Με τη Σερβία είδαμε μπαλάρα. Με τη Γερμανία ζήσαμε κάτι ανεπανάληπτο. Η Ελλάδα νίκησε για πρώτη φορά στην ιστορία της τη γερμανική εθνική ομάδα, μέσα στο σπίτι της, και το 0-1 στο Άουγκσμπουργκ αποτελεί κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα αποτέλεσμα που θα μνημονεύουμε για χρόνια. Είναι απόδειξη ότι η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς μπορεί να κερδίζει με διαφορετικούς τρόπους. Να επιβάλλεται όταν βρίσκει χώρο να παίξει και να αντέχει όταν ο αντίπαλος την υποχρεώνει να υποφέρει.
Στο προηγούμενο blog, με τίτλο «Πόσο ικανή για υπέρβαση είναι η Εθνική του Γιοβάνοβιτς μετά το Βελιγράδι;», είχαμε σταθεί στην ποιότητα του υλικού, στην προσωπικότητα και στις περισσότερες επιθετικές λύσεις αυτής της ομάδας. Η εμφάνιση στη Σερβία μάς επέτρεπε να μιλάμε για μια Ελλάδα που μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τα μεγάλα ονόματα του ομίλου.
Ταπείνωσε και τη Γερμανία! Η Βαθμολογία μετά το μυθικό διπλό της Ελλάδας
Το είχαμε σημειώσει: η Γερμανία και η Ολλανδία, έτσι όπως τις είδαμε στο Μουντιάλ, δεν ήταν φόβητρα. Ασφαλώς και έχουν ποιότητα. Ασφαλώς και απαιτούν σεβασμό. Όμως αυτή η Εθνική έχει όλα τα φόντα να τις ανταγωνιστεί. Στο Άουγκσμπουργκ η εκτίμηση απέκτησε σκορ, σκόρερ και τρεις βαθμούς.
Ο Κλοπ είχε μιλήσει για χρυσή γενιά του ελληνικού ποδοσφαίρου. Κάτι ήξερε. Η ομάδα του, πάντως, δεν βρήκε τρόπο να την αντιμετωπίσει όταν το παιχνίδι άρχισε να ξεφεύγει από τον έλεγχό της. Και στο πρώτο επίσημο παιχνίδι του επί γερμανικού εδάφους, ο λογαριασμός ήρθε από τον Δημήτρη Κουρμπέλη.
Η κατοχή ήταν γερμανική, οι μονομαχίες ελληνικές
Για να εκτιμήσουμε σωστά τη νίκη, πρέπει να δούμε κατάματα και τις δυσκολίες της. Η Ελλάδα πέρασε μεγάλα διαστήματα χωρίς την μπάλα. Η Γερμανία ολοκλήρωσε τον αγώνα με 76% κατοχή, 729 πάσες έναντι 231 και 667 εύστοχες μεταβιβάσεις έναντι 166. Είχε 245 πάσες στο επιθετικό τρίτο, όταν η Εθνική είχε 60, και 30 επαφές στην ελληνική περιοχή έναντι 11 δικών μας στην απέναντι.
Αυτοί οι αριθμοί περιγράφουν την εδαφική υπεροχή. Η ποιότητα των ευκαιριών, όμως, δίνει μια πιο σύνθετη εικόνα. Οι τελικές ήταν 16-8, οι προσπάθειες στον στόχο 5-1, αλλά οι μεγάλες ευκαιρίες μόλις 1-1. Η Γερμανία είχε περισσότερο παιχνίδι, χωρίς να μετατρέπει διαρκώς την κυκλοφορία της σε καθαρές εκτελέσεις.
Εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα παράσημα της ελληνικής εμφάνισης. Η Εθνική κέρδισε 57 μονομαχίες έναντι 50, είχε 16 επιτυχημένα τάκλιν σε 23 προσπάθειες και έκανε 32 απομακρύνσεις. Οι Γερμανοί επιχείρησαν 23 σέντρες, αλλά μόλις τέσσερις βρήκαν συμπαίκτη. Είχαν οκτώ κόρνερ, χωρίς να μετατρέψουν αυτή την υπεροχή σε γκολ.
Η Ελλάδα χρειάστηκε να αμυνθεί πολύ. Αμύνθηκε, όμως, με επιμονή, επαφές, καλύψεις και αποφασιστικότητα. Δεν αρκεί να μαζεύεσαι πίσω από την μπάλα. Πρέπει να κερδίζεις και τη μάχη όταν εκείνη φτάνει στον χώρο σου. Η Ελλάδα είχε τα κατάλληλα… αντιαρματικά για τα “πάντσερ”. Και όπως είπε ο Χρήστος Κόντης στην Alpha. “Το μηδέν πίσω είναι πολύ σημαντικό”, δήλωσε όταν ρωτήθηκε για τον αποκλεισμό της Εθνικής στα προκριματικά του Μουντιάλ και εξήγησε, ότι εάν δεν δεχτείς γκολ, τότε μπορείς να το βάλεις.