ΙΔΕΕΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗΣ
Θα περίμενε κανείς την άμεση ανταπόκριση στο μήνυμα αυτό του νέου Χάρτη. Όταν λέω ότι είναι θαλάσσιες σπάνιες γαίες αυτό εννοώ. Δώδεκα μίλια ένθεν κακείθεν σε κάθε ένα νησί του τόξου, σημαίνει οφέλη που δεν μπορεί να τα φανταστεί ανθρώπινος νους. Στην Απογείωση της γεωστρατηγικής θέσης της Χώρας, στη Γεωοικονομία αλλά και στην έλευση ενός νέου, Ελληνικού αυτή τη φορά, Μοντρέ. Και κατά πόδας να ακολουθεί το alter ego του πατριωτισμού. Η οικολογία, με την εξασφάλιση λόγω της δικαιοδοσίας δημιουργίας θαλάσσιων διαδρομών, σύμφωνα με την UNCLOS. Η συστηματική προστασία της φάλαινας. Τρίζουν τα κόκαλα του Αριστοτέλη, που έγραψε πρώτος στην ιστορία για το ιερό αυτό θηλαστικό ζώο, και αν ζούσε σήμερα θα κρατούσε ο ίδιος τη 12μίλια Σημαία, αρχής γενομένης από το θαλάσσιο τόξο.
Και αντί να αποτελέσει παλλαϊκό όσο και ιστορικό αίτημα, κανείς από την επίσημη Πολιτική Ελλάδα δεν το αναδεικνύει. Και όχι μόνο ο Μητσοτάκης. Ακόμη και όσοι εκ των υποστηρικτών των 12 μιλίων μιλούν για την περιοχή, λένε: “Νότια της Κρήτης”. Όχι για τις μεταξύ των νησιών αποστάσεις.
Αλλά και το σύνθημα: “12 μίλια τώρα” ή ακόμη και το: “12 μίλια παντού¨, δεν είδα να λένε κάτι για τη δημιουργία νομικών Ελλήσποντων. Και αν το εννοούν, τότε γιατί παραλείπουν να το πουν; Και κάποιοι που το έγραψαν, το αντέγραψαν.
Δεν ζητώ copyright για τις ιδέες. Ας τις κάνουν copy paste. Σε ό,τι με αφορά, τις τιμώ. Άλλωστε το ότι η Επίσημη Πολιτική Ελλάδα δεν έχει ιδέες είναι και αυτό μια ιδέα. Η ιδέα απουσίας των ιδεών. Το γνωστό διαχρονικά κυβερνητικό λογύδριο: “Βλέποντας και κάνοντας”. Μόνο που αυτό δεν είναι Ελλάδα, που αρέσκονται να την μνημονεύουν κάποιοι αναπαράγοντας την, σε ακρωνύμια.
__________________________
Διδυμότειχο Αύγουστος 2026