Γράφει ο Δημήτριος Καμπισιούλης
Έχω κατ’ επανάληψη τονίσει πως όλοι οι σημαντικοί λειτουργικοί τομείς της χώρας (εξωτερική πολιτική, οικονομία, άμυνα, ασφαλιστικό, υγεία, παιδεία) επηρεάζονται από την πορεία του δημογραφικού. Είναι λοιπόν απαραίτητο εκτός από τα θέματα της επικαιρότητας να γνωρίζουμε και τη μεγάλη εικόνα διότι αυτή κατευθύνει τα πάντα και δείχνει το μέλλον με ακρίβεια και καθαρότητα.
Παρακάτω φαίνονται τα δημογραφικά στοιχεία σήμερα με τις επιπτώσεις τους, η γενική επίπτωση και η πρόβλεψη.
-
Γεννήσεις 2025 (65.594): ταχεία συρρίκνωση του πληθυσμού της χώρας.
-
Δείκτης γονιμότητας (1,2): αδυναμία φυσικής αναπλήρωσης των γενεών.
-
Ηλικία πρώτης γέννας (~32 έτη): μείωση του διαθέσιμου χρόνου για απόκτηση δεύτερου ή περισσότερων παιδιών.
-
Δείκτης γήρανσης (185 – ηλικιωμένοι σχεδόν διπλάσιοι από παιδιά): αυξημένη πίεση στο σύστημα υγείας και στις υπηρεσίες φροντίδας ηλικιωμένων.
-
Διάμεση ηλικία (>47 έτη): η Ελλάδα μετατρέπεται σε χώρα ηλικιωμένων με μειωμένο τον παραγωγικό πληθυσμό.
-
Αριθμός πολύτεκνων οικογενειών (~20 χιλ.): σχεδόν πλήρης εξαφάνιση των μεγάλων οικογενειών από τον κοινωνικό ιστό.
-
Ερήμωση της περιφέρειας: οικονομικός μαρασμός και αποδυνάμωση των τοπικών κοινωνιών με ολέθριες συνέπειες στο δημογραφικό και στην οικονομία.
-
Αδυναμία δημιουργίας οικογένειας και τεκνογονίας από τους νέους:: περαιτέρω επιδείνωση της υπογεννητικότητας.
-
Φυγή των νέων στο εξωτερικό (Brain Drain): απώλεια εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού και μελλοντικών γονέων.
-
Αναλογία εργαζομένων/συνταξιούχων (1,65/1 με τάση για 1/1 ως το 2045): οικονομική κατάρρευση και αβεβαιότητα για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού και συνταξιοδοτικού συστήματος.
Γενική επίπτωση
Η χώρα οδηγείται σταδιακά σε κοινωνική, οικονομική και γεωπολιτική αποδιοργάνωση με συρρίκνωση του ΑΕΠ, έλλειψη εργατικού δυναμικού, υπερχρέωση των κοινωνικών δομών και ερήμωση ολόκληρων γεωγραφικών περιοχών, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια την εθνική της υπόσταση.
Πρόβλεψη:
Η πρόβλεψη είναι ασφαλής διότι ο αριθμός των ανθρώπων που θα εισέρχονται και θα εξέρχονται από την αγορά εργασίας ως το 2040–2045 είναι ήδη γνωστός. Τότε η κοινωνία θα φτάσει στα όρια αντοχής του ασφαλιστικού με μη βιώσιμες συντάξεις χωρίς δραματική αύξηση της φορολογίας, οριζόντιες μειώσεις παροχών και αύξηση των ορίων ηλικίας.
Η πορεία της χώρας μέχρι τότε δεν θα είναι καθόλου εύκολη καθώς με συνεχώς επιδεινούμενη την αναλογία των εργαζομένων/συνταξιούχων και των δημογραφικών δεικτών (πληθυσμός, δείκτης γονιμότητας και γήρανσης, γεννήσεις, διάμεση ηλικία) όλοι οι λειτουργικοί τομείς της χώρας σταδιακά θα παραλύουν.
Μετά το 2045 η κατάσταση θα επιδεινωθεί ραγδαία καθώς θα εισέρχονται στην αγορά εργασίας οι πολύ λίγοι Έλληνες που γεννιούνται από το 2020 και μετά. Η κοινωνία δυστυχώς δεν θα αντέξει.
Σε μία γερασμένη κοινωνία το μέλλον είναι εξαιρετικά δυσοίωνο. Παρότι είναι πολύ αργά, λύσεις υπάρχουν. Θέλουμε;