Η μάχη για την Ταΐζ στην Υεμένη μπορεί, κατά τον Σταύρο Καλεντερίδη, να αποτελέσει σημείο καμπής για την ισορροπία δυνάμεων στην Ερυθρά Θάλασσα, με συνέπειες που φτάνουν μέχρι την Ελλάδα. Στην ανάλυσή του το Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026, συνδέει τις επιχειρήσεις των Χούθι με την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, τις κινήσεις της Σαουδικής Αραβίας και το ενδεχόμενο ενεργότερης αιγυπτιακής εμπλοκής.
Παράλληλα, αναδεικνύει δύο ακόμη μέτωπα: την αντιπαράθεση Αιγύπτου–Αιθιοπίας για τον Νείλο και την τουρκική ενεργειακή δραστηριότητα στον Εύξεινο Πόντο, την οποία αντιπαραβάλλει με τις δυσκολίες προώθησης της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου.
Η Ταΐζ ως στρατηγικό κλειδί
Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκεται η Ταΐζ, την οποία ο Καλεντερίδης περιγράφει ως κρίσιμο αστικό προπύργιο των δυνάμεων που αντιμάχονται τους Χούθι. Σύμφωνα με την εικόνα που παρουσιάζει, η πίεση γύρω από την πόλη αυξάνεται, με συγκρούσεις για τον έλεγχο υψωμάτων, οδικών αξόνων και περασμάτων.
Η σημασία της, όπως εξηγεί, υπερβαίνει τα όρια μιας τοπικής αναμέτρησης. Ενδεχόμενη κατάληψή της θα μπορούσε να διευκολύνει την προώθηση των Χούθι προς το Άντεν και να ενισχύσει τη δυνατότητά τους να επηρεάζουν τις προσβάσεις προς τον ομώνυμο κόλπο.
Ο ίδιος επιμένει ότι οι ακτές και τα υψίπεδα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ενιαίο θέατρο επιχειρήσεων. Οι δρόμοι που συνδέουν την ενδοχώρα με τη θάλασσα, τα ορεινά περάσματα και οι γραμμές ανεφοδιασμού καθορίζουν, στην προσέγγισή του, την αντοχή της άμυνας και τις δυνατότητες προέλασης.
Η πιθανή πτώση της Ταΐζ παρουσιάζεται επομένως ως σενάριο με στρατιωτικές και πολιτικές προεκτάσεις: θα έπληττε το κύρος των αντιπάλων των Χούθι και θα μπορούσε να ανατρέψει τους υπολογισμούς των περιφερειακών υποστηρικτών τους.
Το βαρύ κόστος για τους αμάχους
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στην ανθρωπιστική διάσταση των συγκρούσεων. Στην περιγραφή του περιλαμβάνονται εκτοπισμοί κατοίκων, ελλείψεις τροφίμων, καυσίμων και φαρμάκων, καθώς και σοβαρές δυσκολίες λειτουργίας των νοσοκομείων.
Αναφέρεται επίσης σε επιθέσεις στο Άντεν, μεταξύ άλλων κοντά σε πολιτικό αεροσκάφος που ετοιμαζόταν να αναχωρήσει για το Κάιρο. Ο Καλεντερίδης καταδικάζει τη διακινδύνευση της ζωής επιβατών και πληρωμάτων, επισημαίνοντας τον κίνδυνο που δημιουργεί η μεταφορά των επιχειρήσεων σε υποδομές με πολιτική χρήση.
Η πίεση στη Σαουδική Αραβία
Στην ανάλυσή του υποστηρίζει ότι οι επιθέσεις των Χούθι ασκούν πίεση στη Σαουδική Αραβία τόσο στρατιωτικά όσο και οικονομικά. Το διακύβευμα, όπως το θέτει, αφορά την προστασία κρίσιμων εγκαταστάσεων, την ασφάλεια των μετακινήσεων και την εμπιστοσύνη επισκεπτών και επενδυτών.
Συνδέει αυτή την πίεση με την προσπάθεια του Ριάντ να εξασφαλίσει περιφερειακή υποστήριξη. Παράλληλα, παρουσιάζει τις αλληλοκατηγορίες Σαουδικής Αραβίας και Ιράν, με τη σαουδαραβική πλευρά να αποδίδει στην Τεχεράνη ρόλο στην κλιμάκωση και την ιρανική να αρνείται την ευθύνη για τις επιχειρήσεις των Χούθι.
Το αιγυπτιακό ενδεχόμενο και η τουρκική παράμετρος
Ξεχωριστό βάρος δίνει στις αναφορές που παρουσιάζει για ενδεχόμενη αιγυπτιακή αμυντική συνδρομή προς τη Σαουδική Αραβία, εφόσον αυτή ζητηθεί. Εκτιμά ότι μια τέτοια εξέλιξη θα διεύρυνε την εμπλοκή περιφερειακών δυνάμεων και θα επηρέαζε τις μεταξύ τους σχέσεις.
Για την Αθήνα, κατά τον ίδιο, έχει ιδιαίτερη σημασία η πιθανότητα περαιτέρω σύγκλισης Καΐρου και Άγκυρας, τόσο μέσω της Σωμαλίας όσο και μέσα από την υποστήριξη της Σαουδικής Αραβίας.
Η ανησυχία που διατυπώνει αφορά τα περιθώρια τουρκικής επιρροής σε μια περιοχή όπου συναντώνται θαλάσσιες οδοί, ενεργειακά συμφέροντα και περιφερειακές αντιπαραθέσεις.
Νείλος και Κέρας της Αφρικής
Στο ίδιο γεωπολιτικό πλαίσιο εντάσσει τη διένεξη Αιγύπτου–Αιθιοπίας για το Μεγάλο Φράγμα της Αιθιοπικής Αναγέννησης. Παρουσιάζει την αιγυπτιακή ανησυχία για την επάρκεια νερού, ιδιαίτερα σε συνθήκες ξηρασίας, και την αιθιοπική επιδίωξη αξιοποίησης του υδροηλεκτρικού δυναμικού.
Συνδέει επίσης τη διαμάχη με την επιδίωξη της Αιθιοπίας να αποκτήσει θαλάσσια πρόσβαση, τις σχέσεις Σωμαλίας–Σομαλιλάνδης και την παρουσία εξωτερικών δυνάμεων. Αναφέρεται ειδικά στην Κίνα, υπογραμμίζοντας τη σημασία των επενδύσεών της και της σιδηροδρομικής σύνδεσης Αντίς Αμπέμπα–Τζιμπουτί.
Η ενεργειακή αντιπαραβολή με την Ελλάδα
Στην αρχή της εκπομπής, ο Καλεντερίδης αναφέρεται στην πλωτή μονάδα επεξεργασίας φυσικού αερίου «Osman Gazi» και στους τουρκικούς σχεδιασμούς για το κοίτασμα Σακάρια στον Εύξεινο Πόντο.
Στη δική του ανάγνωση, η Άγκυρα συνδέει τις ενεργειακές υποδομές με τη ρητορική της «Γαλάζιας Πατρίδας», επιδιώκοντας να μετατρέψει την οικονομική δραστηριότητα σε εργαλείο στρατηγικής ισχύος. Αντιπαραβάλλει αυτή την κινητικότητα με τις εκκρεμότητες γύρω από το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου και ασκεί έντονη κριτική στην ελληνική πολιτική ηγεσία.
Το βασικό μήνυμα της ανάλυσής του είναι ότι οι εξελίξεις στην Υεμένη και στην Ερυθρά Θάλασσα συνδέονται με άμεσα ελληνικά συμφέροντα: τη ναυτιλία, την ασφάλεια των εμπορικών διαδρομών, το κόστος των μεταφορών και τις ισορροπίες με χώρες όπως η Αίγυπτος. Υπό αυτό το πρίσμα, καλεί την Αθήνα να παρακολουθεί τις περιφερειακές ανακατατάξεις ως μέρος της δικής της στρατηγικής εξίσωσης.