Η ρήτρα συλλογικής άμυνας του Άρθρου 5 προστατεύει την τουρκική επικράτεια, αλλά δεν καλύπτει τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων, όπως αυτές που σταθμεύουν στη Συρία ή στην Κύπρο…
Η κυβέρνηση του Netanyahu αναζητά εναγωνίως τρόπους για να χτυπήσει τα αδύναμα σημεία της Τουρκίας, χωρίς όμως να «αγγίξει» συμμαχικούς στόχους, διακινδυνεύοντας, έτσι, να ξυπνήσει τη μήνιν των εταίρων της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και –όπως τονίζει η Israel Hayom στις 20 Αυγούστου – αυτό το σχέδιο περνάει αναπόφευκτα μέσα από την Κύπρο και τη Συρία.
Συγκεκριμένα, το Ισραήλ φέρεται να μελετά πιθανά σενάρια για το πώς θα μπορούσε να πλήξει τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις χωρίς να προκαλέσει την ενεργοποίηση του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με δημοσιεύματα ισραηλινών μέσων ενημέρωσης.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα Israel Hayom, ισραηλινοί αξιωματούχοι κατέληξαν στην εκτίμηση ότι η ρήτρα συλλογικής άμυνας του Άρθρου 5 προστατεύει την τουρκική επικράτεια, αλλά δεν είναι απαραίτητο ότι καλύπτει τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων, όπως αυτές που σταθμεύουν στη Συρία ή στην Κύπρο.
Παράλληλα, σύμφωνα με τις αναφορές των i24 και Yediot Ahronoth, οι ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών φέρονται να έχουν στοιχεία ότι η Τουρκία προετοιμάζεται να αποστείλει οπλικά συστήματα στη Συρία, συμπεριλαμβανομένων προηγμένων συστημάτων αεράμυνας.
Σε επιφυλακή το Ισραήλ – Πολεμικά σχέδια και… ακροβασίες με το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο ισραηλινός πρωθυπουργός συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση του συμβουλίου ασφαλείας, με τη συμμετοχή του υπουργού Άμυνας και των επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών, προκειμένου να εξεταστεί η αυξανόμενη ένταση στις σχέσεις με την Τουρκία.
Η λεπτομερής εξέταση των ορίων και των δυνατοτήτων που παρέχει μια συνθήκη αμοιβαίας άμυνας δεν αποτελεί διαδικασία που γίνεται από απλή περιέργεια.
Η προσπάθεια να προσδιοριστεί με ακρίβεια το σημείο στο οποίο σταματά η ισχύς του Άρθρου 5 δείχνει ότι το συγκεκριμένο σενάριο αντιμετωπίζεται πλέον πιο σοβαρά από ποτέ στο Τελ Αβίβ.
Δύο σύμμαχες χώρες των Ηνωμένων Πολιτειών, με τη μία από αυτές να αποτελεί μέλος του ΝΑΤΟ, φαίνεται πως σχεδιάζουν πλέον τις κινήσεις τους λαμβάνοντας υπόψη η μία την άλλη, σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης.
«Η Κύπρος είναι ο αδύναμος κρίκος σε μία ισρηλινο-τουρκική διαμάχη…»
Σε αυτό το πλαίσιο, η Κύπρος αναδεικνύεται ως τo πιο σύνθετο και περίπλοκο σημέιο τριβής των Τουρκο-ισραηλινών σχέσεων τονίζει η Israel Hayom.
Προδήλως, οι Ισραηλινοί, όπως προκύπτει από το δημοσίευμα, αντιλαμβάνονται το νησί ως προέκταση του ζωτικού τους χώρου
«Η τουρκική κατοχή του βόρειου τμήματος του νησιού είναι παράνομη», υποσημειώνουν χαρακτηριστικά προκειμένου να νομιμοποιήσουν τυχόν ξέσπασμα χάους στο νησί.
Επισημαίνεται, ότι τον Μάρτιο, η Τουρκία ανέπτυξε έξι μαχητικά αεροσκάφη F-16 και συστήματα αεράμυνας στα κατεχόμενα, όπου η Άγκυρα διατηρεί μια οιονεί κρατική οντότητα που δεν αναγνωρίζεται από κανένα άλλο κράτος.
«Η κατεχόμενη περιοχή βρίσκεται μέσα στον στρατηγικό χώρο που συνδέει το Ισραήλ, την Κυπριακή Δημοκρατία, την Ελλάδα και την Ευρώπη», επισημαίνει η Hayom
Η παρουσία μαχητικής αεροπορίας, ολοκληρωμένης αεράμυνας, ραντάρ, δυνατοτήτων ηλεκτρονικού πολέμου και ναυτικών μέσων μπορεί να μετατρέψει μια κατοχή σε προκεχωρημένη τουρκική στρατιωτική ισχύ απέναντι στις ισραηλινές προσβάσεις, τις ενεργειακές υποδομές και τους στρατηγικούς διαδρόμους διασύνδεσης.
Από την άλλη, η Συρία παρουσιάζει το «φθηνότερο» και ευκολότερο σενάριο ενός σαρωτικού -αυτήτη φορά- πλήγματος του καθεστώτος Netanyahu: άλλωστε το Ισραήλ θεωρεί ότι εκεί «ενήργησε προτού η τουρκική στρατιωτική παρουσία αποκτήσει βάθος και ωριμότητα».
«Αναπόφευκτη η αλλαγή του status της Κύπρου μέσω πολεμικής σύρραξης»
Όμως στην κατεχόμενη Κύπρο, αυτό το στρατηγικό βάθος της Τουρκίας υπάρχει ήδη και συνεχίζει να ενισχύεται, τονίζει ο Shay Gal της Israel Hayom.
Ο χρόνος αυξάνει το κόστος μιας ανατροπής.
Δεν νομιμοποιεί την κατοχή ούτε παρέχει ασυλία στη στρατιωτική υποδομή που έχει οικοδομηθεί πάνω σε αυτήν.
Η «αποκατάσταση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ολόκληρο το βόρειο τμήμα αποτελεί τη νόμιμη τελική κατάσταση», διευκρινίζουν οι Ισραληνοί προμηνύοντας αλλαγές δια των… όπλων στη μεγαλόνησο.
Εάν η Άγκυρα μετατρέψει τα κατεχόμενα σε επιχειρησιακό βάθος εναντίον του Ισραήλ, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ελλάδας ή των υποδομών που τις συνδέουν, τότε η αποκατάσταση αυτή μετατρέπεται επίσης σε «απαίτηση ισραηλινής ασφάλειας», ξεκαθαρίζει το άθρο της Hayom.
Η «Οργή του Ποσειδώνα» ξεκινά από αυτό το σημείο.
Πρόκειται για το ενδεχόμενο εξουδετέρωσης των στρατιωτικών λειτουργιών της κατοχής που τη μετατρέπουν σε προκεχωρημένο τουρκικό βάθος ισχύος απέναντι στο Ισραήλ, την Κυπριακή Δημοκρατία ή την Ελλάδα, την παρεμπόδιση ενισχύσεων και την αποκατάσταση του status quo που η Άγκυρα επί 52 χρόνια επιχειρεί να καταστήσει μη αναστρέψιμη, ισχυρίζεται ο Gal.
Ένα παγιωμένο στρατιωτικό τετελεσμένο δεν αποκτά ασυλία απλώς και μόνο επειδή η ανατροπή του έγινε δαπανηρή.
Η Άγκυρα δεν θα πρέπει να συγχέει 52 χρόνια αν(τ)οχής με εγγύηση μονιμότητας της παρουσίας της στην Κύπρο…
«Θα προκύψει ζήτημα και με το τουρκολιβυκό Μνημόνιο»
«Η ίδια τουρκική μέθοδος εμφανίζεται και στη θάλασσα, χωρίς να απαιτείται στρατιωτική φρουρά», εξηγεί το ισραηλινό έντυπο σχολιάζοντας τη στρατηγική των Τούρκων στα ύδατα.
Το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο θαλάσσιας οριοθέτησης του 2019 χάραξε μια γραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο, παρακάμπτοντας τη θαλάσσια επήρεια που η Ελλάδα αποδίδει στην Κρήτη.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει καταλήξει ότι το συγκεκριμένο μνημόνιο παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, δεν συνάδει με το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι αυτών.
Η Άγκυρα, ωστόσο, συνεχίζει να επικαλείται αυτή την κατασκευή προκειμένου να αμφισβητεί ελληνικές δραστηριότητες νότια της Κρήτης.
«Δεν θα αφήσουμε την Ελλάδα… είναι ο διάδρομος μας στην Ευρώπη»
Αυτό είναι το τετελεσμένο γεγονός μεταφρασμένο.. σε χαρτογραφία: μια γραμμή επαναλαμβάνεται μέχρι η πολιτική πραγματικότητα να σκληρύνει γύρω από αυτήν και στη συνέχεια παρουσιάζεται προς διαπραγμάτευση, σαν η επανάληψη να την είχε μετατρέψει… σε σύνορο.
Μια αξίωση που δεν δημιουργεί νομικές συνέπειες για τρίτα κράτη δεν μπορεί να αποκτήσει στρατηγικές συνέπειες μέσω εξαναγκασμού.
«Τα ύδατα γύρω από την Κρήτη και την Κύπρο αποτελούν τον στρατηγικό διάδρομο του Ισραήλ προς την Ευρώπη».
«Έχουμε ενέργεια, καλώδια, ναυσιπλοΐα και στρατιωτική πρόσβαση μέσω Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας», υπογραμμίζει με χαρακτηριστική γεωπολιτική αυθάδεια και ως εάν να μιλάει εξ ονόματος του ισραηλινού κατεστημένου, ο Shay Gal.
Η Άγκυρα δεν μπορεί να χαράξει ένα θαλάσσιο δικαίωμα αρνησικυρίας πάνω σε αυτόν τον χώρο και να αναμένει ότι η διάρκεια θα μετατρέψει μια μονομερή διεκδίκηση σε συναίνεση, διευκρινίζει καταληκτικά, συσχετίζοντας για μία ακόμη φορά τις ισραηλινές βλέψεις ενάντια στην Άγκυρα με την… προστασία των ελληνικών υδάτων.
Πυροδοτείται τουρκο-ισραηλινό χάος και στα ύδατα της Σομαλίας
Τέλος, η Τουρκία δρα στη Σομαλία με την έγκριση του Μογκαντίσου.
Διατηρεί τη μεγαλύτερη υπερπόντια στρατιωτική βάση εκπαίδευσης στην πρωτεύουσα της Σομαλίας, έχει εμβαθύνει τις αμυντικές και ναυτικές σχέσεις της, ανέπτυξε μαχητικά αεροσκάφη εκεί φέτος και προωθεί ένα διαστημικό και πυραυλικό δοκιμαστικό συγκρότημα κοντά στο Warsheikh.
Ένα πεδίο δοκιμών βαλλιστικών πυραύλων στη Σομαλία δεν χρειάζεται να αποτελεί άμεση απειλή για το Ισραήλ.
Υπάρχει για να… προετοιμάσει έναν πύραυλο, ο οποίος αργότερα μπορεί να αναπτυχθεί αλλού.
Κατ’ επέκτασιν, το Τελ Αβίβ παρακολουθεί τι επιδιώκει να μάθει η Τουρκία στο Warsheikh και όχι μόνο τι αναπτύσσει εκεί.
Η ανάπτυξη τεχνολογιών πρόωσης, καθοδήγησης και εμβέλειας σε αυτή την περιοχή ενισχύει δυνατότητες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε θέατρα επιχειρήσεων πολύ πέρα από το Κέρας της Αφρικής.
Η σομαλική συναίνεση δεσμεύει την Άγκυρα και το Μογκαντίσου, όχι το Ισραήλ.
Από τη στιγμή που οι δυνατότητες που αναπτύσσονται εκεί περιορίζουν την ισραηλινή πρόσβαση ή απειλούν ισραηλινό έδαφος, υποδομές ή στρατηγικά συμφέροντα, «η ανάπτυξη αυτή παύει να αποτελεί απλώς διμερές ζήτημα», κλείνει το ισραηλινό έντυπο υποδεικνύοντας ακόμη ένα πιθανό μέτωπο, όπου μπορεί να καταστεί πεδίο ανεξέλεγκτης ανάφλεξης μεταξύ των καθεστώτων του Netanyahu και του Erdogan…
Παρά ταύτα, το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι αν η Ελλάδα έχει να αποκομίσει κάτι ή να χάσει κάτι δια της εμπλοκής της σε αυτή την αντιπαράθεση…
www.bankingnews.gr