Ηχηρή παρέμβαση για την πορεία των ελληνοτουρκικών και τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσει πλέον η Αθήνα έκανε ο αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής», υποστηρίζοντας ότι το αφήγημα των «ήρεμων νερών» κατέρρευσε, την ώρα που η Τουρκία συνεχίζει με συνέπεια την αναθεωρητική στρατηγική της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Ο κ. Λουκόπουλος περιέγραψε μια κατάσταση στην οποία η αποκλιμάκωση των προηγούμενων ετών όχι μόνο δεν εξάλειψε τον τουρκικό αναθεωρητισμό, αλλά, κατά την εκτίμησή του, δημιούργησε στην ελληνική πλευρά μια επικίνδυνη αίσθηση κανονικότητας.
«Κάτω από τα ήρεμα νερά υπήρχαν πάντα τα έντονα ρεύματα του τουρκικού αναθεωρητισμού», τόνισε χαρακτηριστικά.
«Η Τουρκία θέλει να αλλάξει το status quo»
Σύμφωνα με τον αντιστράτηγο ε.α., στην Τουρκία έχει διαμορφωθεί εδώ και χρόνια μια στρατηγική κουλτούρα που δεν περιορίζεται στην κυβέρνηση Ερντογάν, αλλά διαπερνά σημαντικό μέρος του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας.
Η Άγκυρα, όπως υποστήριξε, θεωρεί ότι έχει φτάσει η στιγμή να αλλάξει το status quo στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και ουδέποτε εγκατέλειψε αυτήν τη στρατηγική επιδίωξη.
«Η Τουρκία δεν έπαψε ποτέ, μα ποτέ, να πιστεύει ότι πρέπει να αλλάξουν αυτά. Εάν εμείς το πιστέψαμε, ήταν μεγάλο λάθος», ανέφερε.
Κατά τον ίδιο, η τουρκική τακτική βασίζεται στη σταδιακή άσκηση εξαναγκασμού, με αποτέλεσμα να περιορίζεται στην πράξη η δυνατότητα της Ελλάδας να ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα.
«Ροκανίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα και προχωράει», ήταν η χαρακτηριστική διατύπωσή του.
«Εικονική πραγματικότητα τα “ήρεμα νερά”»
Ο Κωνσταντίνος Λουκόπουλος άσκησε σκληρή κριτική σε όσους επένδυσαν πολιτικά και επικοινωνιακά στο κλίμα των «ήρεμων νερών», σημειώνοντας ότι η αποκλιμάκωση, η οποία αρχικά μπορούσε να λειτουργήσει ως χρήσιμο τακτικό εργαλείο, μετατράπηκε σταδιακά σε στρατηγική.
Όπως είπε, δημιουργήθηκε «μια εικονική πραγματικότητα» και «μια απατηλή μακαριότητα» ότι ο τουρκικός αναθεωρητισμός είχε υποχωρήσει.
Υπενθύμισε ότι ακόμη και την περίοδο της ελληνοτουρκικής προσέγγισης η Άγκυρα συνέχιζε να θέτει ζητήματα αποστρατιωτικοποίησης, «Γαλάζιας Πατρίδας», θαλάσσιων ζωνών και τουρκολιβυκού μνημονίου.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα γεγονότα της Κάσου το καλοκαίρι του 2024, τα οποία χαρακτήρισε κομβικά, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία μέσω της ισχύος και του εξαναγκασμού επέβαλε στην πράξη τις διεκδικήσεις που απορρέουν από το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Η απάντηση: Διπλωματία, ανάσχεση, αποτροπή
Ο αντιστράτηγος ε.α. δεν περιορίστηκε στη διαπίστωση του προβλήματος. Παρουσίασε τρεις βασικούς άξονες πάνω στους οποίους, κατά την άποψή του, πρέπει να κινηθεί η ελληνική στρατηγική: διπλωματία, ανάσχεση και αποτροπή.
Η διπλωματία, εξήγησε, πρέπει να παραμείνει ενεργή, χωρίς όμως οι επαφές κορυφής να μετατρέπονται σε αυτοσκοπό.
«Αυτές οι συζητήσεις γίνονται για να γίνονται. Είναι πυροσβεστικού χαρακτήρα. Πρέπει να παράγονται αποτελέσματα», σημείωσε.
Στον δεύτερο άξονα έθεσε την ανάσχεση και τον περιορισμό του διεθνούς και στρατηγικού χώρου που διαθέτει η Τουρκία, ασκώντας μάλιστα κριτική σε ελληνικές επιλογές υποστήριξης τουρκικών υποψηφιοτήτων σε διεθνείς οργανισμούς.
Ο τρίτος και κρισιμότερος άξονας είναι η αποτροπή.
Για τον κ. Λουκόπουλο, το κρίσιμο δεν είναι μόνο πόσα οπλικά συστήματα διαθέτει η Ελλάδα, αλλά εάν έχει καταφέρει να πείσει την Άγκυρα ότι οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια ή απόπειρα εξαναγκασμού θα έχει πραγματικό και δυσβάστακτο κόστος.
Τα 12 ναυτικά μίλια και η Κρήτη
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η τοποθέτησή του για τη συζήτηση περί ενδεχόμενης επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νοτίως της Κρήτης.
Ο αντιστράτηγος ε.α. σημείωσε ότι μια τέτοια κίνηση δεν μπορεί να αποκλειστεί και θα ήταν, εφόσον έχει προηγηθεί η κατάλληλη προετοιμασία, θετική.
Έθεσε όμως ως προηγούμενο ζήτημα τον καθορισμό ευθειών γραμμών βάσης και το κλείσιμο των κόλπων, επισημαίνοντας παράλληλα ότι οι εθνικές υποθέσεις δεν πρέπει να μετατρέπονται σε εργαλεία μιας παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου.
«Μακάρι να γίνει και μακάρι να έχουμε εξασφαλίσει» τις απαραίτητες προϋποθέσεις, ανέφερε.
Τι μετέφερε ο Καλίν στην Αθήνα;
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε και στην επίσκεψη του επικεφαλής της τουρκικής ΜΙΤ, Ιμπραήμ Καλίν, στην Αθήνα.
Ο κ. Λουκόπουλος απέρριψε την απλουστευτική προσέγγιση ότι ένας τόσο στενός συνεργάτης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ταξίδεψε στην Ελλάδα απλώς για ζητήματα συνεργασίας μεταξύ υπηρεσιών ή για το Μεταναστευτικό.
Υπενθύμισε ότι ο Καλίν αποτελεί, μαζί με τον Χακάν Φιντάν, έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες του συστήματος εξουσίας Ερντογάν και αναρωτήθηκε ποιο ακριβώς μήνυμα μετέφερε στην Αθήνα.
Έθεσε μάλιστα το ερώτημα εάν η επίσκεψη συνδεόταν με την ταχύτατη ανάπτυξη της στρατηγικής σχέσης Ελλάδας–Ισραήλ.
Ελλάδα και Ισραήλ: Σύγκλιση στρατηγικών συμφερόντων
Για τη σχέση Αθήνας–Ιερουσαλήμ ο Κωνσταντίνος Λουκόπουλος χρησιμοποίησε μια ιδιαίτερα συγκεκριμένη διατύπωση: «σύγκλιση στρατηγικών συμφερόντων».
Αναφέρθηκε στην «Ασπίδα του Αχιλλέα» και στην προηγμένη ισραηλινή τεχνολογία, επισημαίνοντας ότι το Ισραήλ έχει αποκτήσει σημαντική θέση στην ευρωπαϊκή αμυντική αγορά.
Υπογράμμισε, ωστόσο, ότι η στρατηγική συνεργασία δεν συνεπάγεται άκριτη αποδοχή κάθε πολιτικής της ισραηλινής κυβέρνησης.
Παράλληλα προειδοποίησε ότι η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει ήδη αποκτήσει σημαντικά ερείσματα στην Ευρώπη μέσω συνεργασιών με μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες. Συνεπώς, κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία έχει βρει έμμεσους δρόμους συμμετοχής στην ευρωπαϊκή αμυντική αρχιτεκτονική.
Ουκρανία: «Να μη χάσει περισσότερα»
Στο δεύτερο σκέλος της παρέμβασής του ο αντιστράτηγος ε.α. αναφέρθηκε στον πόλεμο στην Ουκρανία και εμφανίστηκε ιδιαίτερα επιφυλακτικός για τη δυνατότητα του Κιέβου να ανακτήσει στρατιωτικά το σύνολο των εδαφών που έχει χάσει.
«Ας προσπαθήσουμε η Ουκρανία να μη χάσει περισσότερα», ανέφερε, εκτιμώντας ότι η συνέχιση του πολέμου δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να οδηγήσει σε ευνοϊκότερη έκβαση για την ουκρανική πλευρά.
Έκανε επίσης αναφορά στα σοβαρά οικονομικά, δημογραφικά και πολιτικά προβλήματα της Ουκρανίας, καθώς και στις υποθέσεις διαφθοράς που αγγίζουν το περιβάλλον της ουκρανικής προεδρίας.
Κατά τον ίδιο, η Ευρώπη καλείται πλέον να διαχωρίσει τις επιθυμίες από τις πραγματικές δυνατότητες στο πεδίο.
«Άλλο οι ευσεβείς πόθοι, άλλο το τι γίνεται. Η Ουκρανία δεν μπορεί να ανακτήσει τα εδάφη της», υποστήριξε.
Προειδοποίηση για τη Μέση Ανατολή
Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Κωνσταντίνος Λουκόπουλος έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για όσα εξελίσσονται στη Μέση Ανατολή.
«Η Μέση Ανατολή φλέγεται», τόνισε, συνδέοντας τη συνεχιζόμενη γεωπολιτική αποσταθεροποίηση με τις ευρύτερες επιπτώσεις που μπορεί να έχει για την παγκόσμια οικονομία.
Και κατέληξε με μία βαριά προειδοποίηση: «Πάμε πλέον για μία διαρκή παγκόσμια οικονομική κρίση. Ας προσεχθεί αυτό πάρα πολύ».