breaking newsΕλλάδα

Χρήστος Κηπουρός: Τουλάχιστον πριν απέλθετε, ψηφίστε ΑΟΖ σε Ανατολική Μεσόγειο και 12 μίλια εκεί!

Στη γεωπολιτική, όπως και στην Άμυνα, η καλύτερη πολιτική είναι η ευφυΐα. Όσοι μάλιστα χρησιμοποιούν ακόμη τη φθαρμένη λέξη «βούληση», καλό είναι να τη διαγράψουν και να την αντικαταστήσουν με τη λέξη «ευφυΐα». Στην Ελλάδα, όμως, όλοι —ακόμα και όσοι υπεραμύνονται των 12 ναυτικών μιλίων— πηγαίνουν με την απλή, γραμμική και αδιέξοδη λογική: «Ξεκινούν πρώτα από τα 12 μίλια και μετά πάνε στην ΑΟΖ». Και μόλις πάνε να μιλήσουν για 12 μίλια στο Αιγαίο, πέφτουν πάνω στο τουρκικό casus belli, και δεν κάνουν τίποτα.

Υπάρχει όμως ένας άλλος δρόμος — ο δρόμος της ευφυΐας, για να γίνεις πραγματικός «μάγκας του Βοτανικού» (ντε λα μαγκέ), αντιστρέφοντας τη σειρά των κινήσεων:

UNCLOS και Χάρτης της Σεβίλλης είναι ένα και το αυτό:

Η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) είναι ο Νόμος. Ο Χάρτης της Σεβίλλης (όπως και το ακριβές αντίγραφό του, ο Χάρτης του Οικολογικού Τομέα του ΟΗΕ και τα οικολογικά δεδομένα IMMA) είναι η μέθοδος ανάγνωσής του. Άλλωστε, η ίδια η Ε.Ε. ανέθεσε στον αγαπητό καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης Vivero, για να της δείξει πώς να τα σχεδιάσει. Η ίδια δε, έχει αντιγράψει τον ίδιο χάρτη, που μάλιστα ονομάζει την ΑΟΖ ως ΘΧΣ, με την Ελλάδα να κάνει το ακόμη χειρότερο, αντί της ΑΟΖ, να μιλάει για υφαλοκρηπίδα.

Ξεκινάς από τα «εμπορικά» (ΑΟΖ + ΘΧΣ) και αποσιωπάς τα 12 μίλια στο Αιγαίο:

Δεν λες λέξη για 12 μίλια στο Αιγαίο, ώστε να μην δώσεις στην Άγκυρα το πρόσχημα του casus belli. Αντίθετα, θεσπίζεις τα 12 μίλια στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος, κατά μήκος της Ελληνικής Τάφρου και μεταξύ των νησιών που βλέπουν σε αυτήν, αχρηστεύοντας παράλληλα την τουρκική απειλή, που άλλωστε δεν ισχύει εκεί. Κάνεις δηλαδή τους έξι Ελλήσποντους, ένα πρώτο βήμα για τη γεωστρατηγική σου απογείωση και καταθέτεις άμεσα στην Ε.Ε. τον πλήρη καθορισμό των ορίων της ΑΟΖ και των Θαλάσσιων Χωροταξικών Σχεδίων (ΘΧΣ) μας, όπως ακριβώς τα ζητάνε οι Βρυξέλλες.

Η ευρωπαϊκή «μαγκιά» της Ενιαίας Αγοράς:

Πριν τα ανακοινώσεις, παίρνεις μια καθαρή ψήφο συναίνεσης από τα κράτη-μέλη της Ε.Ε., μιλώντας τους ειλικρινά: Όλα τα κράτη-μέλη έχουν δεχθεί de facto και de jure την UNCLOS. Οι ΑΟΖ δεν είναι εθνικά σύνορα (τα σύνορα ανήκουν στα κράτη). Οι ΑΟΖ είναι κοινός εμπορικός, αλιευτικός, ενεργειακός και πολιτισμικός χώρος της Ενιαίας Αγοράς — ανήκουν σε όλους τους πολίτες της Ε.Ε. Σήμερα, αν έχω χρήματα, πάω στην ΑΟΖ της Δανίας και στήνω μια ανεμογεννήτρια εκεί που μου υποδεικνύει το χωροταξικό της. Αυτό το απλό δεν το χώνεψαν μερικοί που βγαίνουν και μιλάνε στα «τελεκούτια»! Η ΑΟΖ του Αιγαίου δεν είναι θέμα και πρόβλημα μόνο της Ελλάδας, αλλά όλων των κρατών της Ε.Ε., και εδώ νομικά έχει τον λόγο η ίδια η Ένωση.

Όταν η Ε.Ε. ανακοινώσει επίσημα τα όριά της, η Τουρκία μένει εκτός παιχνιδιού:

Φυσικά οι Τούρκοι δεν τρώνε κουτόχορτο, αλλά μέχρι να αντιδράσουν θα έχουν μπροστά τους ολόκληρη την Ε.Ε. Η Αθήνα θα απαντά ψύχραιμα: «Εμείς ως κράτος-μέλος κάναμε απλώς την ΑΟΖ και τα χωροταξικά που μας ζήτησε η Ε.Ε. — αν έχετε αντιρρήσεις, συνομιλήστε μαζί της».

Η Επόμενη Μέρα — Τα 12 μίλια έρχονται αυτόματα:

Μόλις η Ε.Ε. δείξει και κατοχυρώσει επίσημα τα όρια της ευρωπαϊκής ΑΟΖ, την άλλη μέρα πηγαίνεις και ανακοινώνεις και τα 12 μίλια από θέση απόλυτης ισχύος και ασφάλειας.

Είναι τόσο απλό και ευφυές να γίνει έτσι — και τόσο δύσκολο μόνο και μόνο επειδή στα κεφάλια των Αθηνών κυριαρχεί ο αθηναϊκός συμπλεγματισμός των διαχρονικών κυβερνήσεων και πιο πολύ, εξ όλων, της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Εκεί θα έπρεπε να στηριχθεί η χώρα, για να φέρει τα πάνω κάτω! Έστω ας επιβεβαιώσει τον τίτλο του παρόντος κειμένου.

_______________

Διδυμότειχο Νοέμβριος 2026,

Back to top button