Η τουρκική κατοχή της Κύπρου θα τερματιστεί – Η Άγκυρα μπορεί ακόμη να επιλέξει τον τρόπο, όχι το αποτέλεσμα

Γράφει ο Σάι Γκαλ

Στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία εισέβαλε στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Πενήντα δύο χρόνια αργότερα, εξακολουθεί να κατέχει περισσότερο από το ένα τρίτο της κυρίαρχης επικράτειας ενός κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ημερομηνία αυτή δεν αφορά πλέον μόνο τη Λευκωσία και την Αθήνα. Αφορά και την Ιερουσαλήμ.

Το κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κύπρου αποτελεί το στρατιωτικό προγεφύρωμα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο: περίπου 40.000 στρατιώτες, τεθωρακισμένα, πυροβολικό, πυραυλικές δυνάμεις, συστήματα αεράμυνας, οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πυρομαχικά, αποθήκες, λιμάνια, αεροδρόμια, κέντρα διοίκησης και υποδομές επιμελητείας.

Ασκεί εξαναγκαστική πίεση στην Κύπρο, πλευροκοπεί την Ελλάδα και απειλεί τις θαλάσσιες γραμμές ζωτικής σημασίας, το στρατηγικό βάθος και τις κρίσιμες υποδομές του Ισραήλ.

Η τουρκική κατοχή αποτελεί ζήτημα εθνικής ασφάλειας για το Ισραήλ.

Βόμβα από την Israel Hayom! Σενάριο απελευθέρωσης της Κύπρου με την κωδική ονομασία “Οργή του Ποσειδώνα” – Τα κατεχόμενα είναι και ισραηλινό πρόβλημα

Η «Οργή του Ποσειδώνα» ενέταξε την Κύπρο στον αμυντικό χάρτη του Ισραήλ.

Πρόκειται για το δόγμα αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων, βάσει του οποίου η Ιερουσαλήμ, η Αθήνα και η Λευκωσία αντιμετωπίζουν το κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κύπρου, τον τουρκικό θαλάσσιο εξαναγκασμό, τις υποδομές της Χαμάς που διατηρεί η Άγκυρα και τις απειλές εναντίον των θαλασσών, του εναέριου χώρου και των κρίσιμων υποδομών τους ως ένα ενιαίο θέατρο επιχειρήσεων.

Η Γαλλία συμπληρώνει αυτόν τον πυρήνα ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το Δόγμα της Τέταρτης Δύναμης: Η Γαλλία ολοκληρώνει το Κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου – Η «Οργή του Ποσειδώνα» εισέρχεται στους πολεμικούς υπολογισμούς της Άγκυρας

Οποιαδήποτε ενεργοποίηση του κατεχόμενου βόρειου τμήματος από την Τουρκία εναντίον της Κύπρου, της Ελλάδας ή του Ισραήλ θα βρεθεί αντιμέτωπη με την ισχύ και των τεσσάρων κρατών.

Η κλεψύδρα της Άγκυρας αδειάζει.

Η τελευταία ελεγχόμενη έξοδός της είναι η αποχώρηση κατόπιν διαπραγμάτευσης.

Η Τουρκία αποσύρει όλα τα στρατεύματα και το πολεμικό υλικό της στην Ανατολία: κάθε άρμα μάχης, τεθωρακισμένο όχημα, πυροβόλο, πυραυλικό σύστημα, συστοιχία αεράμυνας, μη επανδρωμένο αεροσκάφος, πυρομαχικό, αποθήκη και εγκατάσταση διοίκησης απομακρύνεται από το νησί.

Η Κύπρος επανενώνεται υπό την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, του μοναδικού κράτους στο νησί που αναγνωρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη.

Ο εποικισμός τερματίζεται. Όσοι μεταφέρθηκαν από την Ανατολία για να παγιώσουν τη διχοτόμηση επιστρέφουν, με μοναδικές εξαιρέσεις ορισμένες αυστηρά καθορισμένες ανθρωπιστικές περιπτώσεις.

Οι Τουρκοκύπριοι παραμένουν πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Οι ξένες εγγυήσεις, οι δυνάμεις κατοχής και τα μονομερή δικαιώματα επέμβασης καταργούνται.

Εάν η Άγκυρα απορρίψει την αποχώρηση μέσω συμφωνίας, επιλέγει την απομάκρυνσή της διά της βίας.

Οι συνέπειες θα επεκταθούν πολύ πέρα από την Κύπρο.

Το Ισραήλ θα διαθέσει το πλήρες φάσμα της ισχύος του. Η Ελλάδα θα υπερασπιστεί την Κύπρο και τα νοτιοανατολικά σύνορα της Ευρώπης. Η Γαλλία θα εισέλθει ως η τέταρτη δύναμη του πυρήνα ισχύος της Ανατολικής Μεσογείου.

Η Κύπρος θα επικαλεστεί το άρθρο 42 παράγραφος 7, το οποίο υποχρεώνει τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να της παράσχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους.

Το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να επικαλεστεί το άρθρο 5 για να υπερασπιστεί την Τουρκία σε έναν πόλεμο που η ίδια προκαλεί με αντικείμενο το κατεχόμενο κυπριακό έδαφος.

Επί 52 χρόνια, η Άγκυρα μετέτρεπε την καθυστέρηση σε μονιμότητα. Η «Οργή του Ποσειδώνα» μετέτρεψε αυτή τη μονιμότητα σε αντίστροφη μέτρηση.