Μια νέα και εξαιρετικά επικίνδυνη φάση διαμορφώνεται στη Μέση Ανατολή, με τη Σαουδική Αραβία να αναζητεί διέξοδο απέναντι στην επέλαση των Χούθι και το Ισραήλ να εμφανίζεται έτοιμο να αναλάβει ενεργότερο ρόλο. Αυτό υποστήριξε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας, μιλώντας στον Θήτα FM 107,1 και τη δημοσιογράφο Βασιλική Πολίτου.
Σύμφωνα με την εκτίμησή του, οι εξελίξεις στην Υεμένη αποτελούν ένα μεγάλο «crash test» όχι μόνο για το Ριάντ, αλλά και για την Τουρκία και το Πακιστάν. Οι τρεις χώρες είχαν προχωρήσει σε συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας, με αναφορές ακόμη και σε ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής. Ωστόσο, όπως παρατήρησε, ούτε η Άγκυρα ούτε το Ισλαμαμπάντ έχουν μέχρι στιγμής σπεύσει να στηρίξουν ουσιαστικά τη Σαουδική Αραβία.
Μάλιστα, επικαλέστηκε δήλωση του υπουργού Άμυνας του Πακιστάν, σύμφωνα με την οποία η χώρα του δεν έχει λόγο να εμπλακεί στην περιοχή. Η στάση αυτή, όπως είπε, αφήνει στον αέρα τις προσδοκίες περί δημιουργίας ενός «ισλαμικού ΝΑΤΟ» και εκθέτει τα όρια της συγκεκριμένης συνεργασίας.
«Αυτή τη στιγμή βλέπω ένα φιάσκο», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι οι Χούθι έχουν ενισχύσει τη θέση τους, ενώ τα πλήγματα και η απειλή εναντίον κρίσιμων ενεργειακών εγκαταστάσεων προκαλούν συναγερμό στο Ριάντ.
Μυστικές επαφές Ριάντ–Ισραήλ
Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας υποστήριξε ότι, βάσει πληροφοριών από ανοικτές πηγές, βρίσκονται σε εξέλιξη παρασκηνιακές επαφές μεταξύ Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας για την αντιμετώπιση των Χούθι.
Όπως ανέφερε, οι ισραηλινές υπηρεσίες φέρονται να παρέχουν στη Σαουδική Αραβία πληροφορίες για τη στρατιωτική διάταξη και τις κινήσεις των Χούθι. Εκτίμησε, μάλιστα, ότι το αμέσως επόμενο διάστημα θα μπορούσε να σημειωθεί ακόμη και κοινή ισραηλινοσαουδαραβική επιχείρηση.
«Οι Σαουδάραβες έχουν ανάγκη τους Ισραηλινούς», τόνισε, προσθέτοντας ότι η απειλή κατά της σαουδαραβικής ενεργειακής υποδομής μπορεί να επισπεύσει εξελίξεις που μέχρι πρότινος έμοιαζαν πολιτικά δύσκολες λόγω του πολέμου στη Γάζα.
Κατά τον ίδιο, η νέα αυτή πραγματικότητα θα μπορούσε να επαναφέρει στο προσκήνιο τις Συμφωνίες του Αβραάμ και την προοπτική εξομάλυνσης των σχέσεων ανάμεσα στο Ριάντ και το Τελ Αβίβ. Η αμερικανική στάση, εκτίμησε, ουσιαστικά πιέζει τη σαουδαραβική ηγεσία να αναζητήσει απευθείας συνεννόηση με το Ισραήλ.
Παράλληλα, αναφέρθηκε σε επικοινωνία της σαουδαραβικής πλευράς με τον διοικητή της αμερικανικής CENTCOM, ναύαρχο Μπραντ Κούπερ, εκτιμώντας ότι η Ουάσιγκτον ενδέχεται να επανεξετάζει τη στάση της και να συνδράμει τελικά το Ριάντ.
Οι Χούθι ως το τελευταίο ενεργό χαρτί του Ιράν
Ο Μουντζουρούλιας περιέγραψε τους Χούθι ως το ισχυρότερο ενεργό χαρτί που διαθέτει σήμερα η Τεχεράνη στην περιφερειακή σκακιέρα. Αναγνώρισε ότι το κίνημα έχει τη δική του στρατηγική και δεν λειτουργεί αποκλειστικά κατόπιν εντολών του Ιράν. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι αποτελεί βασικό μηχανισμό πίεσης της ιρανικής πλευράς.
Με τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ να έχουν υποστεί σημαντική αποδυνάμωση, οι Χούθι διατηρούν τη δυνατότητα να απειλούν τόσο τη Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ όσο και τη διεθνή ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα.
Η γεωγραφία, άλλωστε, βρίσκεται στον πυρήνα της σύγκρουσης. Από τα Στενά του Ορμούζ έως το Μπαμπ ελ Μαντέμπ απλώνεται μια κρίσιμη ζώνη για τη μεταφορά ενέργειας και το παγκόσμιο εμπόριο. Η δυνατότητα του Ιράν και των συμμάχων του να ασκούν πίεση και στα δύο περάσματα δημιουργεί, σύμφωνα με την ανάλυση, μια τεράστια οικονομική απειλή.
Ο δημοσιογράφος εκτίμησε επίσης ότι το Ισραήλ είναι πλέον αποφασισμένο να εμπλακεί ενεργότερα, καθώς οι Χούθι έχουν αποδείξει ότι μπορούν να πλήξουν το ισραηλινό έδαφος με βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Ο ρόλος της Σομαλιλάνδης
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη Σομαλιλάνδη και στην πιθανότητα δημιουργίας ισραηλινής στρατιωτικής βάσης στην περιοχή. Κατά τον Μουντζουρούλια, μια τέτοια εγκατάσταση θα επέτρεπε στο Ισραήλ να παρακολουθεί τις κινήσεις των Χούθι και να αποκτήσει ενισχυμένη παρουσία απέναντι από την Υεμένη, κοντά στην είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας.
Η εξέλιξη αυτή προκαλεί αντιδράσεις από την Αίγυπτο, την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία, χώρες που, παρά τις μεταξύ τους διαφορές, εμφανίζουν κοινές ανησυχίες ως προς το ζήτημα της Σομαλιλάνδης.
Η μεγάλη αμερικανική στρατηγική κατά της Κίνας
Στο δεύτερο μέρος της παρέμβασής του, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσίασε την ευρύτερη εικόνα της αμερικανικής στρατηγικής. Όπως υποστήριξε, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να ελέγξει τα σημαντικότερα θαλάσσια περάσματα του πλανήτη, από τη Διώρυγα του Παναμά έως τα Στενά του Ορμούζ, το Μπαμπ ελ Μαντέμπ και τα Στενά της Μαλάκκας.
Τελικός στόχος, κατά την εκτίμησή του, είναι η αναχαίτιση της οικονομικής και γεωπολιτικής ανόδου της Κίνας. Ειδικά τα Στενά της Μαλάκκας αποτελούν κρίσιμο σημείο, καθώς από εκεί διέρχεται μεγάλο μέρος των ενεργειακών εισαγωγών του Πεκίνου.
Την ίδια στιγμή, ο οικονομικός αποκλεισμός του Ιράν αποσκοπεί, όπως είπε, στο να περιορίσει τα κρατικά έσοδα, να εξαντλήσει τα αποθέματα του καθεστώτος και τελικά να αναγκάσει την Τεχεράνη να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Ο Μουντζουρούλιας εκτίμησε ότι ο ναυτικός και οικονομικός αποκλεισμός μπορεί να διαρκέσει ακόμη και ένα ή δύο χρόνια. Παράλληλα, στο εσωτερικό του Ιράν καταγράφονται ήδη φωνές που ζητούν εγκατάλειψη της διαρκούς σύγκρουσης με το Ισραήλ και στροφή στην οικονομική ανάκαμψη.
«Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Θα έχουμε εξελίξεις και ανατροπές», ήταν η καταληκτική του εκτίμηση, περιγράφοντας όσα συμβαίνουν ως τμήμα μιας πολύ μεγαλύτερης γεωπολιτικής σύγκρουσης που αφορά το Ιράν, το Ισραήλ, τις ΗΠΑ και την Κίνα.