Νέο σαφές μήνυμα απέναντι στην απόπειρα μεταφοράς του ακραίου τουρκικού εθνικισμού στη Θράκη έστειλαν οι ελληνικές αρχές, απαγορεύοντας την είσοδο στη χώρα στον δικηγόρο Οζτζάν Πεχλιβάνογλου (Özcan Pehlivanoğlu), στέλεχος του εθνικιστικού Κόμματος της Νίκης (Zafer Partisi).
Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης
Ο Πεχλιβάνογλου, ο οποίος κατέχει τη θέση του προέδρου Σχέσεων με την Κοινωνία των Πολιτών στο κόμμα, επιχείρησε να περάσει στην ελληνική επικράτεια από το συνοριακό σημείο των Κήπων. Εκεί, σύμφωνα με όσα ανακοίνωσαν ο ίδιος και το Zafer Partisi, ενημερώθηκε από τις αρμόδιες αρχές ότι δεν του επιτρέπεται η είσοδος για λόγους που συνδέονται με την εθνική ασφάλεια και τη δημόσια τάξη.
Ο Τούρκος πολιτικός υποστήριξε ότι επικεφαλής κομματικής αντιπροσωπείας κατευθυνόταν προς την Κομοτηνή, προκειμένου να παραστεί στις εκδηλώσεις για την 31η επέτειο από τον θάνατο του Σαδήκ Αχμέτ. Μετά την άρνηση εισόδου δημοσίευσε βίντεο και δήλωση από τα σύνορα, παρουσιάζοντας την απόφαση ως «παράνομη» και υποστηρίζοντας ότι παραβιάζονται το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο ίδιος ο Πεχλιβάνογλου δημοσιοποίησε το περιστατικό.
Επίθεση κατά της Ελλάδας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Η αντίδρασή του, ωστόσο, δεν περιορίστηκε σε μια διαμαρτυρία για τη διοικητική απόφαση. Ο Πεχλιβάνογλου εξαπέλυσε νέα επίθεση κατά της Ελλάδας, ενώ έστρεψε τα πυρά του και εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Παράλληλα, κάλεσε τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν να παρέμβει διπλωματικά και να εφαρμόσει απέναντι στην Αθήνα την αρχή της αμοιβαιότητας. Με τον τρόπο αυτό επιχείρησε να μετατρέψει μια απόφαση ελέγχου των ελληνικών συνόρων σε νέο πεδίο ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η ανακοίνωση του Zafer Partisi, το οποίο χαρακτήρισε την απόφαση των ελληνικών αρχών «παράνομη και αυθαίρετη». Το κόμμα συνέδεσε την απαγόρευση εισόδου με τις δημόσιες παρεμβάσεις του Πεχλιβάνογλου για τη Θράκη, αλλά και με τη σκληρή θέση που έχει λάβει εναντίον της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.
Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει αναλυτική δημόσια τοποθέτηση από τις ελληνικές αρχές για τα συγκεκριμένα στοιχεία που οδήγησαν στην απόφαση. Σε κάθε περίπτωση, η είσοδος υπηκόου τρίτης χώρας δεν αποτελεί αυτόματο και ανεπιφύλακτο δικαίωμα, όταν οι αρμόδιες υπηρεσίες κρίνουν ότι συντρέχουν λόγοι δημόσιας τάξης, εσωτερικής ασφάλειας ή προστασίας των διεθνών σχέσεων.
Το προηγούμενο της Σεβίλ Σαργκίν
Η περίπτωση Πεχλιβάνογλου δεν είναι μεμονωμένη. Στις 11 Ιουνίου 2026 οι ελληνικές αρχές είχαν σταματήσει, επίσης στους Κήπους, τη Σεβίλ Σαργκίν, μέλος του Γενικού Διοικητικού Συμβουλίου του Zafer Partisi, η οποία ταξίδευε με την οικογένειά της.
Όπως ανέφερε το ρεπορτάζ του Geopolitico, στη Σαργκίν επιβλήθηκε τριετής απαγόρευση εισόδου, με την επίσημη πράξη άρνησης να παραπέμπει στις προβλέψεις του Κώδικα Συνόρων Σένγκεν για πρόσωπα που ενδέχεται να αποτελούν απειλή για τη δημόσια τάξη, την εσωτερική ασφάλεια ή τις διεθνείς σχέσεις κράτους-μέλους.
Πίσω από την απόφαση φέρονται να βρίσκονταν οι ενέργειες της Σαργκίν κατά την προηγούμενη παρουσία της στη Θράκη. Η ίδια είχε εμφανιστεί σε φωτογραφίες μαζί με στελέχη του κόμματος που σχημάτιζαν τον χαιρετισμό των «Γκρίζων Λύκων», ενώ οι σχετικές αναρτήσεις συνοδεύονταν από παντουρκιστικά μηνύματα για «ένωση όλων των Τούρκων» και κοινό εθνικό παλμό «όπου ζει Τούρκος».
Τότε, ο πρόεδρος του Zafer Partisi Ουμίτ Οζντάγ είχε κατηγορήσει την Αθήνα για «αντιτουρκική πολιτική», υποστηρίζοντας ότι η Σαργκίν τιμωρήθηκε επειδή υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των μουσουλμάνων της Θράκης. Τα δημοσιευμένα στοιχεία, όμως, έδειχναν ότι επρόκειτο για εφαρμογή συγκεκριμένων εθνικών και ευρωπαϊκών διατάξεων και όχι για μια απόφαση χωρίς νομικό έρεισμα.
Η πρόκληση που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου
Είχε προηγηθεί, στα τέλη Ιανουαρίου και στις αρχές Φεβρουαρίου, η προκλητική περιοδεία του Ουμίτ Οζντάγ και στελεχών του Zafer Partisi σε Ξάνθη και Κομοτηνή.
Κατά τη διάρκεια εκείνης της παρουσίας, ο πρόεδρος του κόμματος αμφισβήτησε ανοιχτά την ελληνική θέση για τη μουσουλμανική μειονότητα και επιχείρησε να θέσει ζήτημα μη εφαρμογής της Συνθήκης της Λωζάννης από την Ελλάδα. Η περιοδεία συνοδεύτηκε από ακόμη πιο προκλητικές εικόνες στην κεντρική πλατεία της Ξάνθης.
Ο εκπρόσωπος Τύπου του Zafer Partisi, Αζμί Καραμαχμούτογλου (Azmi Karamahmutoğlu), φωτογραφήθηκε μαζί με στελέχη και νεαρά άτομα μπροστά στο σιντριβάνι της πλατείας, σχηματίζοντας επιδεικτικά τον χαιρετισμό των «Γκρίζων Λύκων». Στην ανάρτησή του έκανε λόγο για συνάντηση με τη «νεολαία των Τούρκων της Δυτικής Θράκης», ενώ ακολούθησαν σχόλια περί «Turan» και «αναγέννησης των Γκρίζων Λύκων».
Εκείνη η επίδειξη ακραίου εθνικισμού μέσα σε ελληνικό έδαφος φαίνεται ότι άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Οι ελληνικές υπηρεσίες, οι οποίες έως τότε έδειχναν ανοχή απέναντι στις επισκέψεις και στις πολιτικές παραστάσεις Τούρκων εθνικιστών στη Θράκη, άρχισαν να αντιμετωπίζουν διαφορετικά πρόσωπα που συμμετείχαν ή συνδέθηκαν με τις συγκεκριμένες ενέργειες.
Και το «μπλόκο» στην Ισίν Καρατζά
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η απαγόρευση εισόδου στην Τουρκοκύπρια τραγουδίστρια Ισίν Καρατζά, στις 11 Απριλίου 2026, στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Όπως σας είχε ενημερώσε το Geopolitico, η Καρατζά είχε φτάσει στην Αθήνα μαζί με την οικογένειά της για διακοπές, αλλά οι ελληνικές αρχές δεν της επέτρεψαν να εισέλθει και κίνησαν τη διαδικασία επιστροφής της στην Τουρκία.
Η υπόθεση συνδέθηκε με συναυλία που είχε πραγματοποιήσει το καλοκαίρι του 2024 στην Κομοτηνή. Κατά τη διάρκειά της είχε ακουστεί το εθνικιστικό σύνθημα «Ne Mutlu Türküm Diyene» –«Τι ευτυχία να λες ότι είσαι Τούρκος»– καθώς και τραγούδι που εξυμνεί τον Μουσταφά Κεμάλ. Στη σκηνή είχαν εμφανιστεί και μικρά παιδιά, ενώ οι διοργανωτές είχαν ευχαριστήσει δημόσια το τουρκικό προξενείο για τη στήριξη της εκδήλωσης.
Τέλος στην περίοδο της αδράνειας
Η διαδοχή των περιστατικών διαμορφώνει πλέον ένα σαφές μοτίβο: επίδειξη του συμβόλου των «Γκρίζων Λύκων» στην Ξάνθη, απαγόρευση εισόδου στην Ισίν Καρατζά τον Απρίλιο, τριετές «μπλόκο» στη Σεβίλ Σαργκίν τον Ιούνιο και τώρα άρνηση εισόδου στον Οζτζάν Πεχλιβάνογλου.
Η ελληνική πλευρά δείχνει να αντιλαμβάνεται, έστω και καθυστερημένα, ότι η Θράκη δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ανοιχτό πεδίο δράσης ξένων κομματικών μηχανισμών, ακραίων εθνικιστών και φορέων του παντουρκισμού.
Η δημοκρατία και η ελεύθερη έκφραση δεν συνεπάγονται υποχρέωση αποδοχής κάθε ξένου πολιτικού παράγοντα που επιχειρεί να εισαγάγει στην ελληνική επικράτεια αναθεωρητική ρητορική, εθνικιστικά σύμβολα και πρακτικές οι οποίες μπορούν να διαταράξουν τη δημόσια τάξη και την κοινωνική ειρήνη.
Το μήνυμα των ελληνικών αρχών είναι πλέον εκκωφαντικό! Όποιος θεωρεί τη Θράκη χώρο πολιτικών επιδείξεων, παντουρκιστικής προπαγάνδας και αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας, δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένο ότι οι πόρτες της χώρας θα παραμένουν ανοιχτές.