Αφετηρία αποτέλεσε η εκλογική ήττα των Χριστιανοδημοκρατών του Φρίντριχ Μερτς. Στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) ήρθε πρώτη με 38,2%, ενώ το CDU έμεινε εκτός τοπικού κοινοβουλίου με 4,9%. Στο Βερολίνο, η Αριστερά αναδείχθηκε πρώτη δύναμη. Ο Καλεντερίδης διάβασε τα αποτελέσματα ως προειδοποίηση προς τα καθιερωμένα κόμματα, τα οποία, κατά την εκτίμησή του, αδυνατούν να δώσουν πειστικές απαντήσεις για την οικονομία και τα προβλήματα της καθημερινότητας.
Στάθηκε ιδιαίτερα στην πίεση που δέχεται ο Μερτς και υποστήριξε ότι η πολιτική δυσαρέσκεια δεν περιορίζεται σε ένα γερμανικό κρατίδιο. Συνέδεσε την άνοδο κομμάτων έξω από τον παραδοσιακό κυβερνητικό κορμό με την αγωνία των πολιτών για το κόστος ζωής, τη μετανάστευση και την πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας. Πρόκειται για πολιτική ερμηνεία του αναλυτή· το εκλογικό αποτέλεσμα από μόνο του δεν αποδεικνύει ότι όλοι οι ψηφοφόροι κινήθηκαν από τα ίδια κίνητρα.
Η εικόνα που παρουσίασε για τη Ρωσία ήταν διαφορετική. Η Ενωμένη Ρωσία επικράτησε στις εκλογές για τη Δούμα, όμως ο Καλεντερίδης αμφισβήτησε κατά πόσο η κάλπη πρόσφερε πραγματική δυνατότητα πολιτικής εναλλαγής. Επισήμανε τον αποκλεισμό αντιπολεμικών φωνών και άσκησε ιδιαίτερη κριτική στη διεξαγωγή ψηφοφορίας στα κατεχόμενα ουκρανικά εδάφη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δηλώσει ότι δεν αναγνωρίζει ούτε τη διεξαγωγή ούτε τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας σε αυτές τις περιοχές.
Ως αντίστιξη, ο αναλυτής έφερε την Ελβετία. Στις 27 Σεπτεμβρίου οι πολίτες της καλούνται να αποφασίσουν με δύο δημοψηφίσματα για ζητήματα που αγγίζουν την εξωτερική πολιτική και την καθημερινή τους ασφάλεια: την αυστηρότερη κατοχύρωση της ουδετερότητας και μια πρωτοβουλία για την παραγωγή τροφίμων. Η πρώτη πρόταση επιδιώκει, μεταξύ άλλων, να περιορίσει τη δυνατότητα της χώρας να υιοθετεί κυρώσεις κατά εμπόλεμων κρατών, με εξαίρεση τις κυρώσεις του ΟΗΕ. Η δεύτερη θέτει στόχο να παράγεται στην Ελβετία τουλάχιστον το 70% των τροφίμων που καταναλώνονται στη χώρα.
Ο Καλεντερίδης δεν έκρυψε τις επιφυλάξεις του για τις προβλέψεις της διατροφικής πρωτοβουλίας. Εκείνο που ανέδειξε, όμως, ήταν η ίδια η διαδικασία: οι πολίτες θα κληθούν να εγκρίνουν ή να απορρίψουν συγκεκριμένες προτάσεις με άμεση ψήφο. Από αυτό το παράδειγμα επανήλθε στη βασική του θέση υπέρ της ευρύτερης συμμετοχής των πολιτών στις αποφάσεις και στην κριτική του προς το κοινοβουλευτικό σύστημα.
Το νήμα που ενώνει τη Γερμανία, τη Ρωσία και την Ελβετία στην ανάλυσή του δεν είναι ότι πρόκειται για όμοια πολιτικά συστήματα. Είναι η απόσταση ανάμεσα στην εκλογική διαδικασία και την ουσιαστική επιρροή του πολίτη. Εκεί, σύμφωνα με τον Καλεντερίδη, θα κριθεί και η απάντηση στην πολιτική κρίση που διακρίνει στην Ευρώπη.