Η απόφαση του Ισραηλινού Υπουργικού Συμβουλίου να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων θα μπορούσε να αποτελέσει μια σημαντική διπλωματική στιγμή για την Αρμενία. Αντί όμως το Ερεβάν να αξιοποιήσει την εξέλιξη ως ηθική και ιστορική δικαίωση, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν επέλεξε τη σιωπή και την αποστασιοποίηση.
O Πασινιάν δήλωσε ότι η Αρμενία «δεν βλέπει ανάγκη να απαντήσει» στην αναγνώριση από το Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι είναι προς το συμφέρον της χώρας του να μη συμμετάσχει στη διαδικασία «χρήσης του ζητήματος ως όπλου».
Η τοποθέτηση προκάλεσε αίσθηση, διότι έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία το Ισραήλ έκανε ένα βήμα που για δεκαετίες απέφευγε, υπό το βάρος των σχέσεών του με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν. Το ισραηλινό Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε ομόφωνα πρόταση για την επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, με το θέμα να χρειάζεται ακόμη κοινοβουλευτική έγκριση από την Κνεσέτ.
Αντί, λοιπόν, η αρμενική κυβέρνηση να υποδεχθεί την απόφαση ως επιβεβαίωση της ιστορικής αλήθειας, ο Πασινιάν επέλεξε μια ψυχρή, σχεδόν αμήχανη στάση. Η φράση του περί «εργαλειοποίησης» του ζητήματος μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια εξισορρόπησης απέναντι σε τρίτες δυνάμεις παρά με στάση ηγέτη ενός λαού που έχει πληρώσει με αίμα και ξεριζωμό την άρνηση της ιστορίας.
Η Γενοκτονία των Αρμενίων δεν είναι διπλωματικό χαρτί που μπαίνει και βγαίνει από το τραπέζι ανάλογα με τις συγκυρίες. Είναι μνήμη, δικαίωση και εθνική υπόθεση. Όταν μια χώρα αναγνωρίζει το έγκλημα του 1915, η φυσική αντίδραση της Αρμενίας δεν μπορεί να είναι η σιωπή. Μπορεί να είναι προσεκτική, μπορεί να είναι θεσμική, αλλά δεν μπορεί να είναι αδιάφορη.
🔴Ermenistan Başbakanı Nikol Paşinyan:
“(Sözde) Ermeni Soykırımı’nın İsrail tarafından tanınması kararına yanıt vermeyeceğiz.
(Sözde) Ermeni Soykırımı meselesinin siyasi bir araç hâline getirilmesine dâhil olmamanın Ermenistan Cumhuriyeti’nin çıkarına olduğuna inanıyoruz.
Bu… pic.twitter.com/J6SLGpGd38
— 3. Dünya Savaşı (@ww3mediaa) June 29, 2026
Η στάση Πασινιάν αποκαλύπτει για ακόμη μία φορά το βαθύτερο πρόβλημα της πολιτικής του: την τάση να απονευρώνει τα εθνικά ζητήματα στο όνομα ενός υποτιθέμενου ρεαλισμού. Όμως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη διπλωματική ψυχραιμία και στην πολιτική αμηχανία. Και στην προκειμένη περίπτωση, η αμηχανία ήταν εκκωφαντική.
Το Ισραήλ μπορεί να κινήθηκε και με τα δικά του γεωπολιτικά κίνητρα, ειδικά μέσα στο περιβάλλον της βαθιάς κρίσης με την Τουρκία. Αυτό όμως δεν ακυρώνει τη σημασία της αναγνώρισης. Η ιστορική αλήθεια δεν χάνει την αξία της επειδή κάποιος την επικαλείται και για πολιτικούς λόγους.
Για τους Αρμενίους, όπως και για κάθε λαό που κουβαλά μνήμη γενοκτονίας, η διεθνής αναγνώριση δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι μέρος του αγώνα απέναντι στην άρνηση, τη λήθη και την παραχάραξη. Γι’ αυτό η δήλωση Πασινιάν δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Σε μια στιγμή που η Αρμενία έπρεπε να σταθεί με καθαρή φωνή απέναντι στην ιστορία, ο πρωθυπουργός της προτίμησε να χαμηλώσει τον τόνο.
Και αυτό, για έναν λαό που ζητά δικαίωση εδώ και πάνω από έναν αιώνα, δεν είναι απλώς πολιτικό λάθος. Είναι εθνικά προβληματικό.
Αποκαλύπτει όμως σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μετά τον πόλεμο με το Αζερμπαϊτζάν στο Ναγκόρνο Καραμπάχ το 2020 και τον βίαιο εκτοπισμό 100.000 Αρμενίων της περιοχής. Ο Πασινιάν ταπεινώθηκε και συνθηκολόγησε και προκειμένου να διαφυλάξει μια επίπλαστη ειρήνη, εξομάλυνε τις σχέσεις της χώρας με την Τουρκία και άρχισε να αμφισβητεί τα ιστορικά γεγονότα της γενοκτονίας.