Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεν θεωρεί ότι η καταστολή περιορίζεται στα δικά της σύνορα. Πρόσφατα, η δικαστική εξουσία του καθεστώτος ανακοίνωσε ότι άρχισε τη δήμευση περιουσιακών στοιχείων μελών της ιρανικής διασποράς. Αυτό ακολούθησε μια δήλωση του Γενικού Εισαγγελέα του Ιράν, η οποία απειλούσε τους Ιρανούς του εξωτερικού με κατάσχεση περιουσιών και άλλες τιμωρίες, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής εκτέλεσης, εάν διαπιστωθεί ότι έχουν «συνεργαστεί με τον εχθρό». Η δήλωση όριζε αυτή τη συνεργασία με πολύ ασαφείς όρους, συμπεριλαμβανομένης της υποτιθέμενης «υποστήριξης» προς το Ισραήλ, τις Ηνωμένες Πολιτείες ή άλλους εχθρικούς παράγοντες.
Η προειδοποίηση σηματοδοτεί την ξεκάθαρη πρόθεση του καθεστώτος να κλιμακώσει τη διακρατική καταστολή (transnational repression), εξάγοντας τον τρόμο από το Ιράν στις δυτικές πόλεις.
Αυτή η απειλή δεν είναι ένα μεμονωμένο πολεμικό μέτρο. Αντιθέτως, αποτελεί μέρος της ευρύτερης στρατηγικής του καθεστώτος. Επί δεκαετίες, η Ισλαμική Δημοκρατία προσπαθεί να παρακολουθεί, να εκφοβίζει, να φιμώνει, να απάγει, ακόμη και να δολοφονεί τους επικριτές της εκτός της χώρας.
Η Ευρώπη ως Πεδίο Επιχειρήσεων
Γεωγραφικά, οι προσπάθειες του καθεστώτος να στοχοποιήσει τη διασπορά έχουν επικεντρωθεί κυρίως στην Ευρώπη. Υπάρχουν πρακτικοί λόγοι για αυτό: η Ευρώπη δεν φιλοξενεί μόνο εκατομμύρια Ιρανούς, αλλά, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ που δεν έχουν διπλωματικές σχέσεις με την Τεχεράνη, η Ισλαμική Δημοκρατία διαθέτει πρεσβείες και μια ολόκληρη υποδομή σε όλη την ήπειρο. Αυτό της παρέχει ένα νόμιμο διπλωματικό προκάλυμμα για τις κακόβουλες δραστηριότητές της.
Η Τεχεράνη δεν δίστασε να εκμεταλλευτεί τα διεθνή πρωτόκολλα περί διπλωματικής ασυλίας: από τη δολοφονία του τελευταίου προεπαναστατικού πρωθυπουργού, Shapour Bakhtiar, στο Παρίσι το 1991, μέχρι την εκτέλεση Κούρδων αντιφρονούντων στο Βερολίνο το 1992 και το πρόσφατο σχέδιο βομβιστικής επίθεσης σε συνέδριο της αντιπολίτευσης στο Παρίσι το 2018. Τα αποτυπώματα των πρεσβειών είναι ορατά κάθε φορά που το καθεστώς επιχειρεί να δράσει πέρα από τα σύνορά του.
Η Άνοδος της Πολιτικής Δραστηριότητας της Διασποράς
Αυτό που άλλαξε δεν είναι η λογική, αλλά η κλίμακα του άγχους του καθεστώτος. Η Τεχεράνη βλέπει πλέον τη διασπορά ως ένα ενεργό πολιτικό μέτωπο στον αγώνα για το μέλλον του Ιράν. Ο φόβος αυτός εντάθηκε μετά το κίνημα «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» πριν από τέσσερα χρόνια. Οι διαδηλώσεις που ξεκίνησαν το 2022 μετέτρεψαν τις ιρανικές κοινότητες σε μια οργανωμένη πολιτική δύναμη που ασκεί πίεση (lobbying), οργανώνει εκστρατείες στα μέσα ενημέρωσης και κινητοποιεί τις δυτικές κυβερνήσεις.
Ιρανοί αξιωματούχοι, όπως ο Υπουργός Εξωτερικών Abbas Araghchi, προειδοποίησαν ότι οι διαμαρτυρίες στο εξωτερικό απονομιμοποιούν την Ισλαμική Δημοκρατία παγκοσμίως. Το καθεστώς αντιμετωπίζει πλέον τους εξόριστους Ιρανούς όχι απλώς ως ενοχλητικούς επικριτές, αλλά ως ορκισμένους εχθρούς.
Η Σφαγή του 2026 και ο Ρόλος της Διασποράς
Η σημασία της διασποράς αναδείχθηκε ακόμη περισσότερο μετά τη σφαγή διαδηλωτών στο εσωτερικό του Ιράν στις 8-9 Ιανουαρίου, κατά την οποία το καθεστώς σκότωσε τουλάχιστον 30.000 ανθρώπους σε δύο μόλις ημέρες. Κατά τη διάρκεια της πλήρους συσκότισης του διαδικτύου που επέβαλε η Τεχεράνη, οι Ιρανοί του εξωτερικού έγιναν η «φωνή» των ανθρώπων μέσα στη χώρα, αναδεικνύοντας τις σφαγές και απαιτώντας πιο άμεσα από ποτέ την ανατροπή του καθεστώτος.
Η κλιμάκωση ήταν εμφανής στις 14 Φεβρουαρίου, όταν μετά από κάλεσμα του εξόριστου Πρίγκιπα Reza Pahlavi για μια «παγκόσμια ημέρα δράσης», πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι συμμετείχαν σε πορείες αλληλεγγύης παγκοσμίως, με 250.000 να συγκεντρώνονται μόνο στο Μόναχο.
Αλλαγή Αφηγήματος: Από την Μεταρρύθμιση στην Ανατροπή
Το κλίμα έχει αλλάξει θεμελιωδώς. Πολλοί Ιρανοί στο εξωτερικό δεν φοβούνται πλέον να ζητήσουν ανοιχτά αλλαγή καθεστώτος. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι πολλοί υποστηρίζουν πλέον τη δυτική στρατιωτική επέμβαση για την επίτευξη αυτού του στόχου —κάτι αδιανόητο πριν από λίγα χρόνια— καθώς και την επιστροφή στη συνταγματική μοναρχία υπό τον Reza Pahlavi.
Για τους Αγιατολάχ και τους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC), αυτή είναι μια επικίνδυνη εξέλιξη. Η πρόσφατη απειλή του Γενικού Εισαγγελέα στοχεύει να σπείρει τον φόβο και να φιμώσει την κοινότητα μέσω του εκφοβισμού, επηρεάζοντας ήδη το αίσθημα ασφάλειας στους δρόμους του Λονδίνου, του Παρισιού και του Βερολίνου.
Το Αίτημα για Κλείσιμο των Πρεσβειών
Το άρθρο καταλήγει στο ότι οι πρεσβείες του Ιράν λειτουργούν ως κέντρα συντονισμού της διακρατικής καταστολής, συλλογής πληροφοριών και στρατολόγησης εγκληματικών συμμοριών για τη διεξαγωγή τρομοκρατικών ενεργειών. Μέσα ενημέρωσης που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης έχουν δηλώσει ανοιχτά ότι όσοι Ιρανοί του εξωτερικού ταυτοποιηθούν να υποστηρίζουν στρατιωτική επέμβαση, θα συλλαμβάνονται αμέσως μόλις φτάσουν στο Ιράν.
Η μάχη για το μέλλον του Ιράν δεν διεξάγεται πλέον μόνο στην Τεχεράνη ή το Μασχάντ, αλλά και στο Τορόντο, το Λος Άντζελες και το Λονδίνο. Για να αντιμετωπίσει η Δύση την εξαγωγή βίας, πρέπει να στοχοποιήσει τα εργαλεία του καθεστώτος. Το κλείσιμο των πρεσβειών της Ισλαμικής Δημοκρατίας θα πρέπει να είναι στην κορυφή της λίστας.
engelsbergideas.com