Γράφει ο Μανώλης Σκούληκας
Έκπληκτοι ακούμε στη Δύση τους Φρουρούς της Επανάστασης να κατηγορούν τους άτεγκτους διαπραγματευτές τους Αραχτσί και Γκαλιμπάφ ως προδότες, με τον τελευταίο να εξαναγκάζεται σε παραίτηση από το Ιρανικό βαθύ κράτος. Η ανυποχώρητη παρελκυστική πολιτική του Ιράν σε συνδυασμό με τις αλλοπρόσαλλα μαξιμαλιστικές του διαπραγματευτικές θέσεις, ανατρέπουν κάθε έννοια δυτικής διαπραγματευτικής λογικής και εξωθούν τον Τραμπ σε ακραία μέτρα που θα σημάνουν την μαζική καταστροφή των υποδομών του Ιράν, με φρικτές συνέπειες για τον πληθυσμό του.
Πως μπορούμε να εξηγήσουμε αυτήν την αδιανόητα ακραία στάση που οδηγεί στην αυτοθυσία ενός ολόκληρου λαού;
Για να απαντήσουμε σε αυτό το πολυσύνθετο ερώτημα οφείλουμε να εξετάσουμε μια σειρά από παραμέτρους που καθορίζουν τον σύγχρονο Ιρανικό τρόπο σκέψης:
1) Ως θεοκρατικό καθεστώς, το Ιράν βασίζεται στις αρχές του κορανίου, ενός κειμένου που γράφτηκε στο Μεσαίωνα απευθυνόμενο σε βάρβαρους νομάδες βεδουίνους, οι οποίοι εξαρτώντο απόλυτα από την ισχύ τους για να υπερασπίσουν τα κοπάδια τους και τις οικογένειές τους από τους επίσης βάρβαρους συμπατριώτες τους που λεηλατούσαν όποιον ήταν πιο αδύναμος από αυτούς. Σε μια τέτοια κουλτούρα δεν υφίσταται καμία διαπραγμάτευση, αλλά μόνο η ολοκληρωτική επιβολή του ισχυροτέρου. Αν και οι περιοχές που κατέλαβε η αρχική εξάπλωση των Αράβων ήταν πολιτισμένες και δεν υπόκειντο σε τέτοιες νοοτροπίες, η θρησκευτική νοοτροπία του Ισλάμ, παρόλα αυτά, παρέμεινε απαράλλακτη εντός του κειμένου του κορανίου. Έτσι το Ισλάμ δεν διαπραγματεύεται αλλά πολεμάει μέχρις εσχάτων, μέχρι να υπερισχύσει και να επικρατήσει σε όλο τον πλανήτη. Αυτό μπορεί να μας ξενίζει, δεδομένης της πιο ωφελιμιστικής δυτικής μας νοοτροπίας, αλλά αποτελεί μια θλιβερή πραγματικότητα, την οποία, τα γεγονότα επιβεβαιώνουν ανά τους αιώνες. Επίσης, η επίσημη θέση του Μουσουλμανισμού είναι ότι κάθε περιοχή που έχει καταληφθεί ανά τους αιώνες από το Ισλάμ του ανήκει και οφείλει να ανακαταληφθεί -μεταξύ αυτών το Ισραήλ, η Ισπανία και τα Βαλκάνια. Σαφώς και ένα ποσοστό μουσουλμάνων δεν λειτουργούν με αυτή την ακραία νοοτροπία, μεταξύ αυτών και κάποιοι από τους ηγέτες τους, αλλά σαν συνολική νοοτροπία το Ισλάμ επιδιώκει την ολοκληρωτική κατίσχυση κατά οποιουδήποτε «απίστου». Σε ακραίες λοιπόν ισλαμοφασιστικές κοινωνίες οι φωνές του ανθρωπισμού και της λογικής απλά σιωπούν ή εξολοθρεύονται, όπως και σε κάθε ολοκληρωτικό καθεστώς. Το Ισλάμ δεν θεωρεί ότι ο πόλεμος σταματάει ποτέ και εφαρμόζει επίσημα την θρησκευτικά επιβαλλόμενη τεχνική της Τακίγια, των παρελκυστικών ψευδών δηλώσεων και της ψευδούς υποταγής, μέχρι να έρθει η στιγμή της τελικής αναμέτρησης. Στα πλαίσια αυτά η διαπραγμάτευση ισοδυναμεί με ατίμωση και η ατίμωση με θάνατο, αφού τα ισλαμοφασιστικά καθεστώτα συμμερίζονται τη μεσαιωνική νοοτροπία των βεδουίνων νομάδων που εδραίωσε το κοράνι.
2) Η αξιοπρέπεια των μουσουλμάνων της Μέσης Ανατολής έχει τρωθεί ανεπανόρθωτα από την εποχή του Α’ΠΠ, όταν εργαλειοποιήθηκαν από τους Άγγλους και κατόπιν κατατεμαχίστηκαν σε πλασματικά εμιράτα. Σαν αποκορύφωμα του εξευτελισμού των αράβων, οι Αρμοστές της Παλαιστίνης κατεδάφιζαν κάθε αραβικό χωριό κοντά σε αντάρτικες ομάδες κατά του Εβραϊκού εποικισμού, και χρέωναν τα έξοδα κατεδάφισης στους Άραβες κατοίκους του. Η συστηματική μονομερής υποστήριξη της Δύσης στο Ισραήλ έχει ταπεινώσει συστηματικά τον ισλαμικό κόσμο της περιοχής, ο οποίος αναμένει σχεδόν μεσσιανικά την εκδίκησή του.
3) Η θεοκρατική «αίσθηση του δικαίου» περιλαμβάνει το ηθικό πλεονέκτημα του θύματος αλλά και την εκδικητική κρίση εναντίον οποιωνδήποτε δεν προσφέρονται ως ολοκαύτωμα για τη δόξα του Ισλάμ. Θα κατανοήσουμε την παρανοϊκή αυτή νοοτροπία καλύτερα αν θυμηθούμε τα λόγια ενός άλλου παράφρονα της ηπείρου μας: «αν ο Γερμανικός λαός δεν είναι αρκετά δυνατός για να επικρατήσει, δεν του αξίζει να επιβιώσει» (Αδόλφος Χίτλερ 1945-καθώς διέτασσε την πλήρη καταστροφή των υποδομών της Γερμανίας)
4) Οι Ιρανοί έχουν μια αυτοκρατορική υπεροψία και μια αντίστοιχη υποτίμηση των αντιπάλων τους που ανάγεται στο άμεσο αλλά και απώτερο παρελθόν τους από την εποχή των Μήδων, των Σασσανιδών και των Σαφαβιδών. Δεν νοείται λοιπόν η υποχώρησή τους σε ένα χυδαίο γόνο οικονομικών μεταναστών που εκπροσωπεί μια χώρα με ιστορία χρονικά υποδεκαπλάσια της περσικής.
5) Τα στυγερά εγκλήματα των ηγετών αλλά και πολλών κατώτερων στελεχών των Φρουρών της Επανάστασης, δεν τους παρέχουν περιθώριο ασφαλούς εξόδου σε περίπτωση πτώσεως της θεοκρατίας. Οι περισσότεροι θα πληρώσουν με τη ζωή τους. Καθώς λοιπόν η υποχώρηση στις διαπραγματεύσεις μπορεί να ληφθεί ως αδυναμία, η ανατροπή εκ των έσω δεν βρίσκεται πολύ πέρα από τον ορίζοντα.
6) Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα – και ιδιαζόντως τα θεοκρατικά- αποτελούν θαλάμους αντήχησης (echo chamber) μέσα στους οποίους οι ακραίες νοοτροπίες γίνονται ακόμα πιο ακραίες και οι άνθρωποι απομακρύνονται από την πραγματικότητα ελλείψει αντιθέτων απόψεων που θα τους αποκαθήλωναν τα έωλα φαντασιακά επιχειρήματα της θρησκοληψίας τους.
7) τα ιδεολογικά ακραία καθεστώτα -ιδιαιτέρως μάλιστα όσα θεμελιώνονται στη θρησκευτική μισαλλοδοξία- λειτουργούν με μια παρανοειδή διπολικότητα καλού και κακού, μιας νοοτροπίας που έχει μάλιστα τις ρίζες της στην διπολική οντολογία του Ζωροαστρισμού που αποτελούσε την επικρατούσα θρησκεία της περιοχής πριν το Ισλάμ. Σε αυτά τα πλαίσια δεν υφίσταται οποιαδήποτε προοπτική συνδιαλλαγής με τον «αμερικάνο σατανά».
8) Το Ιράν έχει αντιληφθεί ότι ο Τραμπ δεν κάνει πάντα αυτά που λέει και πολλές από τις απειλές του είναι απλοί πομφόλυγες. Δεδομένης μάλιστα της αυξημένης διεθνούς καταισχύνης ενός εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας, σαν κι αυτό της καταστροφής των βασικών για την επιβίωση υποδομών του Ιράν, ίσως είναι διατεθειμένοι να ρισκάρουν ότι τελικά ο Τραμπ δεν θα προχωρήσει σε πιο ακραία κλιμάκωση.
9) ΟΙ ΗΠΑ αλλά και το Ισραήλ έχουν αποδειχθεί ιδιαιτέρως αφερέγγυοι στις δεσμεύσεις τους και έχουν παραβιάσει εκεχειρίες και όρους διαπραγματεύσεων για να επιτεθούν στους αντιπάλους τους. Αυτό καθιστά το κύρος των οποιωνδήποτε διαπραγματεύσεων ή συμφωνιών ιδιαζόντως μειωμένο.
10) Τελευταίος, αλλά σημαντικότερος, είναι ο παράγοντας της αυτοθυσιαστικής επιταγής του Ισλάμ και της μετά θάνατον υπόσχεσης ενός παραδείσου για τους μάρτυρες της πίστεως. Ακόμα και αν αυτό δεν είναι απόλυτα πιστευτό από τους μουλάδες και τα υποχείριά τους, η νοοτροπία της αυτοθυσίας είναι ακρογωνιαία στις μαζοχιστικές και παρανοειδείς δομές που χαρακτηρίζουν τους πληθυσμούς της πολύπαθης περιοχής της Μέσης ανατολής.
Αυτή τη στιγμή, η πιο ακριβοπληρωμένη απάντηση στον πλανήτη αντιστοιχεί στην ερώτηση: «ποιο είναι το σημείο θραύσης του καθεστώτος των Μουλάδων;»
Όμως, όπως απέδειξε άλλωστε ο Στάλιν το 1941, τα εγκαθιδρυμένα ολοκληρωτικά καθεστώτα δεν ορρωδούν να θυσιάσουν μαζικά το λαό τους, ακόμα και εν μέσω συντριπτικής στρατιωτικής ήττας, προκειμένου να αποφύγουν την πτώση τους.
Από αυτήν την αδιέξοδη κατάσταση φαίνεται ότι μόνο η Κίνα έχει την ικανότητα να απεγκλωβίσει τον Τραμπ από το Ιράν χωρίς να παραμείνουν κλειστά τα Στενά του Ορμούζ. Όμως αυτή η συμφωνία θα πρέπει να περιλαμβάνει και την ελεύθερη διέλευση από τα παγκόσμια στενά. Μια ελεύθερη ναυσιπλοϊα και ανοικτοί θαλάσσιοι εμπορικοί δρόμοι σημαίνουν την απρόσκοπτη πρόσβαση της Κίνας στο 60% των παγκοσμίων αγορών και την οικονομική υπερίσχυσή της έναντι των ΗΠΑ μέχρι το 2050. Είναι διατεθειμένος ο Τραμπ να απεμπολήσει την αμερικανική παντοδυναμία και να μείνει στην ιστορία ως ο πρόεδρος που έχασε από την Κίνα;