ο Nehemiah, εκπρόσωπος της FMI.

Το Σύστημα της «Αποστασίας» και ο Θανάσιμος Κίνδυνος

Η τραγωδία αυτών των κοριτσιών δεν τελειώνει με την απαγωγή. Ακόμη και αν ένα κορίτσι καταφέρει να δραπετεύσει, η επιστροφή στην οικογένειά της είναι σχεδόν αδύνατη λόγω των νόμων περί αποστασίας.

Αναγκαστική Μεταστροφή: Κατά την τελετή του γάμου, τα κορίτσια υποχρεούνται να ομολογήσουν πίστη στον Αλλάχ.

Νόμοι περί Αποστασίας: Στο Πακιστάν, η εγκατάλειψη του Ισλάμ θεωρείται αποστασία. Σε πολλές αυστηρές ερμηνείες του ισλαμικού νόμου, η ποινή για την αποστασία είναι ο θάνατος.

Κοινωνικός Αποκλεισμός: Οι οικογένειες των θυμάτων έρχονται αντιμέτωπες με την αδράνεια της αστυνομίας, την παραποίηση πιστοποιητικών γέννησης από τους απαγωγείς (για να φαίνονται τα κορίτσια ενήλικα) και την εχθρότητα του δικαστικού συστήματος.

Στατιστικά Στοιχεία και Θρησκευτικές Μειονότητες

Η κατάσταση στο Πακιστάν παραμένει εξαιρετικά δύσκολη για τις μειονότητες. Σύμφωνα με διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων:

Υπολογίζεται ότι περίπου 1.000 κορίτσια από τις χριστιανικές και ινδουιστικές κοινότητες εξαναγκάζονται σε προσηλυτισμό και γάμο κάθε χρόνο στο Πακιστάν.

Οι Χριστιανοί αποτελούν περίπου το 1,5% έως 2% του συνολικού πληθυσμού των 240 εκατομμυρίων κατοίκων.

Η χώρα κατατάσσεται σταθερά στις υψηλότερες θέσεις επικινδυνότητας παγκοσμίως για τη χριστιανική πίστη, σύμφωνα με τον δείκτη World Watch List.

Η Ελπίδα μέσα στο Σκότος

Παρά τους κινδύνους που θυμίζουν «περπάτημα πάνω σε λεπτό πάγο», οι συνεργάτες της FMI στο πεδίο συνεχίζουν να προσφέρουν υποστήριξη και ανθρωπιστική βοήθεια στις οικογένειες των θυμάτων. Στηρίζονται σε βιβλικά εδάφια, όπως το Ρωμαίους 8:38-39, αναζητώντας δύναμη στη διδασκαλία ότι τίποτα δεν μπορεί να τους χωρίσει από την αγάπη του Θεού.

Οι οργανώσεις καλούν τη διεθνή κοινότητα να ασκήσει πιέσεις για ουσιαστικές νομικές μεταρρυθμίσεις στο Πακιστάν, ώστε η ηλικία των 18 ετών να γίνει απαράβατο όριο για τον γάμο και να προστατευθούν τα δικαιώματα των θρησκευτικών μειονοτήτων από την αυθαιρεσία των απαγωγέων.