Την εκτίμηση ότι η Ελλάδα οδεύει προς κυβέρνηση συνασπισμού διατύπωσε ο Σταύρος Λυγερός, μιλώντας στη Βασιλική Πολίτου στον Θήτα FM 107,1. Παράλληλα, άσκησε σφοδρή κριτική στην ελληνική ελίτ για τη στάση της απέναντι στην Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και χαρακτήρισε «αυτοκτονική» την ενεργειακή πολιτική της Ευρώπης.
Από την υποδοχή της Αμερικανίδας πρέσβεως στην Αθήνα μέχρι το ακριβό LNG και τα σενάρια για την επόμενη κυβέρνηση, ο δημοσιογράφος και αναλυτής περιέγραψε μια εικόνα πολιτικών αντιφάσεων και επιλογών με βαρύ κόστος.
Στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο, υποστήριξε ότι η αντιπαράθεση Τσίπρα–Ανδρουλάκη ευνοεί τη Νέα Δημοκρατία, ενώ εκτίμησε ότι οι προετοιμασίες για νέο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά έχουν προχωρήσει σημαντικά.
«Την υποδέχτηκαν σαν αυτοκράτειρα»
Η συζήτηση ξεκίνησε από την υπόθεση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, με τη Βασιλική Πολίτου να θέτει ερωτήματα για το μέλλον της στην αμερικανική πρεσβεία, επικαλούμενη δημοσιεύματα και διακήρυξη που ζητούσε την αντικατάστασή της.
Ο Λυγερός εκτίμησε ότι είναι πιθανή η παραίτησή της, διευκρινίζοντας ότι δεν ήταν απολύτως βέβαιος. Επέμεινε, ωστόσο, ότι η συζήτηση πρέπει να περιλάβει τις ευθύνες της ελληνικής πλευράς και τον τρόπο με τον οποίο η εγχώρια ελίτ αντιμετώπισε την πρέσβη.
«Την υποδέχτηκαν σαν αυτοκράτειρα», ανέφερε χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι η υποδοχή αυτή δεν δικαιολογούνταν από την προηγούμενη διαδρομή της.
Κατά την εκτίμησή του, η συμπεριφορά των ελληνικών ελίτ τής δημιούργησε την εντύπωση ότι στην Ελλάδα μπορούσε να κινηθεί χωρίς ουσιαστικά όρια. Χαρακτήρισε τη στάση αυτή δουλοπρεπή και χρησιμοποίησε την έκφραση «κλασικό γλείψιμο», προσθέτοντας ότι τέτοιες συμπεριφορές ντροπιάζουν τη χώρα.
Αναγνώρισε τη σημασία της θέσης της πρέσβεως των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά υπογράμμισε ότι υπάρχουν όρια τα οποία οφείλει να τηρεί η ελληνική πλευρά.
Η αιχμή για την επιλεκτική ευαισθησία
Ο Λυγερός εξέφρασε την αντίθεσή του στην ευκολία με την οποία πρόσωπα στρέφονται εναντίον κάποιου όταν διαφαίνεται ότι χάνει την ισχύ του. Επικαλέστηκε τη φράση «δρυός πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται», εξηγώντας ότι αυτή η πρακτική τον βρίσκει αντίθετο από άποψη πολιτικής ηθικής.
Όταν η δημοσιογράφος παρουσίασε το περιεχόμενο της διακήρυξης για την αντικατάσταση της Γκίλφοϊλ, εκείνος αναρωτήθηκε εάν οι ίδιοι άνθρωποι είχαν επιδείξει ανάλογη ευαισθησία απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση για τις υποκλοπές και τα Τέμπη.
Διευκρίνισε, πάντως, ότι δεν είχε διαβάσει τη διακήρυξη και δεν γνώριζε ποιοι την υπέγραφαν. Η κριτική του επικεντρώθηκε στην επιλεκτικότητα των δημόσιων παρεμβάσεων και στην ευθύνη όσων είχαν προηγουμένως συμβάλει στην υπερβολική προβολή της πρέσβεως.
Ο Τραμπ και η πολιτική πίεση από τις τιμές των καυσίμων
Περνώντας στο ενεργειακό πεδίο, ο αναλυτής συνέδεσε τις κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στη Ρωσία με την ανάγκη να περιοριστούν οι τιμές των καυσίμων στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Όπως εξήγησε, η τιμή στο πρατήριο έχει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος για τον εκάστοτε Αμερικανό πρόεδρο. Η μεγάλη εγχώρια παραγωγή, κατά την ανάλυσή του, δεν απομονώνει τις ΗΠΑ από τις διεθνείς ανατιμήσεις, καθώς οι εταιρείες διαθέτουν τα προϊόντα τους στην παγκόσμια αγορά.
Για την πρόσθετη διάθεση ρωσικού πετρελαίου που συζητήθηκε στη συνέντευξη, εκτίμησε ότι μπορεί να ασκήσει περιορισμένη πίεση προς τα κάτω στις τιμές, αλλά δεν αρκεί για να αντιμετωπίσει το συνολικό πρόβλημα. Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις δυσκολίες στον Περσικό Κόλπο και στις επιθέσεις κατά ενεργειακών εγκαταστάσεων.
Τα εμπόδια σε μια ενεργειακή εκεχειρία
Ο Λυγερός εμφανίστηκε επιφυλακτικός για την προοπτική εκεχειρίας στις επιθέσεις κατά ενεργειακών υποδομών. Υποστήριξε ότι μια ανακοίνωση του Τραμπ δεν ισοδυναμεί με συμφωνία μεταξύ Κιέβου και Μόσχας.
Το κρίσιμο ζήτημα, όπως το έθεσε, είναι τι θα περιλαμβάνει μια τέτοια συμφωνία: μόνο διυλιστήρια και αποθήκες καυσίμων ή και εγκαταστάσεις ηλεκτροδότησης, λιμάνια και γέφυρες;
Κατά την περιγραφή του, η ουκρανική πλευρά επιδιώκει ευρύτερη προστασία κρίσιμων υποδομών, ενώ η Μόσχα προτάσσει μια συνολική συμφωνία ειρήνευσης που θα καλύπτει τις απαιτήσεις ασφαλείας της.
Επισήμανε επίσης την ιδιαίτερη ευπάθεια των διυλιστηρίων. Ακόμη και ένα drone που διαπερνά την άμυνα μπορεί, λόγω της φύσης των εγκαταστάσεων, να προκαλέσει μεγάλες πυρκαγιές και εκτεταμένες ζημιές.
«Αυτοκτονική» η ενεργειακή πολιτική της Ευρώπης
Σφοδρή ήταν η κριτική του στις ευρωπαϊκές ενεργειακές επιλογές. Υποστήριξε ότι η αντικατάσταση του ρωσικού αερίου μέσω αγωγών με αμερικανικό LNG επιβαρύνει σημαντικά το κόστος για την Ευρώπη.
Ο ίδιος έκανε λόγο για αμερικανικό LNG τέσσερις έως πέντε φορές ακριβότερο από το ρωσικό αέριο μέσω αγωγών και εξέφρασε ανησυχία για την επάρκεια των αποθεμάτων ενόψει χειμώνα.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι η Ευρώπη εξακολουθεί να αγοράζει ρωσικό LNG και διυλισμένα προϊόντα από τρίτες χώρες, κυρίως την Ινδία, τα οποία προέρχονται από ρωσικό πετρέλαιο.
Στη δική του ανάγνωση, αυτή είναι η κεντρική αντίφαση: η Ευρώπη αποφεύγει την απευθείας προμήθεια, αλλά συνεχίζει να αγοράζει ενέργεια ρωσικής προέλευσης μέσω ακριβότερων διαδρομών. Χαρακτήρισε αυτή την πολιτική «αυτοκτονική» και «σχιζοφρενική».
Τσίπρας–Ανδρουλάκης: Σύγκρουση που ευνοεί τον Μητσοτάκη
Για την ελληνική πολιτική σκηνή, ο Λυγερός υποστήριξε ότι η αντιπαράθεση Αλέξη Τσίπρα και Νίκου Ανδρουλάκη αφορά τη δεύτερη θέση και λειτουργεί προς όφελος του πρωθυπουργού.
Όπως εξήγησε, η αμοιβαία φθορά στον χώρο της αντιπολίτευσης ευνοεί αντικειμενικά τη Νέα Δημοκρατία.
Σχετικά με τον Αντώνη Σαμαρά, ανέφερε ότι, σύμφωνα με το δικό του ρεπορτάζ, οι προετοιμασίες για νέο κόμμα έχουν προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό. Εκτίμησε ότι η εξαγγελία θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί έως το τέλος του μήνα της συνέντευξης, ενδεχομένως σταδιακά, «σε δόσεις».
Το 25% και η κυβέρνηση συνασπισμού
Ο αναλυτής στάθηκε ιδιαίτερα στην αναφορά του πρωθυπουργού στο 25%, όπως αυτή τέθηκε στη συζήτηση. Αντιπαρέβαλε το συγκεκριμένο ποσοστό με τον προηγούμενο στόχο του 40%, υποστηρίζοντας ότι η απόσταση ανάμεσα στα δύο αποκαλύπτει τις πραγματικές ανησυχίες του κυβερνητικού επιτελείου.
Εξέφρασε την προσωπική του εκτίμηση ότι η Νέα Δημοκρατία μπορεί να βρεθεί κάτω από το 25%, ξεκαθαρίζοντας ότι πρόκειται για πρόβλεψή του. Υποστήριξε ότι σε τέτοια επίπεδα δεν υπάρχει ρεαλιστική προοπτική αυτοδυναμίας και ότι μια τακτική διαδοχικών εκλογών με δίλημμα την ακυβερνησία δεν θα μπορούσε εύκολα να ανατρέψει την κατάσταση.
«Τα πράγματα πάνε σε κυβέρνηση συνασπισμού», ανέφερε.
Κατά την εκτίμησή του, μια τέτοια κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν μπορεί να σχηματιστεί, επικαλούμενος την αντίθεση του ΠΑΣΟΚ και του Αντώνη Σαμαρά σε αυτό το ενδεχόμενο.
«Άρα ο Μητσοτάκης είναι πολιτικά καμένο χαρτί», κατέληξε.