«Τελικά επικρατούν οι Χούθι επί της Αραβίας». Με αυτή τη χαρακτηριστική φράση άνοιξε την ανάλυσή του ο Σταύρος Καλεντερίδης, περιγράφοντας ένα σκηνικό γεωοικονομικού στραγγαλισμού της Σαουδικής Αραβίας και γενικευμένης αποσταθεροποίησης των ενεργειακών διαδρομών.
Σύμφωνα με την εκτίμησή του, η κατάσταση δεν περιορίζεται πλέον σε μια περιφερειακή αντιπαράθεση. Το κλείσιμο ή ο σοβαρός περιορισμός της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ από το Ιράν, σε συνδυασμό με το εμπάργκο που επιχειρούν να επιβάλουν οι Χούθι στα σαουδαραβικά πλοία στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, δημιουργεί μια «διπλή θηλιά» γύρω από το Ριάντ.
Η «Πύλη των Δακρύων» κλείνει
Ο Καλεντερίδης στάθηκε ιδιαίτερα στη στρατηγική σημασία του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, της λεγόμενης «Πύλης των Δακρύων», από την οποία, όπως ανέφερε, διέρχεται περίπου το 9% έως 12% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου. Πρόκειται για τον δίαυλο που συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα και τη Διώρυγα του Σουέζ με τον Ινδικό Ωκεανό.
Μετά τις εξελίξεις στα Στενά του Ορμούζ, η Σαουδική Αραβία είχε στραφεί στον αγωγό Ανατολής–Δύσης, μεταφέροντας σημαντικό τμήμα των ενεργειακών εξαγωγών της προς το λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα. Όπως υποστήριξε ο αναλυτής, περίπου το 70% των εξαγωγών που έπρεπε να παρακάμψουν τα Στενά του Ορμούζ κατευθύνθηκαν προς αυτή τη διαδρομή.
Η κίνηση των Χούθι, όμως, απειλεί πλέον και αυτή τη μοναδική ουσιαστική έξοδο.
«Τους έκλεισαν τη μοναδική δίοδο που είχαν για να παρακάμπτουν τα Στενά του Ορμούζ», τόνισε, χαρακτηρίζοντας αυτοκαταστροφική την απόφαση της σαουδαραβικής ηγεσίας να εμπλακεί εκ νέου στρατιωτικά κατά των Χούθι.
Σύμφωνα με τα αριθμητικά στοιχεία που επικαλέστηκε, οι φορτώσεις από τα σαουδαραβικά λιμάνια της Ερυθράς Θάλασσας μειώθηκαν κατά 36% από την έναρξη του αποκλεισμού. Παράλληλα, ακόμη και τον Δεκέμβριο του 2025 η κίνηση στην περιοχή είχε ανακάμψει μόλις στο 56% των επιπέδων που καταγράφονταν πριν από την προηγούμενη κρίση.
«Οι Χούθι μπορούν να επιβάλουν τον αποκλεισμό»
Ο Σταύρος Καλεντερίδης εκτιμά ότι οι Χούθι διαθέτουν την επιχειρησιακή δυνατότητα να διατηρήσουν το εμπάργκο, παρά την οικονομική και στρατιωτική ανισορροπία έναντι της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΠΑ.
Δεν χρειάζεται, όπως εξήγησε, να βυθίσουν μεγάλο αριθμό πλοίων. Αρκούν μερικά επιτυχημένα πλήγματα ή καταλήψεις σκαφών, ώστε οι ασφαλιστικές και οι ναυτιλιακές εταιρείες να θεωρήσουν απαγορευτική τη διέλευση. Η αναγκαστική παράκαμψη μέσω του περίπλου της Αφρικής εκτοξεύει το κόστος, αυξάνει τον χρόνο των μεταφορών και επιβαρύνει τις τιμές των εμπορευμάτων.
Επισήμανε, μάλιστα, ότι οι Χούθι θα μπορούσαν να πλήξουν το Γιανμπού, άλλες κρίσιμες εγκαταστάσεις ή ακόμη και τον αγωγό Ανατολής–Δύσης. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η ενεργειακή ασφυξία του Ριάντ θα γινόταν πολύ εντονότερη.
«Αυτοκτόνησε η Σαουδική Αραβία», ήταν η σκληρή αποτίμησή του, καθώς θεωρεί ότι το βασίλειο άνοιξε ένα μέτωπο το οποίο δεν μπορεί να κερδίσει στρατιωτικά, ενώ κινδυνεύει να πληρώσει βαρύ οικονομικό τίμημα.
Μόνο τα κινεζικά πλοία περνούν
Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε στις πληροφορίες για τη διέλευση κινεζικών δεξαμενόπλοιων. Όπως ανέφερε, κινεζικά super tankers που μετέφεραν σαουδαραβικό αργό πετρέλαιο φέρεται να πέρασαν από το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, ενώ κινεζικό δεξαμενόπλοιο διέσχισε και τα Στενά του Ορμούζ.
Η επιλεκτική αυτή μεταχείριση, σύμφωνα με την ανάλυσή του, φανερώνει τη δυνατότητα της Κίνας να συνομιλεί με όλες τις πλευρές και να εξασφαλίζει πρόσβαση εκεί όπου δυτικά ή σαουδαραβικά συμφέροντα αποκλείονται. Δεν πρόκειται απλώς για μια ναυτιλιακή εξαίρεση, αλλά για ένδειξη μετατόπισης της ισορροπίας ισχύος προς το Πεκίνο.
Οι καταγγελίες για την ελληνική ναυτιλία
Ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε και σε διεθνή δημοσιεύματα για ελληνική ναυτιλιακή εταιρεία, δύο πλοία της οποίας φέρεται να δέχθηκαν ιρανικά πλήγματα κατά τη διέλευσή τους από τα Στενά του Ορμούζ.
Σύμφωνα με όσα επικαλέστηκε, οι αμοιβές για κάθε επικίνδυνο ταξίδι στην περιοχή έχουν φτάσει σε δυσθεώρητα επίπεδα, ακόμη και τις 500.000 δολάρια, δημιουργώντας ισχυρά κίνητρα για ανάληψη τεράστιου ρίσκου. Ο ίδιος έθεσε το ζήτημα της προστασίας των ναυτικών, διερωτώμενος εάν τα πληρώματα έχουν πραγματική δυνατότητα να αρνηθούν αποστολές σε εμπόλεμες θαλάσσιες ζώνες.
«Διασυρόμαστε παγκοσμίως ως κερδοσκόποι στα πιο επικίνδυνα νερά του πλανήτη», υποστήριξε, μεταφέροντας την εικόνα που, κατά τον ίδιο, παρουσιάζεται σε συγκεκριμένα διεθνή ρεπορτάζ.
Απειλές Τραμπ και πόλεμος χωρίς ορατό τέλος
Στο στρατιωτικό πεδίο, ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε στις συνεχιζόμενες ιρανικές επιθέσεις εναντίον αμερικανικών εγκαταστάσεων στο Μπαχρέιν, στην Ιορδανία και σε άλλες χώρες της περιοχής. Υποστήριξε επίσης ότι οι πραγματικές αμερικανικές απώλειες είναι μεγαλύτερες από όσες ανακοινώνει επισήμως το Πεντάγωνο, επικαλούμενος τις συνεχείς πτήσεις στρατιωτικών μεταγωγικών προς αμερικανικό νοσοκομείο στη Γερμανία.
Παράλληλα, παρουσίασε τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ για προετοιμασία ακόμη ισχυρότερων επιθέσεων κατά του Ιράν. Ο Αμερικανός πρόεδρος, όπως ανέφερε, επιχειρεί ακόμη να συνδέσει τις ενέργειες των Χούθι με την Τεχεράνη, καθιστώντας το Ιράν υπεύθυνο για όσα συμβαίνουν στην Ερυθρά Θάλασσα.
Ο αναλυτής σχολίασε και την πρόθεση αξιοποίησης δεσμευμένων ιρανικών κεφαλαίων για την αποζημίωση ναυτιλιακών εταιρειών. Επικαλέστηκε την απάντηση του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί, ο οποίος προειδοποίησε ότι η κατάσχεση κρατικών κεφαλαίων δημιουργεί ένα «τοξικό παγκόσμιο προηγούμενο», καθώς εάν καθιερωθεί η αρπαγή των χρημάτων ενός κράτους, στο μέλλον κανένα περιουσιακό στοιχείο δεν θα θεωρείται ασφαλές.
Ουκρανία, Nord Stream και το εσωτερικό μέτωπο
Στην ανάλυσή του ο Καλεντερίδης κατήγγειλε ακόμη ουκρανικά πλήγματα σε πολυκατοικίες, εγκαταστάσεις ηλεκτροδότησης και αγωγό ύδρευσης στη Γιάλτα, υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για αμιγώς πολιτικούς στόχους. Συνέδεσε τη νέα περίοδο κλιμάκωσης με την ανάδειξη του Μιχαήλ Ντραπάτι στη στρατιωτική ηγεσία, παρουσιάζοντάς τον ως εκπρόσωπο της πλέον ακραίας πτέρυγας του ουκρανικού κρατικού μηχανισμού.
Παράλληλα, επικαλέστηκε τις γερμανικές έρευνες για το σαμποτάζ στους Nord Stream 1 και 2, υποστηρίζοντας ότι πλέον συγκεντρώνονται στοιχεία που οδηγούν σε πρόσωπα τα οποία έδρασαν υπό την καθοδήγηση ουκρανικών κρατικών υπηρεσιών.
Στο εσωτερικό πεδίο, άσκησε σφοδρή κριτική στη διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης. Εναντιώθηκε στην επέκταση της επιστολικής ψήφου στους ψηφοφόρους εντός Ελλάδας, ζήτησε πραγματικό αυτοδιοίκητο της Δικαιοσύνης και υποστήριξε ότι το καθεστώς ευθύνης των υπουργών μπορεί να αλλάξει ακόμη και χωρίς αναθεώρηση του Συντάγματος, αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση.
Για τον Σταύρο Καλεντερίδη, όλα τα μέτωπα –από το Σύνταγμα και την Ουκρανία μέχρι το Ιράν και την Ερυθρά Θάλασσα– συνδέονται από ένα κοινό νήμα: τη λειτουργία κλειστών συστημάτων εξουσίας τα οποία μεταφέρουν το κόστος των αποφάσεών τους στους λαούς. Στη Μέση Ανατολή, πάντως, το συμπέρασμά του είναι κατηγορηματικό: οι Χούθι έχουν ήδη επιβάλει τους όρους τους και η Σαουδική Αραβία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κρίση που η ίδια βοήθησε να δημιουργηθεί.