Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή εισέρχονται οι σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών και Ουκρανίας, καθώς οι διαφωνίες μεταξύ Ντόναλντ Τραμπ και Βολοντίμιρ Ζελένσκι αποκτούν άμεσες συνέπειες για την πολεμική προσπάθεια του Κιέβου.
Ο Ουκρανός πρόεδρος μεταβαίνει σήμερα, Τρίτη 20 Οκτωβρίου, στη Νορβηγία, όπου αναμένεται να συναντηθεί με τον ειδικό απεσταλμένο της αμερικανικής κυβέρνησης, Στιβ Γουίτκοφ.
Σύμφωνα με το Reuters, στις συνομιλίες συμμετέχουν επίσης ο πρωθυπουργός της Νορβηγίας Γιόνας Γκαρ Στέρε και ο πρόεδρος της Φινλανδίας Αλεξάντερ Στουμπ. Ο Τζάρεντ Κούσνερ προβλέπεται να συμμετάσχει μέσω τηλεδιάσκεψης.
Στο επίκεντρο οι αμερικανικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της αντιπαράθεσης αφορά την ενεργειακή πολιτική της Ουάσιγκτον.
Η αμερικανική κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε χαλάρωση συγκεκριμένων κυρώσεων που αφορούν ρωσικά ενεργειακά προϊόντα, επιδιώκοντας να περιορίσει τις πιέσεις στις τιμές των καυσίμων.
Παράλληλα, σύμφωνα με τους Financial Times, ο Τραμπ έχει πιέσει το Κίεβο να περιορίσει τις επιθέσεις εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων.
Η λογική της αμερικανικής πλευράς συνδέεται με τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν οι επιθέσεις αυτές στην προσφορά πετρελαίου και στις διεθνείς τιμές.
Για το Κίεβο, ωστόσο, η δυνατότητα πλήγματος στις ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις αποτελεί μέρος της στρατηγικής άσκησης πίεσης στη Μόσχα.
Η κρίσιμη διάσταση των πληροφοριών
Ακόμη σοβαρότερες είναι οι διαφωνίες γύρω από την αμερικανική τεχνολογική και πληροφοριακή υποστήριξη.
Η ουκρανική πλευρά καταγγέλλει ότι αντιμετωπίζει περιορισμούς στην έγκαιρη ενημέρωση για ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις, αλλά και προβλήματα που επηρεάζουν τις δορυφορικές επικοινωνίες.
Εάν όμως οι περιορισμοί έχουν την έκταση που περιγράφει το Κίεβο, οι συνέπειες είναι σημαντικές.
Η έγκαιρη προειδοποίηση για εκτοξεύσεις πυραύλων και η διαθεσιμότητα αξιόπιστων επικοινωνιών είναι καθοριστικές για την αεράμυνα, τη διοίκηση μονάδων και τη χρήση μη επανδρωμένων συστημάτων.
Η Ευρώπη μπροστά σε νέα πραγματικότητα
Οι εξελίξεις δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που συνεχίζουν να στηρίζουν την Ουκρανία.
Η στρατιωτική υποστήριξη δεν αφορά μόνο την παράδοση οπλικών συστημάτων. Εξαρτάται από την παροχή πληροφοριών, την τεχνική υποστήριξη, την αναπλήρωση αποθεμάτων και την πρόσβαση σε κρίσιμες τεχνολογίες.
Η Νορβηγία και η Φινλανδία αποκτούν, μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ιδιαίτερο διπλωματικό ρόλο, επιχειρώντας να διατηρήσουν ανοικτή την επικοινωνία ανάμεσα στο Κίεβο και στην Ουάσιγκτον.
Το ερώτημα είναι κατά πόσο οι ευρωπαϊκές χώρες μπορούν να καλύψουν ενδεχόμενα κενά στην αμερικανική βοήθεια και να διατηρήσουν την αποτελεσματικότητα της ουκρανικής άμυνας.
Οι συνομιλίες στο Όσλο θα αποτελέσουν μια σημαντική δοκιμασία για την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει η αμερικανική πολιτική στον πόλεμο της Ουκρανίας.