Σε πρόσφατο βίντεο που δημοσίευσε το Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ/DEB), επιχειρείται η καλλιέργεια εντυπώσεων γύρω από το καθεστώς των Μουφτειών στη Θράκη, υποστηρίζοντας ότι το «δικαίωμα επιλογής θρησκευτικού ηγέτη» είναι δήθεν κατοχυρωμένο από διεθνείς συνθήκες.
Ωστόσο, η επιχειρηματολογία του βασίζεται σε μια καταργημένη συνθήκη του 1913, η οποία μάλιστα ουδέποτε ίσχυσε για τη Θράκη, αγνοώντας το μοναδικό ισχύον διεθνές πλαίσιο: αυτό της Συνθήκης της Λωζάννης (1923).
Η ανύπαρκτη αναφορά σε «Τουρκική Μειονότητα»
Στο βίντεο χρησιμοποιείται συστηματικά ο όρος «Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης». Ωστόσο, η Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 -το μοναδικό ισχύον διεθνές κείμενο- αναγνωρίζει και προστατεύει αποκλειστικά «Μουσουλμανική Μειονότητα» (Muslim minority).
Ο όρος «τουρκική μειονότητα» δεν υφίσταται σε κανένα σημείο της Συνθήκης, καθώς η μειονότητα είναι θρησκευτική και απαρτίζεται από διαφορετικές εθνοτικές ομάδες (τουρκογενείς, Πομάκους και Ρομά).
Το πυροτέχνημα με τη Συνθήκη της Αθήνας (1913)
Για να στηρίξει τον ισχυρισμό περί «εκλογής θρησκευτικού ηγέτη», το ΚΙΕΦ επικαλείται στο βίντεο (0:28) το Άρθρο 11 της Συνθήκης της Αθήνας του 1913: «The muftis, each within his own community, shall be elected by Mussulman electors…».
Μετάφραση: «Οι μουφτήδες, έκαστος εντός της κοινότητός του, θα εκλέγονται από μουσουλμάνους εκλογείς…».
Το ΚΙΕΦ αποσιωπά επιμελώς τόσο την ακυρότητα της συνθήκης αυτής όσο και τα αντικειμενικά ιστορικά και γεωγραφικά δεδομένα.
Γιατί η Συνθήκη της Αθήνας (1913) ΔΕΝ αφορά και ΔΕΝ ισχύει για τη Θράκη
Η Θράκη δεν ανήκε τότε στην Ελλάδα: Η Συνθήκη της Αθήνας του 1913 υπεγράφη αμέσως μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και αφορούσε αποκλειστικά και μόνο τα εδάφη που είχαν απελευθερωθεί μέχρι τότε (Μακεδονία, Ήπειρο, Κρήτη, Νησιά Αιγαίου).
Η Δυτική Θράκη ενσωματώθηκε οριστικά στον εθνικό κορμό αργότερα, με τη Συνθήκη των Σεβρών (1920) και τη Συνθήκη της Λωζάννης (1923). Συνεπώς, οι ρυθμίσεις του 1913 δεν κάλυπταν εξαρχής τη Θράκη.
Συνολική κατάργηση και αντικατάσταση: Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη Μικρασιατική Εκστρατεία, η Συνθήκη της Λωζάννης (1923) ρύθμισε εκ νέου, οριστικά και συνολικά τις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αντικαθιστώντας κάθε προγενέστερο καθεστώς.
Η Ρήτρα Υπεροχής (Άρθρο 37): Στο Άρθρο 37 της Συνθήκης της Λωζάννης ορίζεται ρητά ότι οι διατάξεις για τις μειονότητες (Άρθρα 38–44) αναγνωρίζονται ως θεμελιώδεις νόμοι:
«Turkey undertakes that the stipulations contained in Articles 38 to 44 shall be recognised as fundamental laws, and that no law, no regulation, nor official action shall conflict or interfere with these stipulations, nor shall any law, regulation, nor official action prevail over them».
Μετάφραση: «Η Τουρκία αναλαμβάνει την υποχρέωση όπως οι διατάξεις οι περιεχόμενες στα Άρθρα 38 έως 44 αναγνωρισθούν ως θεμελιώδεις νόμοι, και όπως ουδείς νόμος, ουδείς κανονισμός, ουδεμία επίσημη πράξη περιέρχηται σε αντίθεση ή διαφωνία προς τις διατάξεις αυτές, υπερισχύει δε αυτών».
(Βάσει του Άρθρου 45, η δέσμευση αυτή ισχύει αμοιβαία και για την Ελλάδα).
Το μοναδικό και αποκλειστικό διεθνές νομικό πλαίσιο που διέπει το καθεστώς της Μουσουλμανικής Μειονότητας στη Θράκη είναι η Συνθήκη της Λωζάννης (Άρθρα 37–45), η οποία δεν περιέχει καμία απολύτως διάταξη που να επιβάλλει την εκλογή Μουφτήδων.
Η θεσμική πραγματικότητα και η υποκρισία της Τουρκίας
Πέραν της νομικής ακυρότητας των ισχυρισμών του ΚΙΕΦ, προκύπτει και ένα τεράστιο ζήτημα πολιτικής και θεσμικής υποκρισίας:
Δικαστικά καθήκοντα στην Ελλάδα: Στην ελληνική έννομη τάξη, ο Μουφτής δεν είναι απλώς ένας θρησκευτικός ηγέτης, αλλά δημόσιος λειτουργός που ασκεί δικαστική εξουσία (ιεροδίκης) εφαρμόζοντας στοιχεία του Ισλαμικού Δικαίου (Σαρία) σε υποθέσεις οικογενειακού και κληρονομικού δικαίου. Επειδή εκδίδει αποφάσεις «στο όνομα του Ελληνικού Κράτους», η επιλογή του διέπεται από την εγχώρια νομοθεσία περί δημοσίων υπαλλήλων, μέσω συστήματος διορισμού/επιλογής από ειδικές επιτροπές, και όχι μέσω καθολικής ψηφοφορίας.
Τι ισχύει στην ίδια την Τουρκία: Όπως επισημαίνει σταθερά το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, στην ίδια την Τουρκία οι Μουφτήδες δεν εκλέγονται, αλλά είναι δημόσιοι υπάλληλοι που διορίζονται απευθείας από το Κράτος (μέσω της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων – Diyanet). Είναι τουλάχιστον παράδοξο να ζητείται για τη Θράκη μια διαδικασία που η ίδια η Τουρκία απορρίπτει στην επικράτεια της.
Δεν προβλέπεται καμία διαδικασία εκλογής Μουφτήδων
Το βίντεο του ΚΙΕΦ επιχειρεί να θεμελιώσει ανύπαρκτα δικαιώματα επικαλούμενο ένα καταργημένο άρθρο μιας συνθήκης του 1913, η οποία μάλιστα δεν αφορούσε καν τη Θράκη.
Το μόνο ισχύον διεθνές πλαίσιο για τη Δυτική Θράκη είναι η Συνθήκη της Λωζάννης του 1923, η οποία προστατεύει τη Μουσουλμανική Μειονότητα και δεν προβλέπει καμία διαδικασία εκλογής μουφτήδων.
Δείτε το βίντεο του ΚΙΕΦ:
fonirodopis.gr