Του Αριστόβουλου
Σαββατιάτικα κατά το λαϊκώς λεγόμενο ανακοινώθηκε μια αξιοπρόσεκτη συμφωνία, τουλάχιστον ως προς εντυπώσεις. Ο πρόεδρος Τράμπ με τον ομόλογο του Πούτιν συμφώνησαν όπως διοχετευθεί στην παγκόσμια αγορά μια ποσότητα ρωσικού πετρελαίου. Δεν είναι απαραίτητο να σταθούμε στις ποσότητες και την χρονική διάρκεια αυτής της παροχής. Ακράδαντα πιστεύουμε ότι για μια ακόμα φορά πρέπει να δούμε «πέρα από τον λόφο». Και να εντοπίσουμε ποιους αφορά και ποιες καμπάνες χτυπούν…. Τα δεδομένα της εποχής είναι τα εξής. Στην μεγάλη εικόνα αυτό που είδαμε προ έτους στην Αλάσκα, διαπιστώνουμε ότι δεν ήτανε ένα πυροτέχνημα. Με την αστάθεια να βασιλεύει , λόγω της γεωοικονομικής σύγκρουσης στον Περσικό κόλπο και πέριξ αυτού, η παγκόσμια ανεφοδιαστική αλυσίδα ζητά λύσεις και μάλιστα με τρόπο επιτακτικό. Οι καταστάσεις που εξελίσσονται, σε συνθήκες ταλάντωσης του παγκόσμιου συστήματος και θα συνεχιστούν στο μεγαλύτερο μέρος του πρώτου μισού του αιώνα που διατρέχουμε, προσπαθούν να (προ)διαγράψουν τις τροχιές που θα ακολουθήσουν κατά το δεύτερο μισό του. Στην μικρή εικόνα οι τιμές των υγρών καυσίμων θα συνεχίσουν να είναι τσουχτερές με τις σημερινές συνθήκες. Η θέρμανση πανευρωπαϊκώς αποτελεί πονοκέφαλο ήδη, αν και του χρόνου μετά την οριστική διακοπή της ρωσικής παροχής θα δείξει τα δόντια της. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, βαίνει αισίως να κλείσει τα πέντε χρόνια χωρίς ακόμα ορατό σημείο περάτωσης, όπως είχαμε συμπεράνει προ πολλών μηνών σε σχετικό μας άρθρο (21 & 28/12/25). Η απουσία της πολιτικής με την παραγωγική της έννοια (policy) κι όχι της ευτελούς διαχειριστικής της μορφής (politics), συνεχίζει να είναι παρούσα εντός της «ευρωπαϊκής απουσίας». Οι επερχόμενες αμερικανικές εκλογές είναι ένα ερώτημα για τον Πρόεδρο Τραμπ, που δέχεται κοινωνικές πιέσεις λόγω των τιμών των καυσίμων. Εδώ να πούμε ότι το γαλόνι (= 4 λίτρα) στις ΗΠΑ κοστίζει 6$. Με την τρέχουσα ισοτιμία προς το € ( 1$ = 0,89 €) και την σχετική αναγωγή βλέπουμε πως στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού το λίτρο πετρελαίου κοστίζει 1,34 € όταν στην Ευρώπη είναι στα 2€. Απλή αριθμητική είναι…. Την παραγωγό Ρωσία δεν την καταγράφουμε, διότι η διαφορά προς τα κάτω στις τιμές καυσίμων προκαλούν ίλιγγο …. πάντα επικίνδυνο, πόσο μάλλον σαββατιάτικα.
Να δούμε λίγο τους κερδισμένους και χαμένους αυτής της συμφωνίας? Μεγάλη κερδισμένη είναι η Ρωσία. Επανεμφανιζόμενη ηχηρά στο διεθνές προσκήνιο πέρυσι στην Αλάσκα, δραστικά κεφαλαιοποιεί την παρουσία της. Με σύμμαχο την αλάνθαστη Γεωγραφία, επαναπροωθεί προς τα δυτικά το βασικό αγαθό που διαθέτει προς πώληση. Αν και οι ΗΠΑ με το σχιστολιθικό πετρέλαιο έχουν πάψει να έχουν την βάσανο της αυτάρκειας, ξαναπαίρνουν ρωσικό πετρέλαιο από το οποίο για δεκαετίες συμπλήρωναν τα στρατηγικά τους αποθέματα σε ποσοστό μεγαλύτερο του 7%. Η Ρωσία δείχνει να αποκαθιστά ισορροπίες με τον βασικό (μοναδικό ουσιαστικά) πάροχο ασφαλείας για τον δυτικό κόσμο, τις ΗΠΑ. Οι οποίες επίσης κερδισμένες, δείχνουν για μια ακόμα φορά την αποφασιστικότητα τους προς την υπόλοιπη Δύση η οποία περί άλλων τυρβάζει… Σε μετρήσιμο πολιτικό επίπεδο ο Τράμπ προσπαθεί να ρεφάρει ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών και να προστατεύσει τα ποσοστά του. Σε στρατηγικό (μη μετρήσιμο) επίπεδο, δείχνει την ευελιξία του …. απλά. Οι γεωπολιτικές συνθήκες καμιά φορά παίζουν περίεργα παιχνίδια. Με την συγκεκριμένη προοπτική, οι ΗΠΑ δύνανται να διατηρήσουν τη στάση τους έναντι του Ιράν στο Ορμούζ και να μην νερώσουν το κρασί τους έναντι του γεωοικονομικού αντιπάλου τους. Ταυτόχρονα όμως και το Ιράν μπορεί να (αυτό)επιβεβαιώνεται για την σθεναρή του στάση στο Ορμούζ. Διότι πολύ απλά η αλάνθαστη Γεωγραφία συνδυάζεται πρωτίστως με την Οικονομία και μετά με την Γεωπολιτική, δίνοντας κατευθυντήριες γραμμές και άξονες στην Στρατηγική.
Όπου κερδισμένοι, δεν γίνεται να μην υπάρχουν και χαμένοι. Εκκινούμε από εκείνον που έχει χάσει κι ακόμα (…) δεν το ξέρει. Την Ουκρανία. Ο Τράμπ δείχνει πως δεν νοιάζεται και πολύ για την τύχη της. Όχι βέβαια πως θα κάνει πλάτες στον Πούτιν, αλλά σίγουρα δεν θα φέρει προσκόμματα κι εμπόδια στην ρωσική ειδική επιχείρηση (sic). Όποτε κι όπως τελειώσει αυτή, τα αμερικανικά συμφέροντα έχουν εδραιωθεί στην Ουκρανία. Φυσικά προς τέρψη του «συνδαιτυμόνος» έγινε και η ανάλογη σύσταση προς τον Ζελένσκι ώστε να μην στοχοποιεί ρωσικά διυλιστήρια. Τώρα εάν αυτός το ακούσει, είναι άλλο θέμα. Αφού ο πόλεμος και μόνον αυτός εξυπηρετεί την πολιτική του επιβίωση. Ο οποίος από την επανεκλογή Τράμπ και μετά έχει βρει αποκούμπι στους ευρωπαίους πολιτικούς κι επικεφαλής που έχουν προ πολλού διαζευχθεί με τον όρο του ηγέτη. Αν η πολύπαθη Ουκρανία είναι χαμένη, η Ευρώπη είναι πολλαπλά χαμένη. Και το χειρότερο είναι πως μυωπικά δεν το βλέπει, οπότε και δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει. Εκτός αν κάποιοι επικεφαλής ηγετίσκοι έχουν καταλάβει το μέγεθος της βλακείας που διέπραξαν και δεν έχουν θάρρος κι ανάστημα να το πούνε νέτα/σκέτα στους ψηφοφόρους τους. Οπότε θα συνεχίσουν υπό την παρούσα ανεπαρκέσταση έως εντελώς ανύπαρκτη ηγεσία των θεσμικών ευρωπαϊκών οργάνων, να ρίχνουν δεκάδες δισεκατομμύρια από τους κοινοτικούς πόρους σε ένα κυριολεκτικά τρύπιο (ουκρανικό) σταμνί, τα οποία έχουν κι αμφίβολη πορεία χρησιμοποίησης. Φυσικά χαμένοι είναι και οι ευρωπαίοι πολίτες, οι οποίοι απλά θα πρέπει να καταλάβουν ότι θα ξεχάσουν για τα επόμενα (το ολιγότερο) είκοσι χρόνια τα φθηνά καύσιμα του πρόσφατου παρελθόντος. Κι επαναλαμβάνουμε πως τα ζόρια δεν είναι για τον φετινό χειμώνα αλλά για του χρόνου και μετά, οπότε παύει η ροή ρωσικού φυσικού αερίου και πετρελαίου.
Τότε θα καταλάβουν όπως και οι Έλληνες πολίτες πως, μπαρούφες του στυλ «πάρε το φυσικό σου αέριο και κάντο ότι θες, δεν σε έχουμε ανάγκη» είναι βαρύγδουπες μαγκιές που όταν λέγονται χωρίς λογική επιστρέφουν ως δυνατές φάπες που τσούζουν πολύ. Εδώ σκόπιμα δεν θα παραθέσουμε ποια επίσημα χείλη το είπανε, θα πρέπει να το ξέρει κάθε Έλληνας ή/και Ευρωπαίος ψηφοφόρος. Σπεύσαμε να παρακολουθήσουμε τις «αντιδράσεις – τοποθετήσεις» διαφόρων «πολιτικών» και λογής αυτοανακηρυχθέντων «αναλυτών», που μας προκάλεσαν το λιγότερο απορία….. με την κενότητα τους. Θα έπρεπε η Ελλάδα να διατρανώνει συνεχώς την ανάγκη εξόρυξης υδρογονανθράκων που βρίσκονται στην υφαλοκρηπίδα και δυνητική της ΑΟΖ, που η δεύτερη αποτελεί φυσικό τμήμα της ευρωπαϊκής ΑΟΖ. Κάποτε θα πρέπει και η ΕΕ να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα, διότι αφορά την υπόσταση της. Κλείνοντας και για να κάνουμε πικρό χιούμορ θα πούμε το εξής, που αν συμβεί θα είναι ο νέος ορισμός του τραγέλαφου, πανευρωπαϊκά. Με τον nord stream νεκρό όπως τον ξέραμε (από Ρωσία προς Γερμανία), ας αναλογιστούμε μήπως Βλαδίμηρος και Ντόναλντ, μεταβάλλουν το «ιδιοκτησιακό καθεστώς» του αγωγού…. Κι αρχίσει να ρέει προς την Ευρώπη ακριβό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, το οποίο θα είναι το ίδιο ακριβώς που κάποτε ήτανε φθηνό…. στραγγίζοντας τις οικονομίες των κ-μ της ΕΕ και γεμίζοντας τις αντίστοιχες ΗΠΑ & Ρωσίας. Τέτοιο πικρό γεωπολιτικό γέλιο δεν θα έχει ξαναϋπάρξει. Το οποίο θα είναι και πολύ ακριβό διότι στους γάμους από παλιά στους γάμους πλήρωναν τις νύφες και τα χατίρια τους, ενώ ξυρίζανε τον γαμπρό….. Κι όπως φαίνεται η νύφη της Αλάσκα είναι πολύ απαιτητική και κάποιος πρέπει να πληρώσει τη νύφη. Βοήθεια μας.