
Ο Νετανιάχου: ”Η Βίβλος λέει ότι όσοι ευλογούν το Ισραήλ θα είναι ευλογημένοι”..! Ισραήλ αλλά ποιό είναι το Ισραήλ.. Για την Καινή Διαθήκη όσο και για τους Πατέρες Εκκλησίας, ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΙΣΡΑΗΛ είναι η Εκκλησία:
- Άγιος Ιουστίνος ο Μάρτυρας (Διάλογος με τον Τρύφωνα, 119, PG 6, 758) – 2ος αιώνας
«Γιατί είμαστε απόγονοι του αληθινού Ισραήλ και κληρονόμοι της Διαθήκης».
- Ωριγένης (Σχόλιο στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, 1, 29, PG 14, 41) – 3ος αιώνας
«Εμείς που πιστέψαμε στον Χριστό είμαστε Ισραήλ κατά το πνεύμα, κληρονόμοι της επαγγελίας».
- Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (Ομιλία στο Κατά Ματθαίον 43:3, PG 57, 462) – 4ος αιώνας
«Η Εκκλησία έχει γίνει ο αληθινός Ισραήλ, όχι κατά τη σάρκα, αλλά κατά το πνεύμα».
- Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας (Σχόλιο στον Ησαΐα 18:1, PG 70, 409) – 5ος αιώνας
«Εν Χριστώ και εν τω πιστεύουσιν εις αυτόν, εγκαθιδρύεται ο νέος και πνευματικός Ισραήλ».
Το ίδιο και στις Γλαφυρές περί της Εξόδου (II, PG 69, 436): «Εμείς οι εκ των εθνών προερχόμενοι, η Εκκλησία, ο νέος λαός, είμαστε το βασιλικό ιερατείο και το άγιο έθνος».
Αυτή η έννοια βρίσκεται αρχικά στην Καινή Διαθήκη:
- Πρώτη Επιστολή Πέτρου: «Εσείς είσθε εκλεκτό γένος, βασιλικό ιερατείο, άγιο έθνος» (Α΄ Πέτρου 2:9 = Έξοδος 19:6 που εφαρμόζεται στους Χριστιανούς).
- Άγιος Παύλος: «Και όσοι περιπατούν εν ταύτη η οδός, ειρήνη και έλεος ας είναι επ’ αυτούς, και επί την Εκκλησίαν του Θεού, την ονομαζομένη Ισραήλ του Θεού». (Γαλ. 6:16)
Ο Άγιος Παύλος και οι Πατέρες επιμένουν: αυτό που αποτελεί τον αληθινό Ισραήλ δεν είναι η σάρκα, αλλά η πίστη του Αβραάμ. Η υπόσχεση του Θεού συνεχίζεται, αλλά εν Χριστώ. Αυτό που εξήγγειλε ο Παλαιός Ισραήλ, το εκπληρώνει ο Νέος Ισραήλ, δηλαδή η Εκκλησία. Ο Χριστός ανακεφαλαιώνει και εκπληρώνει την ιστορία του Ισραήλ. Η Εκκλησία είναι έτσι ο νέος Ισραήλ του Θεού.
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος – Κατά Ιουδαίων, λόγοι οκτώ.
Ποια ευλογία άλλα λέει ο Αη Γιάννης ο Χρυσόστομος.. τους αποκαλεί ταλαίπωρους, άθλιους,κύνες ότι εξέπεσαν της θείας υιοθεσίας, ότι κλαδεύθηκαν από την άγια ρίζα, ότι είναι στο σκότος κ.α
Aπό τον Α Λόγο του
Μηδὲ θαυμάσητε (απορείτε), εἰ ἀθλίους ἐκάλεσα τοὺς ᾿Ιουδαίους. ῎Οντως γὰρ ἄθλιοι καὶ ταλαίπωροι, τοσαῦτα
ἀπὸ τῶν οὐρανῶν ἀγαθὰ εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐλθόντα
ἀπωσάμενοι καὶ ῥίψαντες μετὰ πολλῆς τῆς σπουδῆς. (Τα εξ άνωθεν δώρα πέταξαν κι απέρριψαν)
᾿Ανέτειλεν ἐκείνοις πρώϊμος ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος·
κἀκεῖνοι μὲν ἀπώσαντο τὴν ἀκτῖνα, καὶ ἐν σκότῳ
κάθηνται· (απώθησαν τον ήλιο της δικαιοσύνης και κάθονται στο σκοτάδι)
ἡμεῖς δὲ οἱ σκότῳ συντραφέντες, πρὸς
ἑαυτοὺς ἐπεσπασάμεθα τὸ φῶς, καὶ τοῦ ζόφου τῆς
πλάνης ἀπηλλάγημεν. ᾿Εκεῖνοι τῆς ῥίζης τῆς ἁγίας
ἦσαν κλάδοι, ἀλλ’ ἐξεκλάσθησαν·(αποκόπηκαν κλαδεύθηκαν από την άγια ρίζα) ἡμεῖς οὐ μετείχομεν τῆς ῥίζης, καὶ καρπὸν εὐσεβείας ἠνέγκαμεν.
᾿Εκεῖνοι τοὺς προφήτας ἀνέγνωσαν ἐκ πρώτης ἡλικίας, καὶ τὸν προφητευθέντα ἐσταύρωσαν· (Σταύρωσαν τον αναμενόμενο από τους προφήτες) ἡμεῖς
οὐκ ἠκούσαμεν θείων λογίων, καὶ τὸν προφητευθέντα
προσεκυνήσαμεν, Διὰ τοῦτο ἄθλιοι, ὅτι τὰ πεμφθέντα
αὐτοῖς ἀγαθὰ ἁρπαζόντων ἑτέρων, καὶ πρὸς ἑαυτοὺς
ἐπισπωμένων, αὐτοὶ διεκρούσαντο. Κἀκεῖνοι μὲν εἰς
υἱοθεσίαν καλούμενοι, πρὸς τὴν τῶν κυνῶν συγγένειαν
ἐξέπεσον· (εξέπεσαν της θείας υιοθεσίας) ἡμεῖς δὲ κύνες ὄντες ἰσχύσαμεν διὰ τὴν
τοῦ Θεοῦ χάριν ἀποθέσθαι τὴν προτέραν ἀλογίαν, καὶ
πρὸς τὴν τῶν υἱῶν ἀναβῆναι τιμήν. Πόθεν τοῦτο δῆλον; Οὐκ ἔστι καλὸν, φησὶ, λαβεῖν τὸν ἄρτον
τῶν τέκνων, καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις· πρὸς τὴν
Χαναναίαν ὁ Χριστὸς ἔλεγεν, ἐκείνους μὲν τέκνα καλῶν, κύνας δὲ τοὺς ἐξ ἐθνῶν. ᾿Αλλ’ ὅρα πῶς ἀντεστράφη μετὰ ταῦτα ἡ τάξις, κἀκεῖνοι μὲν ἐγένοντο
κύνες, τέκνα δὲ ἡμεῖς.
Θεάτρου καὶ συναγωγῆς οὐδὲν τὸ μέσον· (καμιά διαφορά μεταξύ θεάτρου και συναγωγής)
dimpenews.com
(@infolibnews)