Με αφετηρία τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ για τους πολέμους και τις τιμές του πετρελαίου, ο Γιώργος Αδαλής υποστήριξε ότι οι διεθνείς εξελίξεις πρέπει να εξετάζονται και από τη σκοπιά των αγορών. Κατά την εκτίμησή του, η αμερικανική οικονομία βρίσκεται σε ευνοϊκότερη θέση από την ευρωπαϊκή, ακόμη και όταν η διεθνής ενεργειακή αναταραχή πιέζει τις τιμές.
Ο αναλυτής στάθηκε στη διαφορά ανάμεσα στην τιμή του αργού πετρελαίου και στις τιμές των διυλισμένων προϊόντων. Όπως ανέφερε, ενώ το Brent είχε φτάσει τα 137 δολάρια κατά την ενεργειακή κρίση που ακολούθησε τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η σημερινή εικόνα στα αεροπορικά καύσιμα είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, ιδιαίτερα επιβαρυμένη: ο τόνος έφτασε ακόμη και τα 1.800 δολάρια. Αυτό, είπε, δείχνει ότι η πορεία των τελικών καυσίμων δεν ακολουθεί υποχρεωτικά την ίδια πορεία με το αργό πετρέλαιο.
Στη συνέχεια συνέκρινε τις τιμές του ντίζελ με κοινή μονάδα μέτρησης και νόμισμα. Ανέφερε τιμή 1,64 δολαρίων ανά λίτρο στις ΗΠΑ, έναντι 2,40 δολαρίων ανά λίτρο στην Ελλάδα, αφού ληφθεί υπόψη η συναλλαγματική ισοτιμία. Με βάση αυτά τα ποσά, η ελληνική τιμή είναι περίπου 46% υψηλότερη από την αμερικανική. Η διαφορά, τόνισε, δεν αφορά μόνο τον οδηγό, αλλά περνά στο κόστος των μεταφορών και τελικά στην οικονομία.
Ακόμη πιο κρίσιμη χαρακτήρισε την απόσταση στη χονδρική τιμή του φυσικού αερίου. Σύμφωνα με τη σύγκριση που παρουσίασε, το ευρωπαϊκό φυσικό αέριο βρέθηκε κατά περιόδους από επτά έως και δώδεκα φορές ακριβότερο από το αμερικανικό, με τη διαφορά να διαμορφώνεται, όπως είπε, περίπου στις εννέα με δέκα φορές. Ο Αδαλής συνέδεσε ευθέως αυτό το χάσμα με το κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και τη λειτουργία των ενεργοβόρων εργοστασίων.
«Το τέρας της ακρίβειας χτυπάει στην καρδιά της βιομηχανίας», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι το υψηλό ενεργειακό κόστος ωθεί ήδη επιχειρήσεις να αναζητούν άλλες χώρες για την παραγωγή τους. Κατά την εκτίμησή του, αυτή είναι η μεγάλη απειλή για την Ευρώπη: η σταδιακή απώλεια ανταγωνιστικότητας και παραγωγικής βάσης.
Στη συζήτηση έγινε αναφορά και στη Γροιλανδία, την οποία ο Αδαλής ενέταξε στην ευρύτερη γεωοικονομική στρατηγική των ΗΠΑ. Η τοποθέτησή του για τον βαθμό αμερικανικού ελέγχου στην περιοχή αποτελεί δική του εκτίμηση και δεν τεκμηριώνεται από τους υπότιτλους ως ολοκληρωμένη μεταβίβαση κυριαρχίας.
Η παρέμβαση ολοκληρώθηκε με τη Βασιλική Πολίτου να ζητά μια νέα συζήτηση για τις πιθανές λύσεις στο ευρωπαϊκό ενεργειακό πρόβλημα. Ο Αδαλής απάντησε ότι διατυπώνει σχετικές προτάσεις από το 2020, υπενθυμίζοντας την τότε προειδοποίησή του για κρίση στο φυσικό αέριο.